Ένα νέο μοντέλο για την προσφυγική εκπαίδευση

Γράφει ο Άγγελος Τζίτζιρας

Πριν λίγες μέρες “έπεσε” η Καμπούλ στους Ταλιμπάν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν φόβοι για ένα νέο προσφυγικό κύμα. Το ερώτημα που δημιουργείται δεν είναι μόνο η στάση που θα πρέπει να κρατήσουμε ως προς την είσοδο των προσφύγων στη χώρα αλλά περισσότερο ποια θα είναι η εκπαίδευση των νέων που θα έρθουν στη Ελλάδα.

                                                                             

Βλέποντας στα δελτία ειδήσεων και διαβάζοντας στα social media μπορούμε να παρατηρήσουμε πως τα παιδιά, και ειδικά οι γυναίκες της χώρα θέλουν να πάνε στο σχολείο. Δουλειά της Ελλάδας, εφόσον πάρουν άσυλο, θα πρέπει να είναι πως θα εντάξει τα παιδιά αυτά στην ελληνική κοινωνία, ώστε να εξελιχθούν δημιουργικά στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας και να προσφέρουν στη χώρα που μένουν. 

 

Σε αυτό το ζήτημα υπάρχουν δύο λύσεις που μπορεί να ακολουθήσει ένα κράτος:

 

Η πρώτη λύση είναι να προσφέρει ταχύρρυθμα μαθήματα ελληνικών στα παιδιά και μόλις μάθουν τα στοιχειώδη, να τους εντάξει στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, στο οποίο όμως θα ξεχάσουν την γλώσσα, την θρησκεία και τον πολιτισμό τους. Κάτι το οποίο θα φέρει αντιδράσεις και από τις οικογένειες των παιδιών όπως και στην τοπική κοινωνία αλλά και μπορεί να δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στους νέους πρόσφυγες όπως είδαμε στο παρελθόν. 

 

Αυτό το μοντέλο έχει δοκιμαστεί ήδη στους μετανάστες από την Αλβανία (οι οποίοι δεν ξέρουν την ιστορία, τον πολιτισμό τους και γνωρίζουν ελάχιστα από την γλώσσα τους) αλλά και έγινε η προσπάθεια να δοκιμαστεί και στους πρόσφυγες χωρίς επιτυχία, καθώς υπάρχουν μαρτυρίες παιδιών όπου είχαν συμμαθητές οι οποίοι ήταν πρόσφυγες και οποίοι δεν ήξεραν σχεδόν καθόλου ελληνικά με αποτέλεσμα να μην μπορούν να παρακολουθήσουν το μάθημα.

 

Η δεύτερη λύση είναι η δημιουργία προσφυγικών σχολείων. Θα αποτελούν σχολεία, στα οποία τα παιδιά θα μαθαίνουν ελληνικά και την μητρική τους γλώσσα, σχετικά με το θρήσκευμα τους αλλά και τον πολιτισμό τους ανεξάρτητα από την ηλικία τους και το κοινωνικό τους υπόβαθρο. Βέβαια αργότερα μετά την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και της ένταξης τους στην ελληνική κοινωνία θα έχουν την ευκαιρία να ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα παιδείας είτε να συνεχίσουν στα προσφυγικά σχολεία.

 

Παρόμοιο σύστημα έχει δοκιμαστεί στη Θράκη με τον τίτλο των μειονοτικών σχολείων και έχει προσφέρει πολλά στην κοινωνία και την πολυπολιτισμικότητα της περιοχής, κάνοντας την Θράκη ένα πρότυπο για τη συνύπαρξη Χριστιανών και Μουσουλμάνων όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Η χώρα μας χρειάζεται να ξεφύγει από το τυπικό της ένταξης και της αφομοίωσης των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία και πρέπει να προχωρήσει με μια διαφορετική αντίληψη, η οποία θα περιλαμβάνει την ένταξη των παιδιών στην κοινωνία αλλά την ίδια ώρα θα τους επιτρέψει να κρατήσουν τα γλωσσικά και πολιτιστικά τους χαρακτηριστικά.

 

Από το 2014 μας απασχολεί το προσφυγικό ζήτημα και η εκπαίδευση των προσφύγων και μετά από 7 χρόνια χρειάζεται να προχωρήσουμε αποτελεσματικά στην προσφυγική εκπαίδευση. Με το νέο κύμα προσφύγων από το Αφγανιστάν θα πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα στην δημιουργία των προσφυγικών σχολείων, τα οποία μπορούν να προσφέρουν πολλά στην χώρα και στον πληθυσμό της.

 

Άγγελος Τζίτζιρας, Μέλος της Γραμματείας του Τομέα Παιδείας του Κινήματος Αλλαγής και Φοιτητής 

Photo by pixpoetry on Unsplash

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ