Το “ΟΧΙ” που άλλαξε την ατζέντα και “στρίμωξε στα σχοινιά” τη ΝΔ: Ας μας πούνε στη ΝΔ με ποιόν θα συγκυβερνήσουν!

Γράφει ο Γαβρής Αγγελος

Για χρόνια η Νέα Δημοκρατία έχτιζε ένα από τα πιο βολικά πολιτικά της διλήμματα πάνω σε μία ερώτηση προς το ΠΑΣΟΚ: «Με ποιον θα πάτε;». Ήταν το ερώτημα με το οποίο επιχειρούσε να εγκλωβίσει τη Χαριλάου Τρικούπη, να θολώσει την προοπτική μιας εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης και, τελικά, να παρουσιάσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τη μοναδική εγγύηση «σταθερότητας».

Μόνο που τώρα η ερώτηση άλλαξε κατεύθυνση.

Μετά τη ΔΕΘ και την επιμονή του πρωθυπουργού στην αυτοδυναμία, το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ. Είναι τι θα κάνει η Νέα Δημοκρατία εάν οι πολίτες δεν της δώσουν αυτοδυναμία.

Και αυτή τη φορά η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντήσει με ένα ακόμη σύνθημα περί «σταθερότητας».

Το ΠΑΣΟΚ έδωσε την απάντησή του στο 4ο Συνέδριο

Εδώ βρίσκεται η πολιτική σημασία μιας μάχης που πριν από μερικούς μήνες κάποιοι επιχείρησαν να εμφανίσουν ως εσωκομματική εμμονή.

Ο Χάρης Δούκας επέμεινε πριν και κατά τη διάρκεια του 4ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ότι η παράταξη έπρεπε να λάβει μία απολύτως καθαρή απόφαση: καμία συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία μετά τις εκλογές, ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος.

Δεν αρκέστηκε στις προφορικές διαβεβαιώσεις. Δεν θεώρησε αρκετό το «αφού όλοι συμφωνούμε». Ζήτησε η θέση αυτή να αποκτήσει συνεδριακό βάρος και πολιτική δεσμευτικότητα.

Και αυτή ακριβώς η επιμονή αποδεικνύεται σήμερα κρίσιμη.

Η πολιτική απόφαση του Συνεδρίου κατέγραψε ότι «πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει με τη ΝΔ σε οποιονδήποτε κυβερνητικό ρόλο». Έτσι, η συζήτηση που μέχρι τότε μπορούσε να αιωρείται ως υποψία, σενάριο ή μετεκλογική εκκρεμότητα απέκτησε σαφή πολιτική απάντηση.

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά την ήττα της ΝΔ και την ίδια στιγμή να κρατά ανοιχτό ένα παράθυρο για να τη διατηρήσει στην κυβέρνηση.

Αυτή ήταν η ουσία της επιμονής Δούκα.

Και σήμερα δικαιώνεται πολιτικά.

Ο Μητσοτάκης μίλησε για σταθερότητα – αλλά απέφυγε το κρίσιμο

Στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε αντιμέτωπος ακριβώς με αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Ρωτήθηκε τι θα κάνει εάν η ΝΔ δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Ρωτήθηκε, μάλιστα, με δεδομένη τη συνεδριακή απόφαση του ΠΑΣΟΚ που αποκλείει συνεργασία με τη ΝΔ, ποιοι κυβερνητικοί εταίροι απομένουν.

Η απάντηση ήταν ουσιαστικά επιστροφή στο γνωστό αφήγημα: αυτοδυναμία, σταθερότητα, αποφυγή «κομματικών παζαριών».

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.

Την αυτοδυναμία δεν την αποφασίζει ο πρωθυπουργός.

Την αποφασίζουν οι πολίτες.

Και εάν η κάλπη δεν δώσει στη Νέα Δημοκρατία κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, τότε όλες οι γενικές διακηρύξεις τελειώνουν και αρχίζει η πολιτική αριθμητική.

Εκεί ακριβώς η ΝΔ πρέπει πλέον να απαντήσει:

Με ποιον θα πάει;

Η πολιτική παγίδα άλλαξε στρατόπεδο

Αυτό είναι το σημείο που αλλάζει ολόκληρη τη συζήτηση.

Μέχρι τώρα η ΝΔ απαιτούσε από το ΠΑΣΟΚ να αποκαλύψει τι θα κάνει μετεκλογικά. Σήμερα το ΠΑΣΟΚ διαθέτει συνεδριακή απόφαση που αποκλείει τη συγκυβέρνηση με τη Δεξιά.

Άρα το ερώτημα επιστρέφει εκεί από όπου ξεκίνησε.

Αν η ΝΔ δεν είναι αυτοδύναμη, ποιος είναι ο κυβερνητικός της εταίρος;

Ποια πολιτική δύναμη θεωρεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι μπορεί να στηρίξει μία τρίτη κυβέρνησή του;

Και αν δεν υπάρχει τέτοια δύναμη, ποιο ακριβώς είναι το σχέδιο;

Νέες εκλογές μέχρι να προκύψει το επιθυμητό αποτέλεσμα;

Πίεση προς άλλες πολιτικές δυνάμεις υπό το δίλημμα «Μητσοτάκης ή αστάθεια»;

Αναζήτηση κοινοβουλευτικών στηριγμάτων μετά την κάλπη;

Αυτά είναι πλέον ερωτήματα προς τη Νέα Δημοκρατία. Όχι προς το ΠΑΣΟΚ.

Και όσο η αυτοδυναμία παραμένει ζητούμενο και όχι δεδομένο, τόσο δυσκολότερο θα είναι για το Μέγαρο Μαξίμου να τα προσπερνά.

«Το ΟΧΙ της Ανατροπής» και μια δικαίωση που ήρθε νωρίτερα

Υπό αυτό το πρίσμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία και το πρόσφατο άρθρο του Χάρη Δούκα στην «Εφημερίδα των Συντακτών», με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Το ΟΧΙ της Ανατροπής».

Ο Δήμαρχος Αθηναίων επέστρεψε εκεί στη μάχη του 4ου Συνεδρίου και στην απόφαση που ελήφθη, επιμένοντας ότι το ΠΑΣΟΚ οφείλει τώρα να υπερασπιστεί στην πράξη τη δέσμευσή του για εναλλακτική διακυβέρνηση απέναντι στη Δεξιά.

Έθεσε, μάλιστα, μια πολύ ευρύτερη πολιτική διαχωριστική γραμμή: από τη μία βρίσκεται μια σοσιαλδημοκρατία που διεκδικεί να νικήσει τη Δεξιά και να αλλάξει τους συσχετισμούς· από την άλλη, αυτό που ο ίδιος περιγράφει ως «σοσιαλδημοκρατία της αφομοίωσης», η οποία προετοιμάζεται τελικά να λειτουργήσει ως συμπληρωματική κυβερνητική δύναμη.

Δεν είναι θεωρητική συζήτηση.

Είναι το ερώτημα για το τι είδους ΠΑΣΟΚ θέλει να υπάρξει την επομένη των εκλογών.

Και η συνεδριακή απόφαση του «ΟΧΙ» έδωσε απάντηση: όχι ένα ΠΑΣΟΚ διαθέσιμο για να συμπληρώσει τις κοινοβουλευτικές έδρες που θα λείπουν από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά μία παράταξη που διεκδικεί να αποτελέσει τον κορμό της πολιτικής αλλαγής.

Η σημερινή συζήτηση επιβεβαιώνει γιατί είχε σημασία εκείνη η επιμονή.

Αν το ΠΑΣΟΚ είχε αφήσει το θέμα θολό, σήμερα ο Μητσοτάκης θα μπορούσε ξανά να μεταφέρει ολόκληρη την πίεση στη Χαριλάου Τρικούπη.

Τώρα δεν μπορεί.

Το «ΟΧΙ» δεν έκλεισε απλώς μια πόρτα. Άλλαξε το ερώτημα.

Και αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη πολιτική δικαίωση της συγκεκριμένης επιλογής.

Τώρα απολογείται η ΝΔ

Η κυβέρνηση θέλει να μετατρέψει τις επόμενες εκλογές σε δημοψήφισμα για την «πολιτική σταθερότητα». Δικαίωμά της.

Αλλά τότε πρέπει να εξηγήσει στους πολίτες πώς ακριβώς θα εξασφαλίσει αυτή τη σταθερότητα εάν δεν διαθέτει 151 βουλευτές.

Δεν γίνεται η συνεργασία των άλλων να βαφτίζεται «παζάρι», ενώ μια ενδεχόμενη συνεργασία της ΝΔ να παραμένει εκτός δημόσιας συζήτησης.

Δεν γίνεται το ΠΑΣΟΚ να καλείται επί χρόνια να απαντά «με ποιον θα πάει» και η ΝΔ να θεωρεί ότι δικαιούται να προσέρχεται στις κάλπες χωρίς να λέει τι θα κάνει εάν αποτύχει ο στόχος της αυτοδυναμίας.

Το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έκοψε έναν γόρδιο δεσμό. Και η επιμονή του Χάρη Δούκα να υπάρχει καθαρή, πολιτικά δεσμευτική απόφαση για καμία συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία αποδεικνύεται σήμερα πολύ περισσότερο από μια εσωκομματική μάχη.

Ήταν μια κίνηση που άλλαξε τους όρους της αντιπαράθεσης.

Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει πλέον απαντήσει στο ερώτημα που του έθεταν.

**Τώρα είναι η σειρά της Νέας Δημοκρατίας: αν δεν είστε αυτοδύναμοι, με ποιον θα κυβερνήσετε;**