Γεμίσαμε πολύχρωμα τιμολόγια και πληρώνουμε την πιο ακριβή ενέργεια στην Ευρώπη

Ο λαβύρινθος της αγοράς ενέργειας όχι μόνο δεν καθαρίζει, αλλά γίνεται όλο και πιο σκοτεινός. Ενώ οι καταναλωτές ακόμη προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν το τι σημαίνει πράσινο, κίτρινο ή μπλε τιμολόγιο, η κυβέρνηση, μέσω της Ρυθμιστικής Αρχής (ΡΑΑΕΥ), ετοιμάζεται να ρίξει στην αρένα μια νέα, ακόμα πιο σκοτεινή πρόταση: το «κόκκινο» τιμολόγιο.

Η αγορά ενέργειας έχει μετατραπεί σε ένα πολύχρωμο παζάρι όπου κάθε πάροχος ρίχνει το δικό του εμπορικό προϊόν, έξω από κάθε λογική συγκρισιμότητας. Οι καταναλωτές, αντί να εξυπηρετούνται, καλούνται να γίνουν λογιστές και οικονομολόγοι για να καταλάβουν ποιο από τα δεκάδες, πολύχρωμα τιμολόγια τους συμφέρει. Και το πιο εξοργιστικό είναι ότι, ενώ η τιμή του ρεύματος στη χονδρική έχει κατακρημνιστεί, εμείς πληρώνουμε την πιο ακριβή ενέργεια στην Ευρώπη.

Ακούμε τη ΡΑΑΕΥ να μιλάει για «διεύρυνση» του ανταγωνισμού και «ελευθερία επιλογής» του καταναλωτή. Στην πραγματικότητα, αυτό που βλέπουμε είναι ακριβώς το αντίθετο. Μια ασύδοτη αγορά όπου οι πάροχοι μπορούν να βγάζουν «κόκκινα» τιμολόγια με όρους που τους συμφέρουν, με ρήτρες αποχώρησης και όρους που αλλάζουν, δημιουργώντας ένα ακόμη πιο αδιαφανές και χαοτικό περιβάλλον.

Το νέο «κόκκινο» τιμολόγιο, που προτείνεται ως «ευέλικτο», είναι μια ακόμη προσπάθεια να αποσυνδεθούν οι τιμές από την χονδρεμπορική αγορά. Δηλαδή, ακόμα κι αν η τιμή της ενέργειας πέσει, εμείς θα συνεχίζουμε να πληρώνουμε ακριβά, με τιμολόγια που η «ευέλικτη» τιμή τους θα μπορεί να αλλάζει κατά το δοκούν.

Η κυβέρνηση, αντί να προστατεύσει τους καταναλωτές, τους παραδίδει βορά στην ασυδοσία της αγοράς. Δεν ενδιαφέρεται για διαφάνεια, δεν ενδιαφέρεται για λογοδοσία. Ενδιαφέρεται μόνο για το πώς θα διατηρήσει το πελατειακό της σύστημα και πώς θα διασφαλίσει τα κέρδη των μεγάλων παρόχων.

Η υποτιθέμενη «δημόσια διαβούλευση» μέχρι τις 31 Αυγούστου είναι απλώς ένα προσχηματικό παιχνίδι εντυπώσεων. Η απόφαση έχει ήδη ληφθεί. Έτσι, το μόνο που μένει είναι να συνεχίσουμε να πληρώνουμε ακριβά, να γυρίζουμε άσκοπα σελίδες και σελίδες από τιμολόγια και να αναρωτιόμαστε πώς φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση. Μέχρι πότε θα τους ανεχόμαστε;