ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ: Οι 120 δόσεις που έγιναν ξαφνικά χρήσιμες, η Κάσος που «καίει» το Μαξίμου και ο Τσίπρας που πάει στις γειτονιές… με την ευχή του Αγίου Όρους

Η πολιτική επικαιρότητα έχει μερικές φορές έναν ιδιαίτερο τρόπο να επιστρέφει παλιές κουβέντες στους πρωταγωνιστές της. Η κυβέρνηση ανακαλύπτει τις 120 δόσεις που το ΠΑΣΟΚ προτείνει από το 2022, η υπόθεση της Κάσου επανέρχεται μέσα από δηλώσεις βουλευτή της ίδιας της ΝΔ, ενώ στον προοδευτικό χώρο ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.ΑΣ. αναζητούν δρόμους κοινωνικής και πολιτικής διεύρυνσης. Και ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται για τις γειτονιές, μόνο που προηγουμένως πέρασε και από το Άγιο Όρος. Οι καιροί αλλάζουν. Μαζί τους, όπως φαίνεται, αλλάζουν και ορισμένες πολιτικές συνήθειες.

120 δόσεις: Όταν αυτό που απέρριπτες γίνεται ξαφνικά χρήσιμο

Ας ξεκινήσουμε από τις 120 δόσεις. Η κυβέρνηση κινείται πλέον προς τη δυνατότητα αποπληρωμής συγκεκριμένων παλαιών οφειλών σε έως 120 δόσεις, μαζί με άλλες παρεμβάσεις για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Μόνο που αυτή η συζήτηση δεν ξεκίνησε σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει σχετική πρόταση ήδη από το 2022 και επανήλθε επανειλημμένα τα επόμενα χρόνια, ζητώντας ουσιαστικότερη ρύθμιση για οφειλές προς Εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και δήμους.

Για χρόνια η κυβέρνηση απέρριπτε αυτή την κατεύθυνση, αντιπαραθέτοντας τις υφιστάμενες ρυθμίσεις και τον εξωδικαστικό μηχανισμό, ενώ στη δημόσια συζήτηση επιστρατευόταν συχνά και το επιχείρημα των στρατηγικών κακοπληρωτών. Οι κυβερνητικές ρυθμίσεις του 2026 δεν είναι ταυτόσημες με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ και αυτό πρέπει να σημειώνεται. Πολιτικά, όμως, το ερώτημα παραμένει: πώς μια κατεύθυνση που αντιμετωπιζόταν επί χρόνια ως λανθασμένη βρίσκεται σήμερα μέσα στην κυβερνητική εργαλειοθήκη;

Κάσος: Ο Συρίγος μίλησε και το Μαξίμου έτρεξε να πάρει αποστάσεις

Πολύ σοβαρότερη είναι η ιστορία με την Κάσο. Ο βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Άγγελος Συρίγος υποστήριξε δημοσίως, αναφερόμενος στα περιστατικά του 2024 γύρω από τις έρευνες βυθού, ότι η ελληνική πλευρά «υποχώρησε» και ότι οι έρευνες δεν συνεχίστηκαν. Η αντίδραση της αντιπολίτευσης ήταν άμεση, αλλά το μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην απάντηση που ακολούθησε από την ίδια την κυβέρνηση.

Ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι «καμία υποχώρηση δεν υπήρξε», αποδίδοντας στον Άγγελο Συρίγο προσωπική εκτίμηση. Έτσι, σε ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, ένας βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας και το Μαξίμου εμφανίστηκαν να δίνουν διαφορετικές δημόσιες περιγραφές. Και όταν η συζήτηση αφορά την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και τις σχέσεις με την Τουρκία, αυτή δεν είναι ακριβώς μια λεπτομέρεια που περνά απαρατήρητη.

ΠΑΣΟΚ: Διεύρυνση ναι, αλλά το στοίχημα βρίσκεται έξω από τα κομματικά γραφεία

Στη Χαριλάου Τρικούπη συνεχίζεται η προσπάθεια να αποκτήσει πολιτικό περιεχόμενο το κάλεσμα του Νίκου Ανδρουλάκη για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη. Επιστροφές στελεχών, οργανωτικές κινήσεις και μεγαλύτερη έμφαση στην κοινωνική ατζέντα συνθέτουν την προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να διευρύνει ξανά την επιρροή του.

Το πραγματικό τεστ, όμως, δεν είναι πόσα γνωστά ονόματα θα επιστρέψουν. Είναι εάν η οργανωτική κινητικότητα θα μετατραπεί σε κοινωνική και εκλογική διεύρυνση. Και αυτό δεν θα κριθεί στις φωτογραφίες των επιστροφών αλλά στην οικονομία, στο ιδιωτικό χρέος, στη στέγη, στην ακρίβεια και στις προτάσεις με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ θα επιχειρήσει να ξαναμιλήσει σε κοινωνικά στρώματα που κάποτε αποτελούσαν τον βασικό κορμό του.

Τσίπρας: Πρώτα Άγιο Όρος, μετά «πόρτα-πόρτα» – Οι καιροί αλλάζουν

Και πάμε στον Αλέξη Τσίπρα, όπου υπάρχει το πιο νόστιμο παραπολιτικό στιγμιότυπο των ημερών. Η ΕΛ.ΑΣ. προαναγγέλλει εξορμήσεις στις γειτονιές, περιοδείες και περισσότερο «πόρτα-πόρτα», με τον πρώην πρωθυπουργό να επιχειρεί άμεση επαφή με κοινωνικές ομάδες και τοπικά προβλήματα. Μόνο που πριν από τη νέα εξόρμηση στην κοινωνία προηγήθηκε η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιο Όρος.

Και εδώ η πολιτική σημειολογία έχει ενδιαφέρον. Ο Τσίπρας υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας που έδωσε πολιτικό όρκο, ενώ η πολιτική του διαδρομή συνδέθηκε με σαφή θεσμική απόσταση από τη θρησκευτική ορκωμοσία και με την κοσμική αντίληψη για το κράτος. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει προσωπική εχθρότητα προς την Ορθοδοξία ούτε καθιστά παράδοξη από μόνη της μια επίσκεψη στο Άγιο Όρος. Αλλά για μια παραπολιτική στήλη η εικόνα είναι πολύ καλή για να περάσει ασχολίαστη: πρώτα Άγιο Όρος και μετά περιοδεία στις γειτονιές. Με την ευλογία, λοιπόν, και στο “πόρτα-πόρτα”.

ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.ΑΣ.: Η αριθμητική υπάρχει – Η πολιτική συμφωνία όχι ακόμη

Πέρα από τα παραπολιτικά, υπάρχει και μια σοβαρότερη συζήτηση. Οι τελευταίες δημοσιευμένες μετρήσεις διατηρούν το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛ.ΑΣ. σε απόσταση μεταξύ τους, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύουν το συνολικό μέγεθος των δύο εκλογικών χώρων. Η απλή πρόσθεση ποσοστών, βεβαίως, δεν δημιουργεί κυβέρνηση ούτε αποδεικνύει ότι δύο διαφορετικά εκλογικά ακροατήρια μπορούν να συνενωθούν.

Αυτό που δημιουργεί είναι ένα πολιτικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα. Το ΠΑΣΟΚ επιμένει στην αυτόνομη στρατηγική του και η ΕΛ.ΑΣ. οικοδομεί τη δική της παρουσία. Το εάν μετά την ετυμηγορία των πολιτών θα μπορούσαν να υπάρξουν προγραμματικές συγκλίσεις είναι διαφορετική υπόθεση και σήμερα παραμένει ανοιχτό πολιτικό σενάριο, όχι συμφωνία.

Από το ΕΣΥ του Γεννηματά στη Βρετανία του Μπέρναμ: Δύο εικόνες του κοινωνικού κράτους

Και μια εικόνα από τη Βρετανία που αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν τη δει κανείς από την Αθήνα. Ο πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ προωθεί τη δημιουργία μιας National Care Service, ενός νέου εθνικού πυλώνα κοινωνικής φροντίδας που φιλοδοξεί να μεταφέρει στον χώρο της φροντίδας μια βασική αρχή του NHS: οι υπηρεσίες να παρέχονται με βάση την ανάγκη και όχι την οικονομική δυνατότητα του πολίτη.

Η Ελλάδα έχει τη δική της μεγάλη ιστορία σε αυτό το πεδίο. Το 1983, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Γιώργο Γεννηματά θεμελίωσε το ΕΣΥ, μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της Μεταπολίτευσης. Το 2026, έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ, το δημόσιο σύστημα εξακολουθεί να δοκιμάζεται από ελλείψεις προσωπικού, προβλήματα πρόσβασης και υψηλή ιδιωτική συμμετοχή στις δαπάνες υγείας, παρά τις προσλήψεις, τις ανακαινίσεις και τις μεταρρυθμίσεις που επικαλείται η κυβέρνηση.

Το κοντράστ είναι πολιτικά ισχυρό: στη Βρετανία συζητούν την επέκταση της καθολικής δημόσιας φροντίδας, ενώ στην Ελλάδα το ερώτημα παραμένει πώς θα ενισχυθεί το ΕΣΥ ώστε να ανταποκρίνεται στην ίδια την ιδρυτική του υπόσχεση. Σαράντα τρία χρόνια μετά το 1983, το ζήτημα δεν είναι η νοσταλγία για το παρελθόν. Είναι τι δημόσιο σύστημα υγείας θα έχει η χώρα την επόμενη δεκαετία.