Παρέμβαση Σαλαγιάννη για τα εσωκομματικά στο Κίνημα Αλλαγής: “Ναι μεν αλλά…”

Ο Γενικός Διευθυντής του Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Σαλαγιάννης, με παρέμβασή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τοποθετήθηκε σχετικά με τα εσωκομματικά της παράταξης: 

Διαβάστε αναλυτικά την ανάρτησή του: 

“Ναι μεν, Αλλά….

Τώρα , που ακόμη είμαστε στην αρχή μιας κρίσιμης διαδικασίας για την εκλογή Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής,  θέλω να μου επιτρέψουν οι φίλες και οι φίλοι μου ,  ιδιαίτερα αυτοί που δεν είναι ομοϊδεάτες μου, να μιλήσω λίγο για τα εσωκομματικά μας.
 ( Εξάλλου το ξέρουν , εγώ …παλαιοπασόκος είμαι, που δε στέκεται όμως στο παρελθόν, αλλά κοιτάζει το μέλλον κι έχει έγνοια για τη παράταξή του..)
Λοιπόν : 
   1- Ναι, λέμε και επαναλαμβάνουμε , ότι πάνω απ’ όλα είναι ενότητα .
Αλλά η ενότητα δε μας περιμένει στο τέλος της διαδρομής.
Χτίζεται και κατοχυρώνεται στη διαδρομή , κάθε μέρα την ενισχύουμε ή την αποδυναμώνουμε
Με το ύφος και το ήθος της αντιπαράθεσης μεταξύ των
 υποψηφιων.
Με τις πρακτικές και τις συμπεριφορές όλων μας.
 Με την τήρηση απ όλους μας των κανόνων του παιγνιδιού που εχουμε συμφωνήσει ..
Αν κάνουμε το λάθος και διολισθήσουμε στον γλιστερό δρόμο των αλληλοκατηγοριών, των υπονοούμενων και των χτυπημάτων κάτω απ’ τη ζώνη, το χάσαμε το παιγνίδι…
Η μιζέρια, η μικρότητα και η μικροψυχία , ευτελίζουν και τα πρόσωπα και την παραταξη..
2 – Ναι, είμαστε σταθερά απέναντι σε κάθε είδους λαϊκ κιισμό και πλειοδοσία.
Αλλά ,ποτέ να μην ξεχνάμε ,ότι το χειρότερο είδος λαϊκισμού και πλειοδοσίας είναι στα εσωκομματικά..
Ελπίζω να μην το δούμε στα δικά μας .
Γιατί, ο λαϊκισμός και δημαγωγία υποκρύπτουν μια βαθειά περιφρόνηση στη κρίση, στη λογική και στην αντίληψη των απλών ανθρώπων.
Και δε μας αξίζει .
3 – Ναι, είναι μεγάλη αλήθεια, ότι χρειάζεται συνεννόηση και συναίνεση για να αντιμετωπιστούν τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας .
   Αλλά, αυτή είναι μια αλήθεια, που ισχύει δυό φορές και θα έπρεπε να ισχύει αυτονόητα , όταν πρόκειται για τα εσωκομματικά μας ζητήματα .Και είναι ευθύνη όλων μας να την κατοχυρώσουμε .
 Πρωτίστως ,όμως , είναι ευθύνη της ηγεσίας και των υποψηφίων για την ηγεσία .
4 – Ναι , καταδικάζουμε και σωστά όσους επιχειρούν την πόλωση, γιατί διχάζουν την κοινωνία και συσκοτίζουν τα πραγματικά προβλήματα και τις λύσεις τους.
  Αλλά, να μην το ξεχνάμε, το ίδιο ισχύει και στα εσωτερικά μας.
 Στην προσπάθεια να συσπειρώσει κάθε υποψήφιος τους ” δικούς” του, που είναι κατανοητό μέχρις ενός σημείου, άμα περάσει την κόκκινη γραμμή , η πόλωση μεταφέρεται στο εσωτερικό της παράταξης ως σκληρή εσωκομματική αντιπαράθεση και κάνει μεγάλη ζημιά, γιατί διαχέεται και διαβρώνει την πολυπόθητη -και πολύπαθη…- ενότητα.
 Και ακόμη κάτι, αναζωπυρώνει παλιές πληγές, που συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν
Να το ξέρουν πάντως , γυρίζει μπούμερανγκ για όποιον το επιχειρεί.
Γιατί ο κόσμος καταλαβαίνει..
5 – Ναι, είναι ανάγκη και πρέπει να μιλήσουμε πολιτικά, να ανταγωνιστούμε στα θετικά , να αντιπαρατεθούμε με τις ιδέες μας, με τις απόψεις μας,με τις προτάσεις μας.
  Αλλά, για να γίνει αυτό, πρέπει να πολιτικοποιήσουμε τη διαδικασία, να μην επιτρέψουμε να εξελιχθεί σε μια στενή , στεγνή και άγονη ψηφοθηρία. Δεν έχει έννοια, δε βγάζει πουθενά ..
  Για να ενδιαφερθούν οι πολίτες,για να πειστούν και να αποφασίσουν να συμμετάσχουν, πρέπει να μας ακούσουν :
    Τί νέο και τί ενδιαφερον έχουμε να πούμε ;
     Σε τί διαφέρουμε απ’ τους άλλους;
     Ποιούς και πώς θέλουμε να εκφράσουμε και να υπερασπιστούμε;
    Τί ουσιαστικό προτείνει κάθε υποψήφιος και τί θεωρεί προτεραιότητα για τους πολίτες;
      Ποια είναι τα δύο -τρία ζητήματα που αφορούν την κοινωνία και τα θέτει ως πρώτη προτεραιότητα;
      Πώς και σε ποια κατεύθυνση θα προωθήσει την αναγκαία ανασυγκρότηση της παράταξης;
      Γιατί πιστεύει ότι ίδιος μπορεί να υπερασπιστεί αποτελεσματικότερα την προοπτική της;
6 – Ναι, δε χωράει αμφιβολία ότι η πολιτική και ο δημόσιος βίος έχουν ανάγκη από ένα νέο ήθος, μετά απ’ τα ακραία φαινόμενα κυνισμού και αμοραλισμού των τελευταιων χρόνων.
   Αλλά δεν πρέπει να μας διαφεύγει και κυρίως δεν πρέπει διαφεύγει στους φιλοδοξούντες να ηγηθούν, ότι και τα κόμματα είναι θερμοκήπια, όπου καλλιεργούνται τέτοιου είδους φαινόμενα, που απαξιώνουν το δημόσιο βίο και αποδυναμώνουν τη δημοκρατία.
 Και όποιος ηγείται ή φιλοδοξεί να ηγηθεί, πρέπει να δίνει το παράδειγμα αυτού του άλλου ήθους που έχει ανάγκη η δημόσια ζωή…
Η παράταξη μας οφείλει να γίνει ο φορέας αυτού του νέου ήθους.
Θα κριθούμε απ’ αυτό.
7- Ναι, η Σοσιαλδημοκρατία επανακάμπτει ισχυρή στην Ευρώπη.
Γιατί έχουν επανακάμψει δριμύτερα οι αιτίες και τα προβλήματα που τη γέννησαν .
Αλλά για να πετύχουμε την αναγέννησή της στη χώρα μας, πρέπει να αναδείξουμε το πρόσωπό της, την ταυτότητά της , την υπέροχή της, με συγκεκριμένα παραδείγματα πολιτικών και προγραμματικών προτάσεων .
8- Ναι, υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα, ένα άλμα μπροστά.
Αλλά, για να το πετύχουμε, πρέπει να καταφέρουμε να κινητοποιήσουμε, όχι μόνο τα μέλη και τους φίλους μας, αλλά και πολλούς άλλους φίλους μας, που τα τελευταία χρονια αποστασιοποιήθηκαν ή βρέθηκαν σε άλλους πολιτικούς χώρους , αλλά μας παρακολουθούν με ενδιαφέρον και περιμένουν ένα μήνυμα σοβαρότητας και προοπτικής για να ξανασυστρατευτούν μαζί μας .
Και είναι πολλοί , πάρα πολλοί .
Και θα ξαναβρεθούμε όλοι μαζί, όσοι πιστεύουμε ότι η Κεντροαριστερά , η σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία, με τα πρωτεία στη Δημοκρατία και στην Κοινωνική Δικαιοσύνη, είναι ο πιο κατάλληλος πολιτικός χώρος, για να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες ζωής για μας και τα παιδιά μας και περισσότερο σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια..
9- Ναι, το θεωρώ δεδομένο και κατανοητό, ότι οι πολιτικοί μας αντίπαλοι παρακολουθούν τις εξελίξεις στη παράταξη μας .
Ξέρουν ότι εμείς δεν αποδεχόμαστε ως οριστικούς τους πολιτικούς συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν κάτω από εντελώς πρωτοφανείς συνθήκες.
Και ξέρουν επίσης, ότι είμαστε ικανοί να τους επαναδιατάξουμε προς όφελός μας.
Γι αυτό, αν τους παίρνει και όσο του παίρνει, θα επιχειρήσουν ,να μας κρατήσουν καθηλωμένους ή να μας ποδηγητήσουν ή να μας διαλύσουν.
Το ίδιο συμβαίνει και με πολλά απ’ τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και δικτύωσης.
Αλλά , εμείς που μένουμε και επιμένουμε, περάσαμε τόσα πολλά, είδαμε τόσα πολλά και αντιμετωπίσαμε τόσα πολλά, που αποκτήσαμε πολύ ισχυρά αντισώματα, έχουμε ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, δε μπορούν να μας σύρουν από δω κι από κεί.
Κι εμείς όλοι θα έχουμε τον τελευταίο λόγο …
10- Ναι, το ξέρω, μερικά απ’ αυτά που γράφω σ’ αυτό το σημείωμα, είναι απλά κι αυτονόητα πράγματα.
Αλλά , δυστυχώς , πολλά αυτονόητα δεν είναι καθόλου δεδομένα .
Είναι ζητούμενα και καλό είναι να τα υπενθυμίζουμε εμφατικα προς κάθε κατεύθυνση.
 Έ ,Ναι, το ξέρω ότι μερικά ίσως μοιάζουν ουτοπικά .
Αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι απολύτως ρεαλιστικά .
Αλλά κι αν κάτι μοιάζει με ουτοπία, είναι μια ρεαλιστική ουτοπία.
Απ’ αυτές που αξίζει να αγωνίζεται και να διεκδικεί κανένας “
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ