ΠΟΛΙΤΙΚΗ
«Μάης ’36: Όταν η Θεσσαλονίκη φώναξε “Η εργασία δεν είναι σκλαβιά” – Ο Αντώνης Σαουλίδης τιμά την ιστορική μνήμη και τις ρίζες του ΠΑΣΟΚ»

Μάης ’36: Η Θεσσαλονίκη φώναξε “Η εργασία δεν είναι σκλαβιά”
Ο Αντώνης Σαουλίδης τιμά την ιστορική μνήμη και τις ιδεολογικές ρίζες του ΠΑΣΟΚ
Με μια ανάρτηση υψηλού συμβολισμού, το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, Αντώνης Σαουλίδης, τίμησε την επέτειο του Μάη του ’36 – της μεγάλης απεργίας των καπνεργατών που συγκλόνισε τη Θεσσαλονίκη και αιματοκυλίστηκε από τη δικτατορική βία της κυβέρνησης Μεταξά.
Ο Αντώνης Σαουλίδης έγραψε χαρακτηριστικά:
«✊ Μάης ’36, Θεσσαλονίκη. Ένα ξέσπασμα αξιοπρέπειας, με απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα. Οι καπνεργάτες διεκδικούν βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους. Η Κυβέρνηση Μεταξά απαντά με σφαίρες.
12 νεκροί. 280 τραυματίες. Πρώτος ο Τάσος Τούσης – η εικόνα της μάνας του πάνω από το άψυχο σώμα του έγινε σύμβολο της εργατικής αντίστασης.
Η Ιστορία γράφεται από κάτω προς τα πάνω.»
Το ιστορικό πλαίσιο επιβεβαιώνει τη δραματική ένταση της εποχής. Η Ελλάδα, βυθισμένη στη δίνη της διεθνούς οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, γνώρισε ένα μαχητικό εργατικό κίνημα, με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη. Οι καπνεργάτες ζητούσαν την εφαρμογή της συμφωνίας του 1924 για αύξηση του ημερομισθίου, την ώρα που οι καπνέμποροι εκμεταλλεύονταν την ανεργία και τις αδυναμίες του ασφαλιστικού συστήματος.
Η αιματηρή καταστολή των κινητοποιήσεων από τη Χωροφυλακή είχε ως αποτέλεσμα 12 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, αναδεικνύοντας το μέγεθος της κοινωνικής σύγκρουσης. Η φωτογραφία της μάνας του Τάσου Τούση, δημοσιευμένη στον «Ριζοσπάστη», ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο» – ένα ποιητικό εμβατήριο της εργατικής θυσίας που αργότερα μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Ο Αντώνης Σαουλίδης, δεύτερος σε σταυρούς του ΠΑΣΟΚ στην Α’ Θεσσαλονίκης στις τελευταίες εκλογές, αποδεικνύει ότι τιμά με συνέπεια και σεβασμό την ιστορική μνήμη, αλλά και τις σοσιαλιστικές ρίζες του Κινήματος. Σε μια εποχή που η εργασία και η κοινωνική δικαιοσύνη επαναπροσδιορίζονται, η αναφορά στον Μάη του ’36 δεν είναι απλώς μνημόσυνο, αλλά κάλεσμα για δράση και υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της εργατικής τάξης.
