ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ
Στο Μικροσκόπιο η ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ και στο “βάθος” Βενιζέλος;
Η ανακοίνωση της σύνθεσης των κύριων οργάνων που θα οδηγήσουν το ΠΑΣΟΚ στο συνέδριό του και ειδικότερα της Γραμματείας της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΚΟΕΣ), έφερε πολλά χαμόγελα – αλλά και ερωτήματα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, επιχειρεί εμφανώς να «συσπειρώσει» το κόμμα όχι μόνο πολιτικά αλλά και σε επίπεδο συμβολισμών, φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι όλους τους πρώην συνυποψηφίους του για την ηγεσία: Χάρη Δούκα, Παύλο Γερουλάνο, Άννα Διαμαντοπούλου, Μιχάλη Κατρίνη και Νάντια Γιαννακοπούλου.
Ωστόσο, το ερώτημα που κυριαρχεί στα εσωκομματικά πηγαδάκια είναι σαφές: είναι θεσμικά ορθό να μην συμμετέχουν στη Γραμματεία της ΚΟΕΣ όλα τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, όπως ίσχυε παραδοσιακά; Και εάν όχι, ποιος αποφασίζει ποιοι «χωράνε» και ποιοι μένουν εκτός σε μια διαδικασία που υποτίθεται οικοδομεί ενότητα;
Η απουσία του Χρήστου Πρωτόπαππα, πρώην υπουργού και στενού συνεργάτη του Δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, σχολιάστηκε έντονα. Ένα πρόσωπο με θεσμικό βάρος και ιστορική διαδρομή στο Κίνημα, που γνωρίζει καλά τη λειτουργία και τις ισορροπίες του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο. Μήπως η «ενότητα» του προέδρου αποτυπώνεται μερικώς; Μήπως, πίσω από τη βιτρίνα των συσπειρώσεων, χτίζονται νέα εσωκομματικά μπλοκ;
Την ίδια ώρα, η συζήτηση για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας έχει ανάψει. Το όνομα του Ευάγγελου Βενιζέλου ακούγεται ολοένα και πιο έντονα. Στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν πως η πιθανή επιστροφή του θα είχε συμβολική και θεσμική βαρύτητα. Όμως, πόσο «άνετα» θα συνυπήρχε ο Μπένι με τη σημερινή ηγετική ομάδα; Από την άλλη, η Άννα Διαμαντοπούλου –που επίσης ακούγεται για το Επικρατείας– έσπευσε να δηλώσει στο Action24 ότι «θα ήταν πολύτιμος ο Ευάγγελος Βενιζέλος στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ». Για την ίδια, πάντως, το ζήτημα «θα απαντηθεί στην ώρα του».
Το βέβαιο είναι πως ο ορίζοντας του ΠΑΣΟΚ φτάνει ως το συνέδριο. Εκεί θα κλείσουν –ή θα ανοίξουν ακόμη περισσότερο– όλα τα ζητήματα: οι πολιτικές συνεργασίες, οι πρωτοβουλίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς, αλλά και το εσωκομματικό τοπίο. Γιατί μπορεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να επιδιώκει ενότητα, όμως όταν στις Γραμματείες ΚΟΕΣ δεν χωρούν όλοι όσοι μετέχουν στο Πολιτικό Συμβούλιο, τότε η θεσμικότητα και η πολιτική συνέπεια τίθενται αναπόφευκτα υπό αμφισβήτηση.
