Άδωνις Γεωργιάδης: “Το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου πιο κυβερνήσιμο από του Ανδρουλάκη” – Η Δεξιά φοβάται και θέλει ένα ΠΑΣΟΚ “δεκανίκι”

Όταν η Δεξιά κρίνει την «κυβερνησιμότητα» του ΠΑΣΟΚ

Η νέα επίθεση του Άδωνι Γεωργιάδη στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αθώα. Είναι απολύτως αποκαλυπτική. Με τη γνωστή του ευκολία στις πολιτικές ταμπέλες, ο υπουργός της ΝΔ έσπευσε να δηλώσει ότι «το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου με 5% ήταν πιο κυβερνήσιμο από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη με 13%», προσθέτοντας ότι το σημερινό ΠΑΣΟΚ «έχει πάει τόσο αριστερά που δεν μπορεί κανείς να το φανταστεί στην κυβέρνηση».

Πίσω από την επιφανειακή πρόκληση κρύβεται ένας βαθύτερος φόβος. Η Νέα Δημοκρατία δεν ανησυχεί για ένα ΠΑΣΟΚ μικρό, φοβικό και πρόθυμο να λειτουργήσει ως εφεδρεία εξουσίας. Ανησυχεί για ένα ΠΑΣΟΚ που αρνείται να γίνει δεκανίκι. Και αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον επικοινωνιακό μηχανισμό που τον στηρίζει.

Τα σχόλια που συνοδεύουν την ανάρτηση της «Ομάδας Αλήθειας» λένε περισσότερα από όσα θα ήθελαν οι συντάκτες της. «Ας μας πουν ο Άδωνις Γεωργιάδης και η Ομάδα Αλήθειας ποιο ΠΑΣΟΚ τους βολεύει. Να ξέρουμε». Το ερώτημα είναι εύλογο και πολιτικά απολύτως νόμιμο. Γιατί όταν η Δεξιά νοσταλγεί ένα ΠΑΣΟΚ, δεν το κάνει από ενδιαφέρον για την Κεντροαριστερά, αλλά από ανάγκη επιβίωσης.

Αν «πολύ αριστερά» θεωρείται από τον κ. Γεωργιάδη το να μη γίνει το ΠΑΣΟΚ συμπλήρωμα της ΝΔ, τότε ναι, έχει πράγματι πάει πολύ αριστερά. Έχει πάει εκεί όπου οφείλει να βρίσκεται ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα: στην αυτόνομη πολιτική του γραμμή, στην υπεράσπιση της κοινωνικής πλειοψηφίας, στη σύγκρουση με τις ανισότητες, την αυθαιρεσία της εξουσίας και τα καρτέλ.
Και υπάρχει κι άλλο. Η επίκληση του ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου δεν είναι ιστορική αναφορά, αλλά πολιτική παραδοχή. Είναι η ομολογία ότι το ΠΑΣΟΚ που «βόλευε» τη Δεξιά ήταν εκείνο που, υπό ασφυκτικές συνθήκες, στήριξε κυβερνητικές επιλογές που πλήγωσαν βαθιά την κοινωνία και απορρόφησαν τεράστιο πολιτικό κόστος. Ήταν ένα ΠΑΣΟΚ που λειτούργησε ως ασπίδα για ένα πολιτικό σύστημα σε κρίση, επιτρέποντας σε άλλους να επιβιώσουν.

Σήμερα, το ΠΑΣΟΚ δεν δείχνει διατεθειμένο να επαναλάβει αυτόν τον ρόλο. Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί εκνευρισμό. Όχι η ιδεολογική του κατεύθυνση, αλλά η πολιτική του αυτονομία. Όχι το ποσοστό του, αλλά η άρνησή του να δώσει λευκή επιταγή σε μια κυβέρνηση που φθείρεται και αναζητά πρόθυμους συμμάχους.

Όταν λοιπόν ο Άδωνις Γεωργιάδης μιλά για «κυβερνησιμότητα», στην πραγματικότητα εννοεί διαθεσιμότητα. Διαθεσιμότητα για συγκυβέρνηση χωρίς όρους, για ανοχή χωρίς κόκκινες γραμμές, για σιωπή απέναντι στις κοινωνικές αδικίες. Και όσο το ΠΑΣΟΚ δεν προσφέρεται για αυτόν τον ρόλο, τόσο θα στοχοποιείται.

Η επίθεση δεν είναι ένδειξη αδυναμίας του ΠΑΣΟΚ. Είναι ένδειξη ότι κάτι αλλάζει. Και αυτό, για τη Νέα Δημοκρατία, είναι το πραγματικό πρόβλημα.