ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Παραίτηση Χάρη Καστανίδη από το ΠΑΣΟΚ με “αιχμές” προς την ηγεσία
Σοβαρό εσωκομματικό σοκ προκαλεί στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής η παραίτηση του ιστορικού στελέχους Χάρης Καστανίδης, με δημόσια δήλωση που δεν περιορίζεται σε μια απλή αποχώρηση, αλλά συνιστά ευθεία πολιτική καταγγελία κατά της ηγεσίας και προσωπικά του προέδρου Νίκος Ανδρουλάκης.
Η παραίτηση δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά εντάσσεται σε μια ήδη φορτισμένη εσωτερική ισορροπία στο κόμμα, όπου η συζήτηση για τη φυσιογνωμία, τη στρατηγική και τα όρια της ηγετικής ομάδας έχει μετατραπεί σε ανοιχτή πολιτική αντιπαράθεση.
Ο Χάρης Καστανίδης, με πολυετή παρουσία στον χώρο της κεντροαριστεράς και διατελέσας σε κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις, εγκαλεί την ηγεσία για επιλογές που, όπως υποστηρίζει, αλλοιώνουν τον ιστορικό και ιδεολογικό πυρήνα του ΠΑΣΟΚ. Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκονται οι πρόσφατες θεσμικές και καταστατικές πρωτοβουλίες για το όριο θητειών, τις οποίες ερμηνεύει ως στοχευμένο πολιτικό αποκλεισμό.
Η δήλωση παραίτησης, με ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, αναφέρεται σε «προσβλητικές» και «υστερόβουλες» πολιτικές στοχεύσεις, ενώ επιχειρεί να θέσει το ζήτημα σε επίπεδο θεσμικής και ηθικής τάξης, πέρα από την απλή εσωκομματική διαφωνία. Η επιλογή της ρήξης, με πλήρη αποδέσμευση από την κομματική ιδιότητα, σηματοδοτεί μια από τις πιο ηχηρές αποχωρήσεις των τελευταίων ετών.
Η ηγεσία του κόμματος, μέχρι στιγμής, τηρεί χαμηλούς τόνους, ωστόσο η πολιτική ζημιά είναι ήδη ορατή. Η παραίτηση ενός στελέχους με ιστορικό βάρος επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την εσωτερική συνοχή και τη στρατηγική κατεύθυνση του κόμματος, σε μια περίοδο που επιχειρεί να εδραιώσει ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης με κυβερνητική προοπτική.
Παράλληλα, η δημόσια διάσταση της αντιπαράθεσης αναδεικνύει μια βαθύτερη σύγκρουση για το μοντέλο πολιτικής εκπροσώπησης: ανάμεσα σε μια λογική θεσμικής ανανέωσης με αυστηρούς κανόνες και σε μια αντίληψη πολιτικής συνέχειας που επικαλείται την ιστορική διαδρομή του χώρου.
Το γεγονός ότι η αποχώρηση συνοδεύεται από αιχμές για προσωπικές στοχεύσεις και εσωκομματικές ισορροπίες ενισχύει την εικόνα ενός κόμματος που εξακολουθεί να αναζητά σταθερό εσωτερικό σημείο αναφοράς. Σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση Καστανίδη δεν καταγράφεται απλώς ως μια παραίτηση, αλλά ως πολιτικό σύμπτωμα μιας ευρύτερης έντασης που παραμένει ανοιχτή.
Η επιστολή αποχώρησης:
