Απίστευτο και όμως… με κυβέρνηση ΝΔ: Σοβαρή καταγγελία ΠΑΣΟΚ για Αυγενάκη- Έγινε Πρόεδρος αγροτικού φορέα στην Κρήτη

Η φράση «το είδαμε και αυτό» τείνει να καταστεί μόνιμο πολιτικό σχόλιο στην Ελλάδα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Όχι από υπερβολή, αλλά από την καθημερινή επιβεβαίωση ότι τα όρια μεταξύ θεσμικής κανονικότητας και κομματικής αυθαιρεσίας έχουν πλέον θολώσει επικίνδυνα. Η τελευταία εξέλιξη με την τοποθέτηση του Λευτέρη Αυγενάκη στη θέση του προέδρου αναπτυξιακού φορέα στην Κρήτη, έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα αποφάσεων που υπονομεύουν ανοιχτά την έννοια της λογοδοσίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, ο οποίος είχε τεθεί στο επίκεντρο της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ και για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητούσε τη διερεύνηση ποινικών ευθυνών, «αμνηστεύτηκε» πολιτικά με απόφαση του ίδιου του πρωθυπουργού. Και σήμερα, χωρίς καμία διαδικασία ουσιαστικής διαβούλευσης, αναλαμβάνει τη διοίκηση ενός νέου φορέα με έδρα τη Γεωργική Σχολή Μεσαράς, ενός ιστορικού θεσμού που μετατρέπεται εσπευσμένα σε εργαλείο κομματικής εξυπηρέτησης.

Η fast track μετατροπή της Γεωργικής Σχολής σε αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία, χωρίς τη στοιχειώδη συμμετοχή των μετόχων και της τοπικής κοινωνίας, συνιστά θεσμική εκτροπή. Δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική επιλογή, αλλά για μια πολιτική πράξη με σαφές μήνυμα: ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θεωρεί το κράτος λάφυρο και τους θεσμούς αναλώσιμους, αρκεί να εξυπηρετούνται οι «δικοί μας».

Το ΠΑΣΟΚ μιλά ευθέως για «θεσμικό και πολιτικό κατήφορο» της Νέας Δημοκρατίας. Και η διατύπωση αυτή δεν είναι ρητορική υπερβολή. Είναι η ψύχραιμη αποτύπωση μιας πραγματικότητας όπου η πολιτική ευθύνη εξαφανίζεται, η δικαστική διερεύνηση ακυρώνεται στην πράξη και η έννοια της διαφάνειας περιορίζεται σε επικοινωνιακές ασκήσεις.

Σε μια δημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της, οι σκιές δεν επιβραβεύονται με αξιώματα. Όταν όμως η κυβέρνηση επιλέγει συστηματικά να «πατά» το κουμπί της λήθης – ένα ιδιότυπο πολιτικό revisit consent button – τότε το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο. Είναι βαθιά πολιτικό και αφορά τη συνολική ποιότητα της δημοκρατίας.

Η κοινωνία βλέπει, θυμάται και κρίνει. Και όσο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιμένει να προκαλεί τη θεσμική νοημοσύνη των πολιτών, τόσο θα βαθαίνει το χάσμα εμπιστοσύνης. Γιατί τελικά, τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από μια εξουσία που θεωρεί ότι δεν υπάρχει όριο.