Ο Χάρης Δούκας και το προοδευτικό μοντέλο διακυβέρνησης στον Δήμο Αθηναίων

Δούκας: Πρωτιά ή πολιτική καθίζηση – Το ΠΑΣΟΚ μπροστά στο σημείο μηδέν

Η παρέμβαση του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα δεν ήταν μια ακόμη συνέντευξη εσωκομματικού χαρακτήρα. Ήταν μια πολιτική προειδοποίηση με καθαρό αποδέκτη: το ίδιο το ΠΑΣΟΚ και την κοινωνική του αποστολή. Σε μια συγκυρία όπου η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να εμφανιστεί ως μοναδικός «σταθερός» πόλος εξουσίας και η Ακροδεξιά καραδοκεί, ο Δούκας θέτει το αυτονόητο αλλά ξεχασμένο ερώτημα της πολιτικής: ποιος είναι ο στόχος ενός ιστορικού προοδευτικού κόμματος αν όχι η πρωτιά και η πολιτική αλλαγή.

Η θέση του είναι απολύτως σαφής και πολιτικά έντιμη. Αν το ΠΑΣΟΚ πάψει να στοχεύει στην πρώτη θέση, αν συμβιβαστεί με τη λογική της διαχείρισης ή του «μικρότερου κακού», τότε μπαίνει σε ένα σπιράλ καθόδου χωρίς επιστροφή. Η Ιστορία δεν συγχωρεί τα κόμματα που εγκαταλείπουν τη φιλοδοξία τους να κυβερνήσουν με το πρόγραμμά τους και όχι ως συμπλήρωμα άλλων. Και ο Δούκας το λέει χωρίς υπεκφυγές: πρωτιά έστω και με μία ψήφο, καμία συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία.

Σε αντίθεση με όσους επενδύουν στη θολούρα ή στα «ίσως» της επόμενης ημέρας, ο δήμαρχος Αθηναίων ζητά από το επικείμενο Συνέδριο καθαρές αποφάσεις, πολιτική περιχαράκωση του προοδευτικού χώρου και ρητή δέσμευση απέναντι στους πολίτες. Όχι για λόγους εσωκομματικής πειθαρχίας, αλλά για λόγους πολιτικής αξιοπιστίας. Για να ξέρει ο ψηφοφόρος τι ψηφίζει και τι δεν ψηφίζει. Για να τελειώσει το παιχνίδι των ίσων αποστάσεων που, στην πράξη, λειτουργεί πάντα υπέρ της Δεξιάς.

Η στήριξή του στον Νίκο Ανδρουλάκη είναι καθαρή, αλλά όχι άκριτη. Δεν πρόκειται για λευκή επιταγή, αλλά για πολιτική συμπόρευση με όρους και στόχο. Ο στόχος δεν είναι η εσωκομματική ισορροπία, αλλά η κοινωνική πλειοψηφία. Και αυτή δεν χτίζεται με μισόλογα, ούτε με σενάρια συγκυβέρνησης που καλλιεργούν κυνισμό και αποστράτευση.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η απόρριψη της λογικής του ετεροπροσδιορισμού. Ο Δούκας κλείνει καθαρά την πόρτα σε προσωποκεντρικά σενάρια και «μεσσιανικές» επιστροφές, ξεκαθαρίζοντας ότι ο προοδευτικός πόλος συγκροτείται με πολιτικές θέσεις, κόμματα και κοινωνικές δυνάμεις, όχι με πρόσωπα που λειτουργούν ως πολιτικά φετίχ. Το μήνυμα είναι σαφές: το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ανάγκη σωτήρες, αλλά στρατηγική.

Ακόμη και σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, η τοποθέτησή του παραμένει θεσμική και πολιτικά συνεπής. Ο σεβασμός στον ανθρώπινο πόνο δεν συνεπάγεται αποδοχή απόψεων που συγκρούονται με τον πυρήνα των προοδευτικών δικαιωμάτων. Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη σε μια εποχή όπου η συναισθηματική φόρτιση συχνά εργαλειοποιείται πολιτικά.

Τέλος, η αναφορά στο έργο του Δήμου Αθηναίων δεν είναι άσχετη με τη συνολική του πολιτική πρόταση. Η δημοτική συγκοινωνία, η επιμονή στα δημόσια μέσα μεταφοράς, η έμφαση στη βιώσιμη κινητικότητα συνδέονται άμεσα με το μοντέλο διακυβέρνησης που προτείνει: δημόσιες λύσεις για δημόσια προβλήματα, απέναντι στη λογική της εγκατάλειψης και της ιδιωτικοποίησης.

Η πολιτική πρωτοβουλία Δούκα δεν αφορά απλώς το ΠΑΣΟΚ. Αφορά το αν η προοδευτική παράταξη θα επιλέξει τον δύσκολο δρόμο της σύγκρουσης με τη Δεξιά ή τον εύκολο δρόμο της προσαρμογής. Και σε αυτό το σταυροδρόμι, η ουδετερότητα δεν είναι επιλογή. Είναι ήττα.