Συνέντευξη Γ.Παπανδρέου: “Υπάρχει ανάγκη για προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης”

Στο περιοδικό “Πατρινόραμα” παραχώρησε συνέντευξη ο Γιώργος Α.Παπανδρέου. Μια συνέντευξη που έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις και έχει πυροδοτήσει εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς…

Έχουμε εδώ και καιρό στο “The Socialist” ,αναλύσει την προδημοσίευση μέρους της συνέντευξης του Γ.Παπανδρέου, σήμερα σας παρουσιάζουμε αναλυτικά τα όσα είπε ο πρώην Πρωθυπουργός.

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Ρηγόπουλο

 

Με μια βαρυσήμαντη αποκλειστική συνέντευξη του στο περιοδικό «Πατρινόραμα», ο πρ. Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρεται στα κρίσιμα εθνικά θέματα, με φόντο τις πρόσφατες εκλογές σε ΗΠΑ και κατεχόμενη Κύπρο, αλλά και τις προκλήσεις Ερντογάν.

Επίσης, αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές για την περίοδο της διακυβέρνησής του και το παρασκήνιο που οδήγησε στην πτώση της Κυβέρνησής του. Μιλάει για τη δικαίωση των δύσκολων αποφάσεων που κλήθηκε από την ιστορία να λάβει, προκειμένου να αποφύγει η χώρα την κατακρήμνιση και την διεθνή απομόνωση.

Καυτηριάζει ανάμεσα στα άλλα, την απουσία συνεννόησης και συναίνεσης του πολιτικού δυναμικού και περιγράφει τι θα είχε αποφύγει η Ελλάδα, εάν η Κυβέρνησή του είχε αφεθεί το 2010 να εξαντλήσει την εντολή του ελληνικού λαού και να ολοκληρώσει τη θητεία της.

Μιλάει επίσης για τη διαχείριση της πανδημίας, την κατάσταση στο ΚΙΝΑΛ, τις «μεταγραφές» στελεχών του, την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρο, αλλά και για το μέλλον της Αχαΐας.

-Κύριε Πρόεδρε, οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές αλλά και οι εξελίξεις στην Ευρώπη αναδεικνύουν την ύπαρξη λαϊκιστικών ακροδεξιών δυνάμεων που υποστηρίζουν τον απομονωτισμό και αμφισβητούν τις αξίες που συνδέονται με τις σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο;

«Πρώτα από όλα, θα ήθελα να τονίσω ότι η νίκη των Δημοκρατικών στις Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ έχει μεγάλη σημασία, ακριβώς επειδή παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια δεύτερη θητεία Τραμπ στο Λευκό Οίκο. Και παρότι πολλά δεδομένα είναι διαφορετικά στις ΗΠΑ από ό,τι στην Ευρώπη, την εποχή της παγκοσμιοποίησης είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία.

Η νίκη Μπάιντεν είναι μόνο η αρχή, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των φαινομένων του λαϊκισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του απομονωτισμού. Θα χρειαστούν μεγάλοι αγώνες και στην Ευρώπη. Είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε τις ρίζες των φαινομένων αυτών, να εμβαθύνουμε τις δημοκρατίες μας, να αλλάξουμε τον τρόπο λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων, να προσαρμοστούμε στις ανάγκες της νέας κοινωνικής πραγματικότητας και να προτείνουμε λύσεις που θα αντιμετωπίσουν το ζήτημα τις αυξανόμενης ανισότητας.»

 

-Κύριε Πρόεδρε, η εκλογή Μπάιντεν στις ΗΠΑ, μπορεί να αναχαιτίσει την τουρκική προκλητικότητα και να ακυρώσει την επεκτατική πολιτική Ερντογάν; Είσαστε ικανοποιημένος από την αντίδραση της ελληνικής πλευράς και της Ε.Ε, απέναντι στην επιθετικότητα της γείτονος χώρας; 

«Είναι πλεονέκτημα για μας ότι ο Τζο Μπάιντεν θα είναι ο Αμερικανός Πρόεδρος με τη μεγαλύτερη γνώση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, γνώση που απέκτησε στη διάρκεια της πολύχρονης θητείας του ως Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας και ως Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.

Έχοντας κουβεντιάσει πολλές φορές μαζί του ξέρω ότι γνωρίζει καλά την περιοχή μας. Χαρακτηρίζεται από την πιο θεσμική αντιμετώπιση των προβλημάτων, κατανοεί τη σημασία του διεθνούς δικαίου και της επίλυσης των διαφορών με όπλο τη διπλωματία και όχι την απειλή των όπλων. Αυτό πιστεύω θα είναι και το μήνυμα που θα εκπέμψει προς την περιοχή και βέβαια, προς την Τουρκία.

Από την άλλη πλευρά είναι σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τα δικά τους συμφέροντα και δεν μπορούμε να περιμένουμε – το ίδιο ισχύει άλλωστε για κάθε χώρα – ότι θα ταυτιστούν εκατό τοις εκατό με τις δικές μας απόψεις.

Όταν όμως έχεις απέναντι σου έναν συνομιλητή με γνώσεις και λογική, είναι πολύ πιο εύκολο να αναδείξεις την ορθότητα των επιχειρημάτων σου. Όσο η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και ενδιαφέρεται να διατηρήσει τον δυτικό προσανατολισμό της, τόσο η δυνατότητα επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών πάνω της θα είναι σημαντική.

Οφείλουμε όμως και από τη δίκη μας πλευρά, να έχουμε μια εμπεριστατωμένη συνολική πρόταση για την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή αν θέλουμε να ενισχύσουμε τη θέση μας στο διπλωματικό επίπεδο.»

-Μετά την εκλογή Τατάρ στην κατεχόμενη Κύπρο, πόσο δύσκολη καθίσταται πλέον μια δίκαιη επίλυση του Κυπριακού με βάση μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και πόσο ορατός είναι ο κίνδυνος της διχοτόμησης. Έχει ακόμα χώρο για να κινηθεί αποτελεσματικά η διπλωματία και ο διάλογος;

«Έχω αναφέρει πολλές φορές, ότι στο Κυπριακό όπως και σε αλλά ζητήματα, ο χρόνος δεν δρα πάντα υπέρ μας. Η νίκη Τατάρ, με οδυνηρό τρόπο, οδηγεί στη συνειδητοποίηση ότι έχουμε φτάσει στην τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού στη βάση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Αν δεν υπάρξουν σύντομα δυναμικές πρωτοβουλίες προς αυτή τη κατεύθυνση, οι κίνδυνοι είναι πολλοί: ταϊβανοποίηση, προσάρτηση των Κατεχόμενων στην Τουρκία, οριστική διχοτόμηση.

Και είναι σαφές ότι με όλα αυτά τα σενάρια, οι διεκδικήσεις των Ελληνοκυπρίων στο εδαφικό θα χαθούν για πάντα. Θα χαθεί το όνειρο μιας ανεξάρτητης Κύπρου μακριά από στρατό κατοχής. Οδυνηρό για τους Ελληνοκύπριους και οδυνηρό για τους Τουρκοκύπριους.

Όσοι υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε τη λύση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας για την Κύπρο, παρ´ όλες τις αδυναμίες της, είναι ακριβώς επειδή βλέπουμε τους κινδύνους που περικλείουν όλα τα αλλά σενάρια.»

 

 

«ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ, ΑΝ ΤΟ 2010 ΕΙΧΑΜΕ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΕΝΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΔΡΟΜΟ, ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ;

 

-Κύριε Πρόεδρε, επωμιστήκατε ένα δυσβάστακτο προσωπικό και πολιτικό κόστος που δεν σας αναλογούσε, όταν κληθήκατε το 2010 να λάβετε επώδυνες αλλά αναγκαίες αποφάσεις, για την διάσωση της πατρίδος. Τώρα, που το θυμικό και η οργή του κόσμου καταλάγιασε και όλοι έχουμε γνώση των πραγματικών μεγάλων κινδύνων που διέτρεχε τότε η χώρα μας, νιώθετε ότι δικαιώνεστε από την ιστορία;

«Πράγματι, φαίνεται ότι, η αλήθεια και η λογική, έχουν κερδίσει σημαντικό έδαφος έναντι του θυμικού. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως και κατανόηση των αιτιών που μας οδήγησαν στο χείλος μιας εθνικής καταστροφής, δηλαδή, σε μια ασύντακτη χρεοκοπία. Παλέψαμε σκληρά, για να αποφύγουμε το μοιραίο. Είναι διαφωτιστική για αυτήν την κρίσιμη πτυχή των πραγμάτων, η σχετική αναφορά του Προέδρου Ομπάμα, στο βιβλίο του που εκδόθηκε πρόσφατα.

Το αναφέρω, όχι γιατί αποτελεί δικαίωση για όσα υποστηρίζαμε και κάναμε τότε. Αλλά γιατί πιστεύω ότι, ακόμη και σήμερα, διαπιστώνω ένα ουσιαστικό έλλειμμα, που ταλανίζει το δημόσιο βίο και αποτελεί εμπόδιο για μια καλύτερη και το κυριότερο διαφορετική πορεία για τη χώρα και τους Έλληνες μια πορεία απαλλαγμένη από τις παθογένειες του παρελθόντος.

Και αυτό το έλλειμμα με μια πρόταση, αφορά το ότι, δεν έχουμε συλλογικά κατανοήσει τον πυρήνα αυτού που ονομάζουμε Ελληνικό πρόβλημα. Δηλαδή, τον πελατειασμό και συνακόλουθα, το έλλειμμα Δημοκρατίας. Εστιάζω στην ανάγκη ενίσχυσης της ουσιαστικής συμμετοχής των πολιτών, στη συνεχή προώθηση της διαφάνειας, τη λογοδοσία της εξουσίας απέναντι στον πολίτη, την αξιοκρατία στη στελέχωση θέσεων ευθύνης στο δημόσιο, τη ριζική αποκέντρωση εξουσιών στην περιφέρεια, και μια πολιτεία που αποφασίζει με γνώμονα την ισονομία, τα δικαιώματα και όχι την «ισχύ» ή το μέσο καθενός.

Ας κατανοήσουμε, επιτέλους, το πρόβλημα αυτό. Γιατί αποτελεί τη βασική αιτία της κακοδιαχείρισης των πόρων της χώρας μας, του πλούτου του Ελληνικού λαού. Η σπατάλη, η πελατειακή διαχείριση, υπέρ κάποιων προνομιούχων, ήταν και ο λόγος που αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε έκτακτη οικονομική βοήθεια από τους εταίρους μας.

Τότε οι εταίροι μας ήσαν πολύ διστακτικοί έως και τιμωρητικοί απέναντι μας. Σήμερα έχουν αλλάξει άποψη. Αλλά χωρίς την κατανόηση του λεγόμενου Ελληνικού προβλήματος, θα βρεθούμε και πάλι σε αυτήν την οδυνηρή θέση.

Ειδικότερα τώρα, με τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας, είναι ώρα να συνεχίσουμε τις ριζικές προοδευτικές αλλαγές στη χώρα, αυτές που ξεκινήσαμε το 2009-11, αλλά και αυτές που προωθήσαμε παλαιότερα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Ο στόχος μας: με δημοκρατικό και δίκαιο τρόπο να αξιοποιήσουμε τους πόρους και τη δημιουργικότητα του Ελληνισμού, για να αναπροσανατολίσουμε την οικονομία μας προς μια σύγχρονη, πράσινη βιώσιμη οικονομία. Κράτος πρόνοιας αποτελεσματικό, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις των πολιτών, όπως και προϊόντα και υπηρεσίες ποιότητας για την Ελλάδα και τις διεθνείς αγορές.

Αυτό είναι που θεωρώ κρίσιμο για τον τόπο και τους Έλληνες. Και αυτό θα αποτελούσε για εμένα δικαίωση. Η κατανόηση, η αποδοχή και η αντιμετώπιση των αιτιών που ταλανίζουν τη χώρα και τους Έλληνες.

Αν αυτό συνέβαινε, θα άνοιγε και ο δρόμος για την προοδευτική αλλαγή που έχουμε ανάγκη.  Γι’ αυτό αγωνιώ και αγωνίζομαι.»

 

 

-Αν το 2010 η Ελλάδα είχε καταρρεύσει και είχε οδηγηθεί εκτός Ευρωζώνης, πόσο διαφορετικά θα ήταν σήμερα τα πράγματα για την χώρα μας χωρίς την ασπίδα της Ε.Ε., σε σχέση κυρίως με τα εθνικά μας θέματα;

«Ίσως σήμερα περισσότερο από ποτέ μπορούμε να κατανοήσουμε τη σημασία της θέσης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη. Μπορείτε να φανταστείτε αν είχαμε επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο, ποια θα ήταν η μοίρα μας σε έναν κόσμο όπου το διεθνές δίκαιο μπαίνει στην άκρη, η ισχύς και οι επιχειρηματικού χαρακτήρα συναλλαγές καθορίζουν την εξωτερική πολιτική των κρατών, όπου οι συμμαχίες αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη;

Και μάλιστα, τη στιγμή που η Τουρκία αντιμετωπίζοντας μεγάλα εσωτερικά προβλήματα απομακρύνεται από τη Δύση και προσπαθεί με στρατιωτικά μέσα να επιβληθεί στην ευρύτερη περιοχή μας;

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, ότι και η ΕΕ δεν χρειάζεται να αλλάξει. Φάνηκε και στην οικονομική κρίση, και στην προσφυγική κρίση, και στην κρίση της πανδημίας, όπως και στις προκλήσεις στη γειτονιά μας, ότι απαιτείται μια πιο ολοκληρωμένη, ενωμένη και ισχυρή Ευρώπη, αν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί.»

 

 

«ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ;»

 

-Μέσα στα μόλις δύο χρόνια διακυβέρνησης σας, προλάβατε να ψηφίσετε 222 νομοσχέδια, συμβάλατε αποφασιστικά στην μείωση της φοροδιαφυγής, στην πάταξη των ελλειμμάτων, την αύξηση του τουριστικού ρεύματος και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας. Δώσατε έμφαση στο κοινωνικό κράτος, προωθήσατε ένα σύγχρονο αναπτυξιακό και διοικητικό μοντέλο. Αν είχε υπάρξει τότε συναίνεση και πολιτική ομοψυχία και είχατε εξαντλήσει την εντολή που σας είχε δώσει ο ελληνικός λαός, πιστεύετε ότι θα είχε αποφύγει η χώρα την επώδυνη περιπέτεια που πέρασε και τα χαμένα χρόνια που ακολούθησαν;

«Κύριε Ρηγόπουλε, βάζετε τουλάχιστον δύο σημαντικά ζητήματα με το ερώτημά σας.

Το πρώτο, αφορά ένα ακόμη έλλειμμα που έχουμε παρατηρήσει σε πολλές κρίσιμες περιόδους της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Την απουσία συνεννόησης και συναίνεσης. Αποτέλεσε πράγματι, ένα κρίσιμο λόγο, για το ότι ακόμη και τώρα η χώρα ταλανίζεται από την πρόσφατη οικονομική κρίση. Θλίβομαι όταν αναλογίζομαι όλες τις άλλες χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα προσαρμογής και βγήκαν πιο δυνατές και έχοντας αντιμετωπίσει ουσιαστικά το πρόβλημά τους γιατί υπήρξε συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, ενώ εμείς ακόμη παλεύουμε με τα θηρία που θέλουν τη χώρα διχασμένη για να κερδοσκοπούν με κάθε τρόπο, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και με θύμα τη δημοκρατία και το μέλλον μας. Και βεβαίως, τελειωμό δεν έχουν στο δημόσιο βίο της χώρας τα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι, το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος, δέσμιο σκοπιμοτήτων, οδηγείται σε άγονες συγκρούσεις για ένα αδειανό πάντα πουκάμισο. Είναι πραγματικά, κρίμα.

Το δεύτερο, αποτελεί και συνέχεια του πρώτου. Μπορώ με βεβαιότητα να σας πω ότι, θα ήμασταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα. Το μεταρρυθμιστικό έργο μας θα είχε συνεχιστεί με αποφασιστικότητα και πολλές παθογένειες του παρελθόντος, πράγματι «θα αποτελούσαν παρελθόν». Και το κυριότερο, θα είχαμε ανοίξει έναν άλλο δρόμο, μια βιώσιμη πορεία για την Ελλάδα και τους Έλληνες, που θα μας καταστούσε ικανούς να αντιμετωπίσουμε με αξιοπρέπεια, με όραμα και ρεαλισμό τις μεγάλες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Η αλήθεια είναι, ότι η συντήρηση, ανεξάρτητα από το χρώμα που φοράει, έδωσε τα ρέστα της για να πέσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όταν κατανόησαν ότι, δεν πρόκειται να βάλουμε νερό στο κρασί μας. Θεωρείτε άραγε τυχαίο, ότι η συντήρηση έστησε το τελευταίο εγκληματικό οδόφραγμά της, όταν έγινε γνωστή η απόφασή μου να ανακεφαλαιοποιήσουμε τις τράπεζες με κοινές μετοχές μετά ψήφου; Δηλαδή, έχοντας εξασφαλίσει το μεγαλύτερο κούρεμα χρέους στην πρόσφατη παγκόσμια ιστορία, να προχωρήσουμε δυναμικά και να εξυγιάνουμε το τραπεζικό σύστημα έχοντας τον έλεγχο της κατάστασης και να τις αποδώσουμε πάλι στους ιδιώτες παίρνοντας πίσω λεφτά της ανακεφαλαιοποίησης, λεφτά του Ελληνικού λαού και ένα επιπλέον το κέρδος από την εξυγίανση.

Για κοιτάξτε πού βρίσκονται σήμερα οι τράπεζες. Στα χέρια ξένων κεφαλαίων. Τι έχουν να πουν για αυτό όσοι το έπαιζαν δήθεν πατριώτες στις πλατείες; Θα ζητήσουν συγνώμη από τους Έλληνες στους οποίους «έταζαν λαγούς με πετραχήλια;»

Και πού είναι τα λεφτά που έδωσαν οι Έλληνες για την ανακεφαλαιοποίηση; Άνθρακες έγιναν, με τις επιλογές της κυβέρνησης της ΝΔ και με την επαναστατική γυμναστική του ΣΥΡΙΖΑ.

Και κατά πόσο σήμερα παίζουν τον ουσιαστικό αναπτυξιακό ρόλο τους οι τράπεζες για την ελληνική οικονομία;

Είναι μεγάλη η λύπη για όσους κατανοούν το πρόβλημα, αλλά από την άλλη, όλα αυτά μας κάνουν περισσότερο βέβαιους για την ανάγκη να αλλάξουμε και πιο αποφασιστικούς για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για όσα έχουν πραγματικά αξία.»

 

 

«ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ»

 

-Ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει η πανδημία του κορωνοϊού και η νέα πραγματικότητα που αυτή διαμορφώνει για την παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση, σε σχέση και με το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών;

«Η πανδημία του κορονοϊού, παρά τις πολλές προειδοποιήσεις, μας βρήκε απροετοίμαστους και έτσι ανέδειξε όλες τις προκλήσεις που μας περιμένουν στο μέλλον. Επειδή δεν είμασταν προετοιμασμένοι, αναγκαστήκαμε να πάρουμε μέτρα που περιορίζουν την ελευθερία των πολιτών. Στις χώρες με αυταρχικά ή απολυταρχικά καθεστώτα, η πανδημία χρησιμοποιήθηκε μάλιστα πολλές φορές ως πρόσχημα για καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων. Δημιουργήθηκαν όμως και ένα σωρό ζητήματα, μεγάλα και σημαντικά, που πρέπει να μας προβληματίσουν άμεσα.

Πρώτα από όλα, φάνηκαν όλα τα νομικά κενά σε ό,τι αφορά τη χρήση της τεχνολογίας. Σε μερικά κράτη χρησιμοποίησαν, για παράδειγμα, συστήματα παρακολούθησης υπόπτων τρομοκρατίας για την καταγραφή επαφών των ανθρώπων που ήταν θετικοί στον ιό. Σε άλλες περιπτώσεις μπήκαν αυθαίρετα ηλικιακά κριτήρια σε ό,τι αφορά την απαγόρευση κυκλοφορίας. Σχεδόν παντού, υπάρχει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης διαρκείας που οδηγεί σε διακυβέρνηση με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ή νομοσχέδια που ψηφίζονται βιαστικά σε κοινοβούλια που υπολειτουργούν, χωρίς να τηρούνται οι απαραίτητες προθεσμίες και διαδικασίες.

Είναι μερικά παραδείγματα, μπορούσαμε να πούμε και αλλά πολλά, αλλά αυτή τη συζήτηση δεν πρέπει να τη βάλουμε στην άκρη όταν περάσει η πανδημία. Αντίθετα, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να μην παγιωθούν τέτοιες πρακτικές την επόμενη μέρα. Όμως, η πανδημία ανέδειξε και τις υπάρχουσες αδυναμίες ενός καπιταλιστικού συστήματος που συγκεντρώνει κέρδη σε λίγους. Όπως της ανισότητας, και τις ελλείψεις στα συστήματα δημόσια υγείας και παιδείας.»

-Καθώς η πανδημία απέδειξε ότι πρέπει να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την υγεία και αναφερθήκατε  πρόσφατα στην ανάγκη  προώθησης της «Ενιαίας Υγείας», ποια νομίζετε ότι πρέπει να είναι η κατάλληλη προσέγγιση για την μετά COVID19 εποχή;

«Τα διδάγματα της πανδημίας, αλλά και πιο απλά όσα διαβάζουμε στον τύπο το τελευταίο διάστημα για τη δυνατότητα μετάδοσης του κορονοϊού από τα βιζόν στον άνθρωπο, βοηθούν στην κατανόηση της έννοιας Ενιαία Υγεία. Όλες οι πρόσφατες πανδημίες προέρχονται από ζωονόσους. Πρόκειται για μια ολιστική προσέγγιση που συνδέει το ζωικό κόσμο, τη φύση, τη διατροφή, την κλιματική κρίση και την υγεία. Η προσέγγιση αυτή απαιτεί έναν τελείως διαφορετικό, οριζόντιο σχεδιασμό των πολιτικών υγείας σε όλα τα επίπεδα.

Έναν σχεδιασμό, που μαζί  με την απαραίτητη ενίσχυση των εθνικών συστημάτων υγείας, όχι μόνο θα συμβάλει στην πρόληψη και τη διαχείρηση των πανδημιών, αλλά θα δημιουργήσει μια διαφορετική συνείδηση των πραγμάτων, έναν διαφορετικό τρόπο ζωής.

Η συζήτηση αυτή εξελίσσεται στο πλαίσιο του ΟΗΕ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αλλά επείγει να προχωρήσει και σε εθνικό επίπεδο. Ιδιαίτερα στη χώρα μας, είδαμε στην πράξη τη μεγάλη σημασία και αξία του δημόσιου συστήματος υγείας, αλλά μαζί και τα μεγάλα προβλήματα, που αντιμετωπίζονται χάρη στο ανεκτίμητο έργο των ανθρώπων που δίνουν τη μάχη στην πρώτη γραμμή, χωρίς τα μέσα που θα έπρεπε να έχουν στη διάθεσή τους και χωρίς να λαμβάνουν την ανταμοιβή που τους πρέπει.»

 

 

 

 

«Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ, ΑΠΑΙΤΕΙ ΗΘΟΣ, ΑΡΧΕΣ, ΑΞΙΕΣ, ΙΔΑΝΙΚΑ, ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ»

 

 -Παρατηρούμε, προσωπικές συναλλαγές και «μεταγραφές» στελεχών του παλαιού ΠΑΣΟΚ αλλά και πρώην συνεργατών σας στο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τη βάση προγραμματικών συμφωνιών και στοχεύσεων. Όλο αυτό δεν υπονομεύει την προσπάθεια ανασυγκρότησης της προοδευτικής παράταξης; Είναι εφικτή σήμερα μια τέτοια προοπτική και κάτω από ποιους όρους ή προϋποθέσεις;

«Τέτοιες νοοτροπίες και συμπεριφορές, δεν είναι πρωτόγνωρες, απλά τώρα παρατηρούμε ότι συμβαίνουν πιο συχνά. Η αλήθεια είναι ότι, το πολιτικό μας σύστημα, είναι οικοδομημένο στρεβλά και αναπαράγει τις στρεβλώσεις του με πολλούς τρόπους. Ο πελατειασμός που θέλει πάντα ως υγρασία να διαβρώνει τα θεμέλια της δημοκρατίας, ποτέ δεν σταμάτησε να μας δίνει τέτοια δείγματα. Είναι ίσως η πιο μεγάλη και κρίσιμη μάχη που πρέπει να δώσουμε.

Αν σκεφτείτε τι μεσολάβησε από το 2009, θα δείτε ότι, με τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε από το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος η κρίση, «οφέλησε» όσους επέλεξαν να οικοδομήσουν πολιτικές καριέρες και τα κόμματα εκείνα που έβαλαν πάνω από το εθνικό συμφέρον τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες. Θυμηθείτε, τι μάχη έδωσαν στις πλατείες του θυμού και του διχασμού για να οικοδομήσουν κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες.

Αυτά είναι τα δεδομένα, αυτή είναι η αλήθεια. Σκληρή μεν, αλλά αναγκαία αν θέλει κάποιος να είναι ειλικρινής και χρήσιμος.

Και πράγματι, με αυτά τα δεδομένα, η ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης, είναι ένα πολύ δύσκολο, αλλά απαραίτητο εγχείρημα. Πολύ περισσότερο, γιατί στις προσωπικές στοχεύσεις διαφόρων στελεχών προστίθενται και σκοπιμότητες ηγεσιών.

Σε κάθε περίπτωση, η ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου, απαιτεί ήθος, αρχές, αξίες, ιδανικά, στόχευση και στρατηγική. Κοντολογίς, προγραμματική συμφωνία με συγκεκριμένες δεσμεύσεις, επιλογές, πολιτικές, χρονοδιαγράμματα κ.α.

Υπάρχει ανάγκη, πράγματι, για μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης, ριζοσπαστικής, οραματικής αλλά και ρεαλιστικής, που να συμβάλει στη συγκρότηση μιας συμμαχίας προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα λειτουργήσει ως καταλύτης για την πραγματοποίηση της μεγάλης στροφής που πρέπει να γίνει. Την αλλαγή πορείας. Όχι απλά την κατάκτηση της εξουσίας για την εξουσία. Μια προοδευτική στροφή, που θα δυναμώσει τους δημοκρατικούς θεσμούς και θα καταστήσει αυτονόητη τη συμμετοχή της κοινωνίας.

Να επουλώσουμε τις πληγές, να μειώσουμε, ακόμη και να κλείσουμε τις ανισότητες, να οικοδομήσουμε κράτος δικαίου, κοινωνική δικαιοσύνη. Ό,τι δηλαδή απαιτείται για την κοινωνική συνοχή, που μαζί με τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών, αποτελούν τη μοναδική εγγύηση για να αντιμετωπίσουμε δημοκρατικά και αποτελεσματικά τις μεγάλες προκλήσεις.»

 

«ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΛΥΣΕΙΣ ΩΣ ΔΙΑ ΜΑΓΕΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΑΧΑΪΑ»

-Δεν υπάρχει προηγούμενο πρώην Πρωθυπουργού, να παρεμβαίνει όπως κάνετε εσείς και μάλιστα τόσο συχνά, για θέματα της εκλογικής του περιφέρειας και να παρακολουθεί επισταμένως τα προβλήματα που αυτή αντιμετωπίζει. Διαβλέπετε κάποια προοπτική ανάταξης της Αχαΐας και αναβάθμισης της τόσο αδικημένης περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, σε σχέση και με τα μεγάλα έργα υποδομών που καθυστερούν δραματικά;

«Η Αχαΐα κύριε Ρηγόπουλε, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα περιοχής που μπορεί κανείς να δει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο όλες τις πλευρές του Ελληνικού προβλήματος. Φυσική ομορφιά και πλούτο, ιδανική γεωγραφική θέση, εξαιρετικό και ικανό ανθρώπινο δυναμικό, μεγάλο και διεθνώς αναγνωρισμένο Πανεπιστήμιο και μαζί ένα ακόμη Ανοιχτό και Πρωτοποριακό, επιχειρήσεις τεχνολογίας αιχμής, σημαντική αγροτική παραγωγή. Και βέβαια σημαντικές κρατικές επενδύσεις σε υποδομές και στο σύστημα υγείας. Όλα αυτά, με μια θάλασσα που αποτελεί και θαλάσσια οδό προς την Ευρώπη και έναν θαυμάσιο ορεινό όγκο με ιδιαίτερες δυνατότητες.

Δηλαδή, πολλά και μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα που είτε παραμένουν αναξιοποίητα, είτε απαξιώνονται, θύματα και αυτά των παθογενειών του πελατειασμού.

Πιστεύω ακράδαντα ότι, η Αχαΐα, με μια δικιά μας συλλογική προσέγγιση, τέτοια που να αξιοποιεί με συνέργειες όλες τις παραγωγικές της δυνάμεις, μπορεί να αποτελέσει καινοτόμο παράδειγμα ανάπτυξης και προόδου εντός και εκτός συνόρων. Ενεργοποίηση και συμμετοχή όλων των δυνάμεων χρειάζεται, προκειμένου να ανοίξει ένας διάλογος που θα καταλήξει στην εκπόνηση ενός σχεδίου πορείας, με όραμα και συγκεκριμένο πρόγραμμα πρωτοβουλιών και δράσεων, που θα αλλάξει τη μοίρα του τόπου.

Εμείς μόνο, όλοι εμείς μαζί, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά και να πάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας. Από την μακρόχρονη εμπειρία μου – και ως βουλευτής Αχαΐας – σας λέω και το τονίζω, πρέπει να πάρουμε την υπόθεση της περιοχής μας στα χέρια μας. Δεν περιμένω ότι κάποιος από την κυβερνητική εξουσία θα μας φέρει λύσεις ως δια μαγείας. Κανείς άλλος δεν ξέρει καλύτερα τον τόπο μας και κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει ό,τι πρέπει για να γίνει καλύτερος.

Αντί, λοιπόν, να συγκρουόμαστε για κενά περιεχομένου ζητήματα που απλώς υπηρετούν μικροκομματικές σκοπιμότητες και καλύπτουν την προγραμματική ένδεια πολιτικών κομμάτων, ή να βλέπουμε να συνεχίζεται η πελατειακή αντίληψη για την άσκηση της πολιτικής, του τύπου «κατόπιν ενεργειών μου», θα ήταν πολύ καλύτερο, υγιέστερο και βεβαίως, χρήσιμο, να συγκρουόμαστε για τα πραγματικά προβλήματα και τις πραγματικές προκλήσεις.»

 

 

«ΤΟ 2021 ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΜΑΣ».

-Κύριε Πρόεδρε, ποιο είναι το πολιτικό μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στους συμπατριώτες σας Αχαιούς και μάλιστα εν μέσω πανδημίας και εν όψει του εορτασμού των 200 χρόνων από την κήρυξη της Ελληνικής Επαναστάσεως;  

«Ένα απλό και λιτό μήνυμα: η περηφάνεια μας δεν πρέπει απλώς να στέκεται στην προσφορά των προγόνων μας, ούτε και να αναζητά μια αδιόρατη δικαίωση. Το 2021 αποτελεί ευκαιρία για να ρίξουμε ένα αντικειμενικό βλέμμα στο παρελθόν μας, να σταθμίσουμε τις στιγμές που μας κάνουν περήφανους, αλλά και να διδαχθούμε από τα λάθη και τις αδυναμίες μας.

Ο απολογισμός αυτός πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για το πώς θα επενδύσουμε στο μέλλον, να μας οδηγεί σε νέες αναζητήσεις, νέες δημιουργίες, έναν ουσιαστικό πατριωτισμό, απαλλαγμένο από όλα όσα μας κρατούν καθηλωμένους και εμποδίζουν την αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων αλλά και δημιουργικού ανθρώπινου δυναμικού της χώρας.

Ο πατριωτισμός μας, πρέπει να σηματοδοτεί τη συμβολή μας στην ανάδυση του κόσμου της τρίτης χιλιετίας, την αποφασιστικότητά μας να αφήσουμε ένα γόνιμο στίγμα στην παγκόσμια σκακιέρα. Και να προσφέρει τη δυνατότητα να υπερβούμε άγονες και αδιέξοδες αντιπαραθέσεις.

Όραμα και σχέδιο για τη δημιουργία μιας άλλης, καλύτερης και το κυριότερο διαφορετικής Ελλάδας και συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που τους αφορούν.

Δεν υπάρχει μέλλον, αν δεν αντιμετωπίζεις τις αιτίες των προβλημάτων, αν δεν υπάρχει δημοκρατική λειτουργία των θεσμών και κοινωνική συνοχή.»

-Σε λίγο συμπληρώνεται 1,5 χρόνος από τις εκλογές. Διαπιστώνουμε, ότι παρά την όποια φθορά της ΝΔ από τη διακυβέρνηση αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, δεν φαίνονται ουσιαστικές μεταβολές στο πολιτικό τοπίο. Ποιο είναι το πολιτικό αφήγημα που θα μπορούσε να συνεγείρει τους ανέστιους ή παραπλανημένους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς, ώστε να «επαναπατριστούν»  πολιτικά στο ΚΙΝΑΛ;

«Απαντώντας σε προηγούμενες ερωτήσεις σας, έχω ήδη απαντήσει ουσιαστικά και για το θέμα αυτό. Ωστόσο, μου δίνετε την ευκαιρία να πω κάτι ακόμη.

Η Παράταξή μας, έχει χτυπηθεί άδικα από πολλούς και ποικίλους παράγοντες, χωρίς να εξαιρώ και τα πλήγματα από στελέχη μας που δεν σεβάστηκαν ότι η Παράταξη τα ετίμησε.

Η αλήθεια όμως είναι ότι, τα ψέματα και η συνομωσιολογία, είχαν τελικά το αποτέλεσμα που προσδοκούσαν όσοι τα σχεδίασαν.

Τώρα, καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να οικοδομήσουμε μια πορεία αντάξια του έργου και της προσφοράς μας στον τόπο.

Δεν είναι εύκολο, αλλά θα το πετύχουμε.

Εξάλλου, όπως ήδη φαίνεται, η αλήθεια σιγά-σιγά αναδεικνύεται και οι εξελίξεις δικαιώνουν τις επιλογές μας.

Και επιπλέον, αρχίζει να φαίνεται και η διαφορά μας από εκείνους που αδυνατούν να προσδώσουν ελπίδα και προοπτική στον τόπο και τους Έλληνες.»

 

πηγη: “Πατρινόραμα”

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ