Παναγιώτης Βλάχος: “Στο συνέδριο το ΠΑΣΟΚ πήρε μια απόφαση που τιμά την ιστορία του, να την σεβαστούν όλοι (παλιοί και νέοι)”

H ανάρτηση του Παναγιώτη Βλάχου

Το συνέδριο είναι το ανώτατο όργανο του Κινήματος και οι αποφάσεις του είναι ανώτερες των επιθυμιών ή των φιλοδοξιών των στελεχών μας, παλαιότερων (κυρίως) ή νεότερων. Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Στο συνέδριο πήραμε μια απόφαση που τιμά την ιστορία, τις αρχές και τον στρατηγικό στόχο του ΠΑΣΟΚ. Απόφαση κόμματος Αξιωματικής Αντιπολίτευσης: να γίνουμε ο ανταγωνιστικός πολιτικός πόλος απέναντι στη ΝΔ. Κάνοντας τι; Αποκλείοντας εμφατικά και θεσμικά τη σκιά που απομάκρυνε και προκαλεί δισταγμό σε χιλιάδες προοδευτικούς πολίτες: το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τη ΝΔ.

Τι συμβαίνει από τότε; Τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ σε συγχορδία με τη γραμμή της ΝΔ, προσπαθούν να παρουσιάσουν την απόφαση ως “αυτοκτονική”. Ενώ αν παίζαμε την κολοκυθιά, θα οδηγούμασταν σε άλλη μια εκλογική αναμέτρηση, με τα στελέχη μας να πρέπει να απαντήσουν μέχρι να κλείσει η κάλπη στο “με ποιον θα κυβερνήσετε”. Θυμίζω ότι το “ούτε – ούτε” ή το “θα δούμε” δεν πήγε καλά ούτε το 2019 ούτε το 2023. Γιατί; Γιατί ο ψηφοφόρος θέλει να ξέρει τι πρεσβεύεις. Όχι να δίνεις ραντεβού στα τυφλά.

Ας υποθέσουμε ότι στο ΠΑΣΟΚ-όπως και σε όλα τα κόμματα από ένα μέγεθος και πάνω – υπάρχει ένας εσωτερικός δυϊσμός ή μια διαφορά αντίληψης για το “μετά”. Αλλά γι’ αυτό υπάρχουν τα συνέδρια και οι διαδικασίες. Για να διαμορφώνουμε την ταυτότητά μας μέσω από διάλογο, το πρόγραμμα και την στρατηγική μας. Αλλιώς δεν έχουμε κόμμα, αλλά όμιλο προβληματισμού.

Είναι απορίας άξιο λοιπόν, πως είναι δυνατόν να θέλουμε να γίνουμε ο αντίπαλος πόλος της ΝΔ και την ίδια στιγμή κάποιοι/-ες να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τους κλεπτοκράτες και ωτακουστές της Δεξιάς.

Αν θέλουμε και το ΠΑΣΟΚ να υποκύψει στις σειρήνες της μεταπολιτικής και να γίνει κόμμα ασώματο, δηλ. άλλα να λέμε το μεσημέρι και άλλα το βράδυ, να απαλλάξουμε τα όργανα από την ευθύνη των αποφάσεων και να τις αφήσουμε στα πάνελ, οδεύουμε ευθέως προς τη λυπητερή. Εύχομαι και ελπίζω σε περισσότερη αυτοσυγκράτηση.