Έξι μήνες μετά το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Η «γραμμή» Δούκα είναι πλειοψηφικό αίτημα της προοδευτικής βάσης

Του Κωνσταντίνου Ταχτσίδη ( πρώτη Δημοσίευση στο iAnatropi.gr)

Έξι μήνες μετά το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, η συζήτηση που τότε παρουσιαζόταν περίπου ως εσωκομματική εμμονή του Χάρη Δούκα έχει γίνει πλέον το υπαρξιακό ερώτημα της βάσης ολόκληρης της προοδευτικής παράταξης.

Και το ερώτημα είναι πλέον συγκεκριμένο: Μπορεί να υπάρξει πολιτική αλλαγή χωρίς καθαρό μέτωπο και συνεννόηση των προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στη Νέα Δημοκρατία;

Ο δήμαρχος Αθηναίων είχε απαντήσει από τον Μάρτιο.

Ζήτησε ρητή δέσμευση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα συμμετάσχει σε κανένα σενάριο συγκυβέρνησης με τη ΝΔ, ενώ ταυτόχρονα υποστήριξε ότι η αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει πολιτική απομόνωση, αλλά πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης.

Η θέση πέρασε τελικά στην πολιτική απόφαση του Συνεδρίου και η πρόταση του Δούκα για αποκλεισμό κάθε πιθανότητας συνεργασίας με τη ΝΔ μετεκλογικά ενσωματώθηκε στην επίσημη γραμμή του κόμματος.

Άλλο ο κομματικός συσχετισμός, άλλο η πολιτική δυναμική

Ο εσωκομματικός συσχετισμός, όμως, παρέμεινε σαφώς υπέρ του Νίκου Ανδρουλάκη, όπως αυτό αποτυπώθηκε και στη σύνθεση των κομματικών οργάνων, ενώ ακόμη υπάρχουν φωνές μέσα στο ΠΑΣΟΚ που αφήνουν να εννοηθεί πως «οι συνεδριακές αποφάσεις δεν είναι ιερές γραφές».

Παρ’ όλα αυτά, έξι μήνες μετά, φαίνεται όλο και καθαρότερα η διαφορά ανάμεσα στον έλεγχο ενός κομματικού μηχανισμού και στην πολιτική κατεύθυνση που αποκτά δυναμική στην κοινωνία. Γιατί σήμερα σχεδόν ολόκληρη η συζήτηση στον προοδευτικό χώρο γίνεται πάνω στο έδαφος που «έσπειρε» ο Χάρης Δούκας.

Η εμφάνιση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα άλλαξε τα δεδομένα ακόμη πιο απότομα, καθώς στην πρώτη κιόλας δημοσκόπηση που το συμπεριέλαβε, τον Μάιο, βρέθηκε στη δεύτερη θέση, μπροστά από το ΠΑΣΟΚ.

Και αυτό δεν ήταν απλώς μια ανακατάταξη ποσοστών, αλλά η απόδειξη ότι η μάχη για την ηγεμονία στον προοδευτικό χώρο δεν μπορεί πλέον να κερδηθεί με περιχαράκωση και αναμονή από καμία πλευρά.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η πίεση προς το ΠΑΣΟΚ και τον Τσίπρα να απαντήσουν πειστικά στο ερώτημα των συνεργασιών και της προοδευτικής διακυβέρνησης έχει γίνει πολύ μεγαλύτερη.

Οι διαφορές, όμως, παραμένουν μεγάλες, ο ανταγωνισμός σκληρός και κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να κάνει βήμα πίσω.

Το ερώτημα που πλέον δεν μπορούν να αποφύγουν οι ηγεσίες

Πριν από έξι μήνες συζητούσαμε αν η πρόταση του Δούκα για σαφή αποκλεισμό της ΝΔ και προγραμματικό διάλογο στον προοδευτικό χώρο ήταν υπερβολικά πιεστική για το ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα η προοδευτική βάση συζητά, ακόμη και ερήμην των ηγεσιών, πώς μπορεί να υλοποιηθεί αυτή η κατεύθυνση και με ποιους όρους.

Και αυτό λέει πολλά περισσότερα από τις εσωκομματικές ισορροπίες ενός συνεδρίου.

Ο Δούκας αντιλήφθηκε και έθεσε νωρίτερα κάτι που σήμερα γίνεται όλο και πιο εμφανές. Η κοινωνία που ζητά πολιτική αλλαγή δεν δίνει δεκάρα για το ποιος θα «κατακτήσει» τη δεύτερη θέση. Θέλει και απαιτεί να γνωρίζει ποια εναλλακτική διακυβέρνηση μπορεί να υπάρξει μετά την οκταετή διακυβέρνηση Μητσοτάκη.

Έξι μήνες μετά το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, αυτή δεν είναι πια απλώς η «γραμμή Δούκα». Είναι το βασικό ερώτημα επιβίωσης και αντεπίθεσης που κυριαρχεί σε ολόκληρη την προοδευτική παράταξη.

Κωνσταντίνος Ταχτσίδης