ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Χάρης Δούκας στο “OPEN TV”: “Θα πάρω πρωτοβουλίες να υπάρξει μια κοινή προσπάθεια για συνδιαμόρφωση πολιτικής απόφασης στο συνέδριο” (VIDEO)
Λίγες μέρες πριν το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, μετά από μια σημαντική εκλογική διαδικασία ανάδειξης συνέδρων που έφερε στις κάλπες 175.000 πολίτες, μια μαζική συμμετοχή τηρουμένων των αναλογιών (η ΝΔ -κυβερνων κόμμα , πέρισυ σε ανάλογες διαδικασίες είχε 122,000 πολίτες στις κάλπες) η παρέμβαση του Δημάρχου Αθηναίων Χάρης Δούκας έρχεται να επαναφέρει το αυτονόητο: ένα κόμμα που θέλει να κυβερνήσει, οφείλει πρώτα να πει ξεκάθαρα τι θα κάνει και τι δεν θα κάνει.
Η πρόταση για δεσμευτικό ψήφισμα μη συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι ούτε εσωκομματικός τακτικισμός ούτε επικοινωνιακή υπερβολή. Είναι μια πράξη πολιτικής ευθύνης. Γιατί σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει τραυματίσει επανειλημμένα την εμπιστοσύνη των πολιτών, οι καθαρές κουβέντες δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση επιβίωσης.
Ο Δούκας δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Θέτει στο επίκεντρο την πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ, όχι ως σύνθημα, αλλά ως δεσμευτική επιλογή. Και εδώ βρίσκεται η ουσία της παρέμβασής του. Δεν αρκεί να δηλώνεις ότι δεν θα συνεργαστείς. Οφείλεις να το κατοχυρώσεις θεσμικά. Να το υπογράψεις πολιτικά. Να το κάνεις απόφαση συνεδρίου, όχι φράση σε συνέντευξη.
Η φράση του ότι «δεν αισθάνεται τιμάριο» δεν είναι τυχαία. Είναι μια σαφής υπενθύμιση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ανήκει σε μηχανισμούς, αλλά στη βάση του. Ότι οι αποφάσεις δεν μπορεί να λαμβάνονται με όρους κλειστών ισορροπιών. Ότι η συνδιαμόρφωση δεν είναι διακοσμητική λέξη, αλλά πολιτική υποχρέωση.
Και την ίδια στιγμή, βάζει ένα όριο που για χρόνια αποφεύγεται. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρώτο κόμμα, δεν συμμετέχει σε κυβέρνηση. Τόσο απλά. Τόσο καθαρά. Μια θέση που συγκρούεται με τη λογική των «σεναρίων» και των μετεκλογικών παζαριών, που τελικά ακυρώνουν κάθε έννοια πολιτικής αυτονομίας.
Δεν πρόκειται για αδιαλλαξία. Πρόκειται για στρατηγική. Γιατί ένα κόμμα που αποδέχεται εκ των προτέρων τον ρόλο του συμπληρώματος, δεν θα γίνει ποτέ πρωταγωνιστής. Και αυτό ακριβώς επιχειρεί να ανατρέψει η γραμμή Δούκα.
Η επιμονή του στον προγραμματικό διάλογο πριν τις εκλογές και όχι μετά, επαναφέρει μια χαμένη σοβαρότητα στην πολιτική συζήτηση. Συνεργασίες με όρους, με θέσεις, με πολιτικό περιεχόμενο. Όχι συμφωνίες της τελευταίας στιγμής πίσω από κλειστές πόρτες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ιδεολογική του τοποθέτηση. «Η καρδιά μου είναι αριστερή γιατί είμαστε ΠΑΣΟΚ». Σε μια περίοδο όπου η πολιτική ταυτότητα συχνά θολώνει, αυτή η φράση λειτουργεί ως υπενθύμιση. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα διαχείρισης. Είναι κόμμα προοδευτικής αλλαγής.
Και παρά τις αιχμές, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι δεν θέτει ζήτημα ηγεσίας για τον Νίκος Ανδρουλάκης. Η συζήτηση δεν είναι προσωπική. Είναι βαθιά πολιτική. Αφορά την κατεύθυνση του κόμματος και όχι τα πρόσωπα.
Η πραγματική πίεση που δημιουργεί η παρέμβαση Δούκα είναι αλλού. Υποχρεώνει το ΠΑΣΟΚ να απαντήσει καθαρά: θα γίνει ξανά κόμμα αρχών ή θα συνεχίσει να κινείται στη γκρίζα ζώνη των «ίσων αποστάσεων»;
Γιατί η κοινωνία δεν ζητάει άλλα μισόλογα. Ζητάει καθαρές θέσεις. Και σε αυτή τη συγκυρία, όποιος τολμά να τις διατυπώσει, δεν δημιουργεί πρόβλημα. Αναδεικνύει τη λύση.
