Αντώνης Σαουλίδης: “Η σημερινή απεργία είναι η απάντηση στην κυβερνητική αλαζονεία”

Η σημερινή πανεργατική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι η πιο καθαρή, η πιο ηχηρή απάντηση στην κυβερνητική αλαζονεία και στον κυνισμό με τον οποίο αντιμετωπίζει τον κόσμο της εργασίας η Νέα Δημοκρατία. Δεν μιλάμε για ένα ακόμη εργασιακό νομοσχέδιο. Μιλάμε για την κορύφωση μιας στρατηγικής που βλέπει τους εργαζόμενους ως αναλώσιμους, ως ευέλικτα γρανάζια ενός συστήματος που παράγει κέρδη για λίγους και ανασφάλεια για τους πολλούς.

Οι ρυθμίσεις που επιχειρεί να επιβάλει το Υπουργείο Εργασίας δεν είναι τυχαίες. Χτυπούν τον πυρήνα των δικαιωμάτων: τον χρόνο εργασίας, την άδεια, την ίδια τη δυνατότητα των ανθρώπων να οργανώνουν τη ζωή τους. Και όλα αυτά βαφτίζονται με κυνισμό «στήριξη του εργαζόμενου» και «προστασία στην πράξη». Στην πραγματικότητα πρόκειται για ωμή υποκρισία: ένα μοντέλο εργασιακής ζούγκλας, όπου η ισορροπία ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο συντρίβεται εις βάρος του δεύτερου.

Η σημερινή απεργία είναι πολιτική πράξη αντίστασης. Όχι κομματική, αλλά βαθιά κοινωνική. Είναι η στιγμή που οι εργαζόμενοι λένε «ως εδώ» απέναντι σε μια κυβέρνηση που θεωρεί πως η κοινωνία οφείλει να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των ισχυρών. Είναι η στιγμή που ο προοδευτικός χώρος οφείλει να θυμίσει ότι η Δημοκρατία δεν είναι μόνο εκλογές, είναι και οι κοινωνικοί αγώνες που εξισορροπούν την αυθαιρεσία της εξουσίας.

Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να ξηλώσει δεκαετίες κατακτήσεων, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι η κοινωνία της εργασίας ήδη ασφυκτιά. Με το ίδιο θράσος που διαχειρίζεται σκάνδαλα και αδιαφάνεια, επιχειρεί να πείσει ότι η «ευελιξία» είναι πρόοδος και ότι η αφαίρεση δικαιωμάτων είναι εκσυγχρονισμός. Δεν είναι τίποτα από αυτά. Είναι επιστροφή σε εποχές που πιστεύαμε ότι είχαν οριστικά τελειώσει.

Η σημερινή απεργία δεν αφορά μόνο τους απεργούς. Αφορά κάθε πολίτη που πιστεύει ότι η κοινωνία δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στον φόβο, στην ανασφάλεια, στην εξουθένωση. Όταν οι εργαζόμενοι θυσιάζουν το μεροκάματό τους για να υπερασπιστούν δικαιώματα όλων, τότε ολόκληρη η κοινωνία έχει χρέος να αναγνωρίσει ότι ο αγώνας τους είναι και δικός της.

Δεν πρόκειται για υπερβολή: το νομοσχέδιο αυτό δεν βελτιώνει, αλλά καταστρέφει. Δεν εκσυγχρονίζει, αλλά αποδομεί. Και το χειρότερο: επιχειρεί να μετατρέψει την εργασιακή ανασφάλεια σε «νέα κανονικότητα».

Η απάντηση, λοιπόν, δίνεται σήμερα στους δρόμους. Είναι η απάντηση της κοινωνίας απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει απομακρυνθεί επικίνδυνα από τις ανάγκες της πλειοψηφίας και υπηρετεί κατά γράμμα τις απαιτήσεις των λίγων. Η σημερινή απεργία είναι η στιγμή που ο κόσμος της εργασίας σηκώνει ξανά το κεφάλι.