Νέα «φωτογραφική» τροπολογία από τη ΝΔ – Ερωτήματα για νομοθετική παρέμβαση σε εκκρεμή οικογενειακή διαμάχη υπουργού

Από χθες έχει ξεσπάσει έντονη συζήτηση και πληθώρα ερωτημάτων στην πολιτική και νομική κοινότητα, μετά την αποκάλυψη ότι στις 19 Δεκεμβρίου 2025, με τη μορφή κατεπείγουσας ρύθμισης, ενσωματώθηκε σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (ν. 5264/2025, άρθρο 109, Μέρος Δ’ «Επείγουσες Ρυθμίσεις») διάταξη που αφορά αποκλειστικά ζητήματα γονικής μέριμνας και επιμέλειας ανηλίκων.

Η ρύθμιση προβλέπει τη δυνατότητα προσαρμογής ή ανάκλησης πρωτόδικης απόφασης για τη γονική μέριμνα, ακόμη και όταν η υπόθεση εκκρεμεί σε δεύτερο βαθμό (έφεση), με σκοπό –όπως αναφέρεται– την καλύτερη προστασία του συμφέροντος του τέκνου σε περίπτωση μεταβολής συνθηκών.
Τα βασικά ερωτήματα που έχουν προκύψει
Γιατί μια διάταξη που αφορά οικογενειακό δίκαιο και την επιμέλεια παιδιών εντάχθηκε σε νομοσχέδιο που αφορούσε αγροτικές επιδοτήσεις και τον ΟΠΕΚΕΠΕ;

Ποιος ακριβώς εισηγήθηκε και συνυπέγραψε την τροπολογία ως «επείγουσα ρύθμιση»;
Ποια ήταν η πραγματική επείγουσα ανάγκη που δικαιολογούσε την ένταξή της σε κατεπείγοντα μέρος νομοσχεδίου, χωρίς προηγούμενη δημόσια διαβούλευση ή ξεχωριστή νομοθετική πρωτοβουλία;

Πώς εξηγείται η χρονική εγγύτητα της ψήφισης με συγκεκριμένη πρωτόδικη απόφαση που αφορούσε υπουργό της κυβέρνησης και εκκρεμεί έφεση;

Υπήρξε προηγούμενη γνωμοδότηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή άλλου αρμόδιου οργάνου για τη συνταγματικότητα και την αναγκαιότητα της ρύθμισης;

Πώς διασφαλίζεται η αρχή της ισότητας ενώπιον του νόμου, όταν μια ρύθμιση ψηφίζεται λίγο πριν ή μετά από συγκεκριμένη δικαστική εξέλιξη που αφορά μέλος της εκτελεστικής εξουσίας;

Οι κυβερνητικές απαντήσεις (μέχρι στιγμής)
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι η διάταξη ψηφίστηκε από 180 βουλευτές, δεν θίγει την ουσία του οικογενειακού δικαίου και ότι η εφαρμογή της σε οποιαδήποτε υπόθεση κρίνεται από το δικαστήριο.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης υπερασπίστηκε τη ρύθμιση λέγοντας ότι κάλυπτε ένα υφιστάμενο κενό (δεν υπήρχε αντίστοιχη δυνατότητα αναστολής/προσαρμογής σε υποθέσεις ανηλίκων), ότι υπήρξε χρόνος για ενστάσεις κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία και ότι η ρύθμιση αφορά «όλο τον ελληνικό λαό», όχι συγκεκριμένα πρόσωπα.

Γιατί το θέμα δεν σταματά
Η υπόθεση εγείρει ζητήματα πολιτικής ηθικής, θεσμικής διαφάνειας και διάκρισης των εξουσιών. Η πρακτική ένταξης διατάξεων άσχετων με το κύριο αντικείμενο ενός νομοσχεδίου (ιδίως όταν χαρακτηρίζονται «επείγουσες») έχει επανειλημμένα επικριθεί από νομικούς και από την αντιπολίτευση ως μέθοδος που περιορίζει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και δημιουργεί εύλογες υποψίες για εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων.

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη διάψευση ή διευκρίνιση από την πλευρά της υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη σχετικά με το αν η ίδια ή το πολιτικό της γραφείο συμμετείχε στην κατάθεση ή υπογραφή της συγκεκριμένης διάταξης.
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: Πότε και πώς θα δοθούν πλήρεις, τεκμηριωμένες απαντήσεις για τη διαδικασία σύνταξης, εισήγησης και ψήφισης της ρύθμισης; Η κοινή γνώμη και οι νομικοί κύκλοι αναμένουν διαφάνεια, ιδίως όταν η νομοθετική εξουσία φαίνεται να εμπλέκεται –έστω και έμμεσα– σε εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις που αφορούν μέλη της κυβέρνησης.