Καθημερινή “κόλαση” στα ΜΜΜ στην Αθήνα: Ο Γιώργος Σιακαντάρης “βγάζει κάρτα” την κυβέρνηση

Η δημόσια παρέμβαση του καθηγητή και συγγραφέα Γιώργου Σιακαντάρη για την κατάσταση στα μέσα μαζικής μεταφοράς της Αθήνας, έγινε viral γιατί αποτυπώνει την κοινή εμπειρία εκατομμυρίων πολιτών: μια καθημερινότητα εξευτελισμού, ασφυξίας και αδιαφορίας από μια πολιτεία που μοιάζει να έχει εγκαταλείψει την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας.

«Μετακινούμαι κάθε μέρα με ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ. Αυτό που συμβαίνει εκεί δεν περιγράφεται. Δεν υπάρχει χώρα σ’ όλο τον κόσμο με χειρότερες συνθήκες καθημερινότητας. Τέτοιο φτύσιμο στους πολίτες; Έχεις την εντύπωση πως οι κυβερνώντες δεν θέλουν να κυβερνούν άλλο και οι αντιπολιτευόμενοι την κυβέρνηση, φοβούνται να αναλάβουν σε αυτό το χάος», έγραψε ο Σιακαντάρης σε ανάρτησή του, συνοψίζοντας την εικόνα μιας πόλης που βυθίζεται στη δυσλειτουργία.

Πράγματι, τα δρομολόγια καθυστερούν, οι συρμοί είναι υπερφορτωμένοι, τα βανδαλισμένα βαγόνια παραμένουν εκτός κυκλοφορίας, και οι επιβάτες συνωστίζονται χωρίς εξαερισμό, χωρίς ενημέρωση, χωρίς σεβασμό. Η κατάσταση στα ΜΜΜ έχει μετατραπεί σε σύμβολο της συνολικής απορρύθμισης του δημόσιου τομέα επί κυβέρνησης Μητσοτάκη: κραυγαλέα ιδιωτικοποίηση της ευθύνης, απαξίωση των εργαζομένων, υποχρηματοδότηση των υποδομών, και επικοινωνιακά «μπαλώματα» που καταρρέουν μπροστά στην πραγματικότητα.

Η παρέμβαση του Σιακαντάρη δεν είναι μεμονωμένη. Είναι κραυγή αγωνίας μέσα από τα βαγόνια της κοινωνικής καθημερινότητας. Είναι φωνή ενός κόσμου που βλέπει την πόλη του να μετατρέπεται σε μηχανισμό ταλαιπωρίας. Και είναι πολιτικό μήνυμα – γιατί όταν το κράτος αδυνατεί να προσφέρει ακόμα και το στοιχειώδες, δηλαδή ασφαλή, καθαρή, ανθρώπινη μετακίνηση, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό.

Η κυβέρνηση φαίνεται πως έχει παραιτηθεί από τη διαχείριση της καθημερινότητας. Και η αντιπολίτευση, εγκλωβισμένη στην αμηχανία της, δεν τολμά να προτείνει ένα σχέδιο ανασύνταξης του δημόσιου χώρου. Όπως εύστοχα σημειώνει ο Σιακαντάρης, κανείς δεν φαίνεται να θέλει πραγματικά να κυβερνήσει — γιατί το χάος που έχει δημιουργηθεί απαιτεί πολιτικό θάρρος, κοινωνική ευαισθησία και προοδευτικό όραμα.

Η φράση του «τέτοιο φτύσιμο στους πολίτες» δεν είναι υπερβολή. Είναι διάγνωση. Και όσο οι πολίτες της Αθήνας στοιβάζονται καθημερινά στα τρένα της ταπείνωσης, τόσο η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη μεγαλώνει, βουβή και ασήκωτη.