«Τέλος στα “παραμάγαζα” – Η σύγκρουση στο Δ.Σ του Δήμου Αθηναίων για τη Δημοτική Αστυνομία αποκαλύπτει ποιοι ενοχλούνται από τη θεσμική κάθαρση

Η σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση που ξέσπασε στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων για την αναδιοργάνωση της Δημοτικής Αστυνομίας δεν αφορά απλώς μια διοικητική μεταβολή. Πίσω από τις καταγγελίες, τις υψηλές εντάσεις και τις θεατρικές αντιδράσεις, αναδεικνύεται μια βαθύτερη πολιτική σύγκρουση γύρω από το ποιος επιθυμεί πραγματικά να αλλάξει το μοντέλο λειτουργίας του Δήμου Αθηναίων και ποιος βολευόταν από τις γκρίζες ζώνες του παρελθόντος.

Η δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα προχώρησε σε θεσμική αναδιοργάνωση της Δημοτικής Αστυνομίας, δημιουργώντας δύο διακριτές διευθύνσεις και μηχανισμούς διαχείρισης κινδύνων και εσωτερικής θωράκισης. Μια παρέμβαση που έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ίδια η Δημοτική Αστυνομία εξακολουθεί να βρίσκεται στη σκιά σοβαρών αποκαλύψεων και εισαγγελικών ερευνών για κυκλώματα διαφθοράς, εκβιασμών και παράνομων εξυπηρετήσεων.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η επιλογή της διοίκησης Δούκα να ενισχύσει τον έλεγχο, να σπάσει συγκεντρωτικές δομές και να δημιουργήσει δικλίδες εποπτείας δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε ουδέτερη ούτε ανώδυνη. Αντιθέτως, είναι αναμενόμενο να προκαλεί αντιδράσεις από όσους είτε πολιτικά είτε υπηρεσιακά θεωρούν ότι απειλείται ένα καθεστώς εσωτερικών ισορροπιών που επί χρόνια λειτουργούσε χωρίς ουσιαστική λογοδοσία.

Δεν πέρασε απαρατήρητο ότι κατά τη διάρκεια της ίδιας της συνεδρίασης επανήλθαν δημόσια αναφορές για «μαγαζιά και παραμάγαζα», για επιλεκτικές ανοχές σε τραπεζοκαθίσματα και για προνομιακές σχέσεις γύρω από τη στάθμευση. Δηλαδή για ακριβώς εκείνες τις παθογένειες που έχουν τραυματίσει διαχρονικά την αξιοπιστία του Δήμου στα μάτια των πολιτών και δημιούργησαν την αίσθηση ότι κάποιοι λειτουργούσαν επί χρόνια ανεξέλεγκτα.

Η στάση της αντιπολίτευσης, η οποία επέλεξε να καταψηφίσει ή να αποδομήσει συλλήβδην τη μεταρρύθμιση, γεννά εύλογα πολιτικά ερωτήματα. Διότι όταν μια διοίκηση επιχειρεί να θωρακίσει υπηρεσίες που έχουν συνδεθεί με σοβαρές καταγγελίες και να αποτρέψει την αναπαραγωγή φαινομένων που ερευνώνται ήδη από τη Δικαιοσύνη, η απόλυτη άρνηση μοιάζει περισσότερο με πολιτική άμυνα απέναντι στην αλλαγή παρά με τεκμηριωμένη διοικητική κριτική.

Ο Χάρης Δούκας έθεσε ξεκάθαρα το πολιτικό διακύβευμα όταν δήλωσε ότι «δεν εκβιαζόμαστε» και ότι στόχος είναι να μην επαναληφθούν «τα ίδια». Πρόκειται για μια τοποθέτηση που αποτυπώνει τη στρατηγική της σημερινής δημοτικής αρχής: σύγκρουση με εσωτερικά συστήματα εξουσίας, ενίσχυση της λογοδοσίας και προσπάθεια επαναφοράς θεσμικής αξιοπιστίας σε κρίσιμες υπηρεσίες της πόλης.

Η πραγματική σύγκρουση λοιπόν δεν αφορά οργανόγραμμα και τίτλους διευθύνσεων. Αφορά το αν ο Δήμος Αθηναίων θα συνεχίσει να κουβαλά μηχανισμούς αδιαφάνειας και πελατειακών εξυπηρετήσεων ή αν θα επιχειρήσει, μέσα από πολιτικό κόστος και συγκρούσεις, να οικοδομήσει ένα νέο διοικητικό μοντέλο με περισσότερη διαφάνεια, έλεγχο και θεσμική ευθύνη.