Connect with us

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Νέα Δημοσκόπηση: Αλλάζει το πολιτικό σκηνικό με κόμμα Καρυστιανού και κόμμα Τσίπρα – Κρατάει δυνάμεις το ΠΑΣΟΚ

Published

on

Η νέα έρευνα της INTERVIEW για λογαριασμό της εφημερίδας POLITICAL, που διεξήχθη πανελλαδικά από τις 9 έως τις 12 Ιανουαρίου 2026 σε δείγμα 2.709 πολιτών, αποτυπώνει με σαφήνεια ότι το πολιτικό σύστημα εισέρχεται σε φάση βαθιάς αναδιάταξης. Τα ευρήματα δεν συνιστούν πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος, αλλά καταγραφή τάσεων σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής κόπωσης και πολιτικής ρευστότητας, όπου η προοπτική δημιουργίας κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα λειτουργεί ως καταλύτης επαναπροσδιορισμού των συσχετισμών.

διαβάστε όλη την έρευνα ΕΔΩ


Το κοινωνικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο διαμορφώνονται αυτές οι τάσεις είναι βαρύ. Σχεδόν επτά στους δέκα πολίτες δηλώνουν απαισιόδοξοι για τις προοπτικές της χώρας, ενώ η προσωπική απαισιοδοξία αγγίζει το μισό του εκλογικού σώματος. Η οικονομία αναδεικνύεται μακράν ως ο καθοριστικότερος παράγοντας ψήφου, με τη Δικαιοσύνη να ακολουθεί, στοιχείο που φανερώνει όχι μόνο οικονομική ανασφάλεια, αλλά και βαθιά κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και στο πολιτικό προσωπικό.

Advertisement


Σε αυτό το περιβάλλον, η εικόνα της πολιτικής ηγεσίας παραμένει θολή. Παρά το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να προηγείται στην εμπιστοσύνη για τη διακυβέρνηση, το υψηλό ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται κανέναν πολιτικό αρχηγό αποκαλύπτει ένα υπόγειο ρεύμα απονομιμοποίησης του συνόλου του πολιτικού συστήματος. Η πρόθεση ψήφου, όπως καταγράφεται σήμερα, αντανακλά περισσότερο την απουσία πειστικής εναλλακτικής παρά μια σταθερή πολιτική επιλογή.


Η συζήτηση, ωστόσο, μετατοπίζεται αποφασιστικά με την εισαγωγή των σεναρίων για νέα κόμματα. Η πιθανή ίδρυση κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού καταγράφει αξιοσημείωτη δυναμική, αντλώντας κυρίως από τη δεξαμενή των αναποφάσιστων, αλλά και από ψηφοφόρους κομμάτων του ευρύτερου προοδευτικού και αντισυστημικού χώρου. Πρόκειται για μια ψήφο έντονα φορτισμένη από το αίτημα για Δικαιοσύνη, λογοδοσία και ηθική ανασυγκρότηση της πολιτικής ζωής, η οποία δεν περιορίζεται στα όρια μιας απλής ψήφου διαμαρτυρίας


Αντίστοιχα, το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα κινητοποιεί τμήματα του εκλογικού σώματος που προέρχονται κυρίως από τον χώρο της Αριστεράς και της κεντροαριστεράς. Η επιρροή του πρώην πρωθυπουργού παραμένει υπαρκτή, ωστόσο δεν εμφανίζεται καθολική, γεγονός που αντανακλά τόσο τη φθορά της προηγούμενης διακυβέρνησης όσο και τον κατακερματισμό του προοδευτικού χώρου.


Ιδιαίτερη σημασία έχει το σενάριο επαναπροσδιορισμού της πρόθεσης ψήφου με βάση αποκλειστικά όσους δηλώνουν «πολύ πιθανό» να στηρίξουν τα νέα πολιτικά εγχειρήματα. Σε αυτό το αυστηρό και πολιτικά αποκαλυπτικό πλαίσιο, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση, επιβεβαιώνοντας ότι, παρά τη φθορά της κυβερνητικής εξουσίας, παραμένει ο ισχυρότερος οργανωμένος πόλος του συστήματος. Η πρωτιά της, ωστόσο, δεν συνοδεύεται από αίσθηση πολιτικής άνεσης.

Advertisement


Στη δεύτερη θέση καταγράφεται το κόμμα Καρυστιανού, γεγονός που συνιστά σαφή πολιτική έκπληξη. Χωρίς κομματικό μηχανισμό και με περιορισμένο χρονικό βάθος, αναδεικνύεται σε υπολογίσιμο παράγοντα ανατροπής, πιέζοντας ευθέως τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας.

Στην τρίτη θέση ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ, το οποίο διατηρεί ρόλο-κλειδί, αλλά αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει τη γενικευμένη φθορά των αντιπάλων του σε όρους ηγεμονίας.

Οριακά πίσω του, στην τέταρτη θέση, καταγράφεται το κόμμα Τσίπρα, στοιχείο που αποτυπώνει με ακρίβεια τα όρια αλλά και τις δυνατότητες μιας πιθανής πολιτικής επιστροφής


Η συνολική εικόνα που προκύπτει από την έρευνα είναι αποκαλυπτική. Το πολιτικό σκηνικό δεν οδεύει προς σταθεροποίηση, αλλά προς περαιτέρω κατακερματισμό. Η Νέα Δημοκρατία προηγείται χωρίς να κυριαρχεί, το ΠΑΣΟΚ αντέχει χωρίς να ηγείται, ενώ δύο νέα πολιτικά εγχειρήματα εισβάλλουν δυναμικά, ανατρέποντας δεδομένα και θέτοντας υπό αμφισβήτηση τις ισορροπίες της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Advertisement

Οι επόμενοι μήνες δεν θα κριθούν μόνο στις κάλπες, αλλά στο αν το πολιτικό σύστημα μπορεί να απαντήσει πειστικά σε μια κοινωνία που δηλώνει, μαζικά, ότι δεν βλέπει μέλλον.