“Αστυνομική Βία και Πολιτική Κάλυψη” -Γράφει ο Γιάννης Ταρνάρης

Γράφει ο Γιάννης Ταρνάρης Χημικός Μηχανικός ΕΜΠ Μέλος Δικτύου Νέας Γενιάς Κινήματος Αλλαγής

Ήταν κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 2000 και επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, όταν ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρας χαρακτήρισε τους αστυνομικούς ως «πραίτορες της Δημοκρατίας». Δεν πέρασε πολύς καιρός από αυτή τη δήλωση όταν τον Δεκέμβρη του 2008 ένα 15χρονο παιδί έπεφτε νεκρό από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια…

Η ίδια πολιτική κάλυψη που προσέφερε η τότε κυβέρνηση (πάλι της ΝΔ) σε φαινόμενα και περιστατικά αστυνομικής βίας και οδήγησε στη δολοφονία του Γρηγορόπουλου και όσα ακολούθησαν αυτής, είναι η ίδια πολιτική κάλυψη που και σήμερα δίνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην ελληνική αστυνομία να αυθαιρετεί επανειλημμένα, πλέον και υπό το πρόσχημα της τήρησης των μέτρων κατά της πανδημίας.

Ο λόγος που τα περιστατικά όπου αστυνομικοί προχώρησαν σε απρόκλητη και αλόγιστη χρήση βίας εναντίον πολιτών ολοένα και αυξάνονται παρά τη γενική κατακραυγή της κοινής γνώμης, είναι διότι στη πραγματικότητα η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη έχουν παραχωρήσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην αστυνομία ελευθερίες και αρμοδιότητες που σε καμιά περίπτωση δεν της αναλογούν. Και αυτό από μόνο του δηλώνει πως η κυβέρνηση πια έχει χάσει κάθε έλεγχο στο πεδίο της υγειονομικής κρίσης, όπου το σύστημα υγείας έχει σχεδόν καταρρεύσει «ανεξήγητα» ύστερα από 5 μήνες lockdown και στο πεδίο της οικονομίας και των επαγγελματιών που ασφυκτιούν εδώ και ένα χρόνο, επιβιώνοντας με «αέρα κοπανιστό».

 Η ελληνική κοινωνία, ακόμα και αν μπορούσε μέχρι τώρα να συμβιβαστεί με τα δίχως λογική μέτρα περιορισμού, με την ανυπαρξία σχεδίου αντιμετώπισης της πανδημίας από το περασμένο καλοκαίρι και μετά, με τη τρομοκρατία των καλοταϊσμένων δελτίων των 8 και τους περιφερόμενους από κανάλι σε κανάλι λοιμωξιολόγους, να είναι βέβαιοι στη κυβέρνηση ότι πολύ δύσκολα θα συνεχίσει να το κάνει. 

Ειδικά αν φτάσει κανείς στο σημείο να σκέφτεται δυο και τρεις φορές να πάει μια βόλτα μέχρι τη πλατεία της γειτονιάς του, όχι από τον φόβο του ιού, ούτε από τον φόβο μην φάει 300 ευρώ πρόστιμο, αλλά από τον φόβο μην του προσγειωθεί ξαφνικά κάποιο γκλομπ στο κεφάλι…  

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ