“Η αψίδα του Τρ(ι)αμπ(ου)”- Του Γιάννη Αυξεντίου

Όσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασχολείται με τον Άγνωστο Στρατιώτη, αντί για τα προβλήματα της καθημερινότητας, στις ΗΠΑ στήνεται ένα άλλο μνημείο. Ο Τραμπ, αποκαλύπτοντας τα σχέδιά του για μια «αψίδα του Τραμπ», επιχειρεί να χαράξει μια νέα, επικίνδυνη τομή στην πολιτική συνείδηση της Δύσης. Όπως οι αυτοκράτορες, έτσι και ο Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει το δημόσιο χώρο σε καθρέφτη της ματαιοδοξίας και του… θριάμβου της νοοτροπίας του.

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη σιωπά. Παρακολουθεί αμήχανα τον αυταρχισμό να παίζει με τα σύμβολα της ελευθερίας, εγκλωβισμένη στη γραφειοκρατία. Χωρίς κοινή δημοκρατική και κοινωνική ταυτότητα, η Ευρώπη δεν μπορεί να σταθεί απέναντι σε ηγεσίες που υψώνουν αψίδες αντί για γέφυρες. Όταν η πολιτική αποκόπτεται από την κοινωνία και οι λαοί περιορίζονται στο ρόλο του θεατή, τότε η δημοκρατία ατροφεί και η ιστορία επαναλαμβάνει τα λάθη της.

Ο Δημήτρης Τσάτσος, με τη διορατικότητα του συνταγματικού νομοδιδάσκαλου και του ευρωπαίου σοσιαλιστή, είχε μιλήσει για την Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία: μια Ευρώπη των πολιτών, της ισότητας, της συμμετοχής, της αλληλεγγύης. Μια Ευρώπη που δεν θα στηρίζεται μόνο στις αγορές, αλλά σε ένα κοινωνικό Σύνταγμα, ικανό να προστατεύει τον άνθρωπο από την ισχύ και την αυθαιρεσία. Η Συμπολιτεία αυτή δεν είναι ουτοπία, αλλά το αντίβαρο στην «αψίδα του Τραμπ».

Η απάντηση στον αυταρχισμό δεν είναι άλλη μια αψίδα θριάμβου. Είναι η αναγέννηση της προοδευτικής πολιτικής. Μιας πολιτικής που θα ξαναδώσει αξία στη συλλογικότητα, στη γνώση, στον άνθρωπο. Που τολμά να πει πως η δύναμη ανήκει όχι στους λίγους, αλλά στους πολλούς, και πως ο πλούτος ενός έθνους μετριέται σε ίσες ευκαιρίες, ενεργούς πολίτες και κοινές ευθύνες. Αυτό μας λέει και ο Άγνωστος Στρατιώτης, άλλωστε…

Ίσως αυτή η «αψίδα» να είναι πράγματι χρήσιμη λοιπόν, ως προειδοποίηση. Για να δούμε πόσο εύκολα η δημοκρατία μπορεί να γίνει ντεκόρ και πόσο αναγκαίο είναι να την ξανακάνουμε πράξη ζωής και κοινωνικής ευθύνης. Η Ευρώπη χρειάζεται ξανά το όραμα χειραφέτησης, αλληλεγγύης και προόδου που τη γέννησε. Να περάσουμε, επιτέλους, από την Ένωση στη Συμπολιτεία, από τη διαχείριση στην ελπίδα, από τη σιωπή στη δράση.

Ο Γιάννης Αυξεντίου είναι φοιτητής Νομικής και μέλος της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.