Κίνδυνος να “τιναχτεί το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ στον αέρα” με τα περί “διαγραφής” Δούκα – Γερουλάνου

Νέα εστία εσωκομματικής έντασης διαμορφώνεται στο ΠΑΣΟΚ, με επίκεντρο τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα και, σε δεύτερο επίπεδο, τον Παύλο Γερουλάνο. Δηλώσεις στελεχών που κινούνται κοντά στην ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη επαναφέρουν στο προσκήνιο σενάρια πειθαρχικών κινήσεων, την ώρα που η πολιτική συζήτηση μετατοπίζεται από το περιεχόμενο των θέσεων στο ζήτημα της «κομματικής πειθαρχίας».

Η αφορμή είναι γνωστή. Ο κ. Δούκας επιμένει δημόσια στην ανάγκη το επερχόμενο Συνέδριο να λάβει ρητή πολιτική απόφαση για τον αποκλεισμό κάθε μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Πρόκειται για θέση που, τυπικά και ουσιαστικά, δεν συγκρούεται με το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ, το οποίο κατοχυρώνει την ελεύθερη διατύπωση πολιτικών απόψεων, ιδίως όταν αυτές αφορούν στρατηγικά ζητήματα και τίθενται προς κρίση των συλλογικών οργάνων.

Ωστόσο, στελέχη όπως ο αντιδήμαρχος Ηρακλείου Σταύρος Τζεδάκης και ο βουλευτής Ρεθύμνου Μανόλης Χνάρης επέλεξαν να μεταφέρουν τη συζήτηση σε άλλο επίπεδο, κατηγορώντας τον δήμαρχο Αθηναίων για «υπονόμευση» της ηγεσίας και για καλλιέργεια εσωστρέφειας. Οι αιχμές αυτές συνοδεύονται, έστω και εμμέσως, από αναφορές σε ενδεχόμενες πειθαρχικές συνέπειες, εξέλιξη που προκαλεί προβληματισμό σε στελέχη της παράταξης.

Στο ίδιο κλίμα εντάσσεται και η κριτική που δέχεται ο Παύλος Γερουλάνος, μετά τη δημόσια επισήμανσή του για τη δημοσκοπική στασιμότητα και τη δυσκολία του κόμματος να μεταβάλει το πολιτικό του αποτύπωμα. Η συγκυρία δεν περνά απαρατήρητη: πρόσωπα με θεσμικό ρόλο και πολιτική αναφορά στη βάση βρίσκονται στο στόχαστρο, την ώρα που η ηγεσία καλείται να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα στρατηγικής.

Παρατηρητές των εσωκομματικών διεργασιών σημειώνουν ότι η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει τα όρια της αδυναμίας της σημερινής ηγεσίας υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη

Παρά τις διακηρύξεις περί «αυτόνομης πορείας», η απουσία καθαρών, δεσμευτικών αποφάσεων για τα μετεκλογικά σενάρια αφήνει χώρο σε δημόσιες παρεμβάσεις και, αναπόφευκτα, σε συγκρούσεις.

Αντί ο διάλογος να οργανωθεί θεσμικά ενόψει του Συνεδρίου, μεταφέρεται στα μέσα ενημέρωσης, με όρους προσωπικής αντιπαράθεσης.

Το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ, πάντως, είναι σαφές ως προς τον ρόλο των μελών και των στελεχών του: η πολιτική διαφωνία δεν συνιστά παρέκκλιση, αλλά συστατικό στοιχείο της εσωκομματικής δημοκρατίας.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η ηγεσία θα επιλέξει να απαντήσει πολιτικά στις παρεμβάσεις αυτές ή αν θα επιμείνει σε μια γραμμή πειθαρχικής συσπείρωσης, με κόστος την εικόνα συνοχής και αξιοπιστίας του κόμματος σε μια κρίσιμη συγκυρία.