Τα προκλητικά Μπόνους με κυβέρνηση ΝΔ: Εκατομμύρια για λίγους, σε κατάσταση φτώχειας πάνω από το 20% των Ελλήνων

Την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσιάζει την ελληνική οικονομία ως ένα success story ανάπτυξης, επενδύσεων και δημοσιονομικής σταθερότητας, η πραγματικότητα που βιώνει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας περιγράφει μια εντελώς διαφορετική χώρα.

Μια χώρα στην οποία οι τραπεζικές διοικήσεις μοιράζονται αμοιβές και μπόνους εκατομμυρίων, ενώ περισσότεροι από 2 εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται κάτω από το κατώφλι της φτώχειας.

Αυτές είναι οι δύο όψεις της ίδιας οικονομικής πολιτικής.

Πάνω από 2 εκατ. πολίτες κάτω από το κατώφλι της φτώχειας

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν μια κοινωνική πραγματικότητα που δύσκολα χωρά στους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς.

Το ποσοστό των πολιτών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις αυξήθηκε από 17,9% το 2019 σε 19,6% το 2025. Σε απόλυτους αριθμούς πρόκειται για περισσότερους από 2 εκατομμύρια ανθρώπους.

Και πίσω από τα ποσοστά υπάρχουν νοικοκυριά που κάθε μήνα καλούνται να πληρώσουν τρόφιμα, στέγη, ρεύμα, καύσιμα και φάρμακα με εισοδήματα που δεν επαρκούν για τις στοιχειώδεις ανάγκες.

Στην άλλη Ελλάδα, τα μπόνους μετριούνται σε εκατομμύρια

Την ίδια στιγμή, στην κορυφή του τραπεζικού συστήματος η εικόνα είναι εντυπωσιακά διαφορετική.

Τα μετοχικά πακέτα που είχαν απονεμηθεί από προηγούμενες χρήσεις σε 11 κορυφαία στελέχη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών αποτιμώνταν τον Μάρτιο του 2026 σε περίπου 13,5 εκατ. ευρώ.

Και αυτά έρχονται επιπλέον των υψηλών αποδοχών των τραπεζικών διοικήσεων, σε μια περίοδο κατά την οποία οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με χαμηλές αποδόσεις στις καταθέσεις, υψηλό κόστος δανεισμού και συνεχιζόμενη πίεση από την ακρίβεια.

Φτωχός, αλλά ο ΦΠΑ πληρώνεται κανονικά

Υπάρχει, όμως, μια ακόμη πιο σκληρή πλευρά αυτής της πραγματικότητας.

Ακόμη και ο πολίτης που βρίσκεται κάτω από το κατώφλι της φτώχειας πληρώνει καθημερινά έμμεσους φόρους για να καλύψει βασικές ανάγκες.

Πληρώνει ΦΠΑ όταν αγοράζει ψωμί. Πληρώνει στο γάλα, στο λάδι, στα είδη πρώτης ανάγκης. Πληρώνει φόρους μέσα από κάθε σχεδόν καθημερινή συναλλαγή.

Η φτώχεια, με άλλα λόγια, δεν απαλλάσσει κανέναν από τον λογαριασμό του κράτους.

Και 1,15 εκατ. ευρώ μπόνους στην ΕΛΣΤΑΤ

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εγκρίθηκε και ποσό 1,15 εκατ. ευρώ για το Κίνητρο Επίτευξης Δημοσιονομικών Στόχων στους εργαζομένους της ΕΛΣΤΑΤ.

Προφανώς δεν πρόκειται για περίπτωση συγκρίσιμη με τις αμοιβές εκατομμυρίων των τραπεζικών CEOs.

Η πολιτική αντίφαση, όμως, παραμένει: επιβραβεύεται η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων την ώρα που τα ίδια τα επίσημα στοιχεία καταγράφουν διεύρυνση της φτώχειας.

Το πραγματικό ερώτημα: Ποιος κερδίζει από αυτή την οικονομία;

Κάπου εδώ τελειώνουν οι πανηγυρισμοί για τους δείκτες και αρχίζει η πολιτική.

Γιατί το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο αυξάνεται το ΑΕΠ, πόσα κέρδη εμφανίζουν οι τράπεζες ή πόσο ικανοποιημένες είναι οι αγορές.

Το ερώτημα είναι ποιος καρπώνεται την ανάπτυξη και ποιος πληρώνει τον λογαριασμό.

Όταν στην κορυφή μοιράζονται εκατομμύρια και στη βάση περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται κάτω από το κατώφλι της φτώχειας, τότε υπάρχει ένα πρόβλημα που κανένας οικονομικός δείκτης δεν μπορεί να κρύψει.

Δεν έχουμε απλώς μια οικονομία δύο ταχυτήτων. Έχουμε μια πολιτική επιλογή για το ποιοι θα βρίσκονται στην πρώτη και ποιοι στη δεύτερη.