Η μάχη της ανακύκλωσης στην Αθήνα κρίνεται στην πράξη και όχι στα συνθήματα

Στην πολιτική υπάρχουν ζητήματα που προσφέρονται για εύκολη κριτική. Η καθαριότητα είναι ένα από αυτά. Μια φωτογραφία με έναν γεμάτο κάδο αρκεί συχνά για να δημιουργήσει εντυπώσεις. Πολύ πιο δύσκολα όμως γίνεται συζήτηση για όσα συμβαίνουν καθημερινά πίσω από τις εικόνες. Για τους ανθρώπους, τις υποδομές, τα δρομολόγια, τον εξοπλισμό και τον σχεδιασμό που απαιτούνται ώστε μια πόλη σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων να παραμένει λειτουργική.

Το πρόσφατο άρθρο της Αντιδημάρχου Καθαριότητας, Ανακύκλωσης και Μηχανολογικού Εξοπλισμού του Δήμου Αθηναίων, Όλγας Δούρου, στη Ναυτεμπορική, έρχεται να υπενθυμίσει μια αλήθεια που συχνά χάνεται μέσα στον θόρυβο της πολιτικής αντιπαράθεσης: η ανακύκλωση δεν είναι επικοινωνία. Είναι διοίκηση.

Και η διοίκηση κρίνεται στα αποτελέσματα.

Η δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα παρέλαβε μια πόλη με συσσωρευμένα προβλήματα στην καθαριότητα, ελλείψεις σε εξοπλισμό, γηρασμένο στόλο και υπηρεσίες που επί χρόνια λειτουργούσαν στα όρια των δυνατοτήτων τους. Αντί να επενδύσει σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Τον δρόμο της αναδιοργάνωσης, της ενίσχυσης των υπηρεσιών και της σταδιακής οικοδόμησης ενός πιο αποτελεσματικού μοντέλου διαχείρισης απορριμμάτων.

Τα στοιχεία που παρουσιάζει η Όλγα Δούρου είναι αποκαλυπτικά.

Περίπου 120 εργαζόμενοι απασχολούνται καθημερινά μόνο για την αποκομιδή των ανακυκλώσιμων υλικών. Δεκάδες δρομολόγια εκτελούνται καθημερινά για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της πόλης. Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί νέες υποδομές ανακύκλωσης με την εγκατάσταση μεταλλικών οικίσκων σε δεκάδες σημεία της Αθήνας, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν χρόνιες δυσλειτουργίες και φαινόμενα υποβάθμισης.

Αυτές οι παρεμβάσεις μπορεί να μη γίνονται πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων, όμως αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία χτίζεται μια διαφορετική καθημερινότητα για την πόλη.

Η δημοτική αρχή δεν ισχυρίζεται ότι όλα έχουν λυθεί. Κανείς σοβαρός αυτοδιοικητικός δεν θα το έκανε. Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι η μάχη της ανακύκλωσης παραμένει δύσκολη. Η κακή χρήση των κάδων, η απόρριψη ακατάλληλων υλικών και η έλλειψη περιβαλλοντικής παιδείας εξακολουθούν να αποτελούν εμπόδια.

Αυτή ακριβώς η ειλικρίνεια είναι που διαφοροποιεί μια διοίκηση που προσπαθεί να λύσει προβλήματα από όσους αρκούνται στην περιγραφή τους.

Η Αθήνα δεν έχει ανάγκη από ακόμη μία θεωρητική συζήτηση για την ανακύκλωση. Έχει ανάγκη από σύγχρονες υποδομές, λειτουργικές υπηρεσίες, καλύτερο εξοπλισμό και διαρκή ενημέρωση των πολιτών. Έχει ανάγκη από σχέδιο.

Και αυτό ακριβώς φαίνεται να υλοποιείται σήμερα.

Σε μια περίοδο που οι ευρωπαϊκές πόλεις καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πράσινης μετάβασης και της κυκλικής οικονομίας, ο Δήμος Αθηναίων επιχειρεί να καλύψει χαμένο έδαφος ετών. Με επενδύσεις, με αναβάθμιση των υπηρεσιών και με συγκεκριμένες παρεμβάσεις που δεν αποσκοπούν στη δημιουργία εντυπώσεων αλλά στην παραγωγή αποτελεσμάτων.

Η ανακύκλωση δεν είναι μια αφηρημένη περιβαλλοντική έννοια. Είναι δείκτης πολιτισμού, ποιότητας ζωής και αποτελεσματικής διοίκησης. Και η προσπάθεια που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη στην Αθήνα δείχνει ότι η δημοτική αρχή αντιλαμβάνεται πως η αλλαγή δεν θα έρθει από τα συνθήματα.

Θα έρθει από τη συστηματική δουλειά, την επιμονή και την καθημερινή μάχη για μια πιο καθαρή, πιο οργανωμένη και πιο βιώσιμη πόλη.

Μια μάχη που δεν κρίνεται στα λόγια, αλλά στους δρόμους της Αθήνας.