Η Ελλάδα του τζόγου: έξι χρόνια κυβερνητικών επιλογών που άνοιξαν την αγορά και μεγάλωσαν το κοινωνικό κόστος

Η διασυνοριακή δημοσιογραφική έρευνα των Reporters United και Investigate Europe φωτίζει μια πραγματικότητα που η κυβέρνηση επιχείρησε επί χρόνια να παρουσιάσει ως «εκσυγχρονισμό» της αγοράς. Στην πράξη, όμως, καταγράφεται μια διαδοχική σειρά πολιτικών αποφάσεων που διεύρυναν θεαματικά τον χώρο του τζόγου, ενώ ταυτόχρονα ο παράνομος στοιχηματισμός εξακολουθεί να ανθεί και η κοινωνία πληρώνει το τίμημα της αυξανόμενης εξάρτησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη ξεπεράστηκαν τα νομικά εμπόδια για την υλοποίηση των καζίνο σε Μαρούσι και Ελληνικό, αυξήθηκαν στις 20 οι αδειοδοτημένες εταιρείες διαδικτυακού στοιχηματισμού, το ανώτατο όριο πονταρίσματος στα διαδικτυακά «φρουτάκια» δεκαπλασιάστηκε, ενώ χαλάρωσαν οι περιορισμοί στη διαφημιστική προβολή του τζόγου, με αποτέλεσμα οι σχετικές διαφημίσεις να κατακλύζουν τηλεόραση, ιστοσελίδες και αθλητικές διοργανώσεις.

Το πιο ανησυχητικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι, παρά τη συνεχή διεύρυνση της νόμιμης αγοράς, ο παράνομος διαδικτυακός τζόγος εξακολουθεί να λειτουργεί σχεδόν ανεμπόδιστα. Οι δημοσιογράφοι κατάφεραν να δημιουργήσουν λογαριασμούς και να πραγματοποιήσουν συναλλαγές σε παράνομες πλατφόρμες που βρίσκονται στη μαύρη λίστα των ελληνικών αρχών, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των κρατικών ελέγχων και της εποπτείας.

Η αντίφαση είναι προφανής. Από τη μία πλευρά η κυβέρνηση επικαλείται την ανάγκη προστασίας των πολιτών, ιδιαίτερα των νέων, από τον εθισμό στον τζόγο. Από την άλλη, η ίδια περίοδος χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή επέκταση της αγοράς, μεγαλύτερη εμπορική προβολή και ευνοϊκότερο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις επιχειρήσεις του κλάδου.

Το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει είναι αναπόφευκτο. Όταν κάθε χρόνο αυξάνονται τα ποσά που χάνονται στον τζόγο, όταν η διαφήμιση γίνεται ολοένα πιο επιθετική και όταν ακόμη και οι παράνομες πλατφόρμες συνεχίζουν να λειτουργούν, μπορεί η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι η πολιτική της υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον; Ή μήπως η οικονομική ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα κερδοφόρου κλάδου τέθηκε πάνω από την κοινωνική προστασία και τη δημόσια υγεία;

Η έρευνα δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Περιγράφει μια αγορά που γιγαντώθηκε μέσα από συγκεκριμένες κυβερνητικές επιλογές και ένα κράτος που, παρά τις εξαγγελίες περί αυστηρής εποπτείας, εξακολουθεί να αδυνατεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την ανεξέλεγκτη εξάπλωση του παράνομου τζόγου.