Ο Αλέξης Τσίπρας και το στοίχημα της Θεσσαλονίκης

Γράφει ο Μπάμπης Καραγεωργίου

Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, για πρώτη φορά από το 2023 ως επικεφαλής πλέον ενός νέου πολιτικού σχηματισμού, σηματοδοτεί κάτι περισσότερο από μια πολιτική επιστροφή. Σηματοδοτεί την είσοδο της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης σε μια νέα φάση και την έναρξη μιας μάχης για τον προοδευτικό χώρο, ο οποίος μέχρι σήμερα έμοιαζε να μην έχει ξεκάθαρο πολιτικό εκφραστή.

Η 2α Σεπτεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία ο Αλέξης Τσίπρας θα παρουσιάσει στη Θεσσαλονίκη το οικονομικό πρόγραμμα της Συμπαράταξης, λίγες μόλις ημέρες πριν από την παρουσία του στη ΔΕΘ και μία ημέρα πριν από την επέτειο ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, έχει έναν ισχυρό πολιτικό συμβολισμό. Η επιλογή της Θεσσαλονίκης μόνο τυχαία δεν είναι. Είναι μια πόλη με ιδιαίτερο πολιτικό και κοινωνικό βάρος και, ταυτόχρονα, ένας χώρος στον οποίο ο Τσίπρας έχει διαμορφώσει εδώ και χρόνια μια ιδιαίτερη πολιτική σχέση με την κοινωνία.

Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. φαίνεται αποφασισμένος να κάνει το επόμενο βήμα. Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν επιχειρεί να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο απλώς αξιοποιώντας το προσωπικό του πολιτικό κεφάλαιο. Επιχειρεί να το μετατρέψει σε μια νέα συλλογική πολιτική πρόταση.

Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο στοίχημα της επιστροφής του.

Από το προσωπικό κεφάλαιο στη νέα πολιτική πρόταση

Ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει ένα πλεονέκτημα που λίγοι πολιτικοί της γενιάς του μπορούν να διεκδικήσουν. Έχει κυβερνητική εμπειρία, έχει γνωρίσει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της διακυβέρνησης και έχει βρεθεί στο επίκεντρο μερικών από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της χώρας. Παράλληλα, παραμένει ένα πρόσωπο με ισχυρή αναγνωρισιμότητα και σημαντικό πολιτικό ακροατήριο.

Το ζητούμενο τώρα είναι να μετατρέψει αυτή την πολιτική παρακαταθήκη σε προοπτική.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της νέας προσπάθειας. Η ΕΛ.Α.Σ. δεν μπορεί να είναι απλώς ένας ακόμη σχηματισμός στον χώρο της Αριστεράς. Το στοίχημα που έχει θέσει ο ίδιος ο Τσίπρας είναι πολύ μεγαλύτερο: να συγκροτήσει έναν σύγχρονο προοδευτικό πόλο που θα μπορεί να συνομιλήσει με την κοινωνία πέρα από τα παραδοσιακά κομματικά όρια και να καταθέσει μια πειστική πρόταση για την επόμενη ημέρα της χώρας.

Το οικονομικό πρόγραμμα ως πρώτο μεγάλο τεστ

Η παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ.

Η κοινωνία δεν αναζητά μόνο αντιπολίτευση. Αναζητά απαντήσεις για το κόστος ζωής, τους μισθούς, τη στέγη, τη δημόσια υγεία, την παιδεία, την παραγωγική ανασυγκρότηση και το κοινωνικό κράτος. Αναζητά, κυρίως, μια πολιτική δύναμη που να μπορεί να μετατρέψει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο σχέδιο διακυβέρνησης.

Σε αυτό το πεδίο ο Τσίπρας έχει ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα. Γνωρίζει πλέον από την εμπειρία του ότι η πολιτική αλλαγή δεν προκύπτει μόνο από τη φθορά του αντιπάλου. Χρειάζεται πρόγραμμα, κοινωνικές συμμαχίες, πολιτική αξιοπιστία και καθαρό ορίζοντα.

Η νέα του προσπάθεια, επομένως, δεν είναι μια απλή επιστροφή στο παρελθόν. Είναι μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του ίδιου του πολιτικού του ρόλου.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σημερινής συγκυρίας.

Το δύσκολο στοίχημα της πολιτικής προσδοκίας

Ο Τσίπρας δεν χρειάζεται πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να κερδίσει εκλογές. Το έχει ήδη κάνει. Δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει. Το έχει επίσης κάνει.

Χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργήσει ξανά μια πολιτική προσδοκία.

Να πείσει μια νέα κοινωνική πλειοψηφία ότι η προοδευτική διακυβέρνηση δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική ανάμνηση της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά μια απολύτως επίκαιρη πολιτική επιλογή για το μέλλον.

Και αυτό είναι το πραγματικό μεγάλο στοίχημα του Τσίπρα.

Η Θεσσαλονίκη ως αφετηρία

Η Θεσσαλονίκη θα είναι η πρώτη μεγάλη σκηνή αυτής της προσπάθειας. Όχι όμως και η τελευταία. Γιατί η μάχη που ξεκινά δεν αφορά μόνο την επανεμφάνιση ενός πρώην πρωθυπουργού. Αφορά το εάν ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να μετατρέψει την προσωπική του επιστροφή σε μια νέα πολιτική αφετηρία.

Αν το καταφέρει, τότε η 2α Σεπτεμβρίου μπορεί να αποδειχθεί όχι απλώς μια ημερομηνία στο πολιτικό ημερολόγιο, αλλά η στιγμή κατά την οποία θα αρχίσει να αλλάζει ξανά ο χάρτης της ελληνικής Κεντροαριστεράς.