Μάρω Ευαγγελίδου: “Ποδήλατα και βιώσιμη κινητικότητα στην Αθήνα”

Στην προχθεσινή συνάντηση της ΠοδηλΑΤΤΙΚΗ Κοινότητα με τον Δήμαρχο έγινε μια δημιουργική  συζήτηση εφ’ όλης της ύλης για την βιώσιμη κινητικότητα, της οποίας μέρος αποτελεί η προώθηση του ποδηλάτου. Η κοινότητα ανακοίνωσε με ενθουσιασμό την “δεσμευση του Χ.Δούκα για την υλοποίηση του δικτύου ποδηλατόδρομων 17χλμ στο Δήμο Αθηναίων”. και την “εκτίμησή του είναι ότι σε ένα εξάμηνο θα έχουν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες διαδικασίες (διαβουλεύσεις κλπ) και το εργο θα μπορέσει να ξεκινήσει”. 

Ως υπεύθυνη για την βιώσιμη κινητικότητα  στον Δήμο, χαίρομαι με την δημόσια αυτή δέσμευση του Δημάρχου, που σημαίνει ότι θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις την δύσκολη πορεία “ωρίμανσης” του έργου, που δυστυχώς δεν προχώρησε από το 2018, που άρχισε η πρώτη προσπάθεια. Όπως είπα και στη σύσκεψη, επιφυλάσσομαι για το χρονοδιάγραμμα, αλλά χαίρομαι επίσης για την δέσμευση που ανέλαβαν οι ποδηλάτες ότι θα συμβάλλουν στην διαδικασία εγκρίσεων της νέας μελέτης με την υποστήριξη της απαιτούμενης διαβούλευσης και κυρίως, στην φάση της γνωμοδότησης των δημοτικών κοινοτήτων. Ήδη προτάθηκε να προσκληθούν  τα σχολεία και οι τοπικοί εαγγελματίες σε καθε γειτονιά, και ελπίζω  οι δημοτικές μας κοινότητες να μπορέσουν να σηκώσουν την όλη διοργάνωση.  

Από την πλευρά μου ως “μαχόμενη πολεοδόμος” έχω βρεθεί συχνά στη θέση να διευκρινίζω προς τους φορείς των χρηματοδοτικών μηχανισμών, ότι η λεγόμενη “ωρίμανση” των έργων περιλαμβάνει κυρίως την διαδικασία αποδοχής από την κοινωνία, άρα μια ενεργό και επίπονη διαβούλευση επί του σχεδιασμού, και λιγότερο την  γραφειοκρατική διαδικασία αδειοδοτήσεων, ως είθισται. Τουλάχιστον για τα έργα που κρίνουν το μέλλον της πόλης, που απαιτούν ανατροπές στην αντίληψη για την καθημερινη μας ζωή, με απλά λόγια, ξεβόλεμα. 

Όπως αποδείχθηκε και στην πρόσφατη δημόσια συζήτηση για την μελέτη μονοδρόμησης του Λυκαβηττού με διαπλάτυνση των πεζοδρομίων, υπάρχει -ευτυχώς- μεγάλο μέρος του κόσμου που χαίρεται ότι θα μπορέσει να περπατήσει επί τέλους, αλλά και κάποιοι που γκρινιάζουν, κυρίως για την απώλεια θέσεων στάθμευσης. Ακόμα και η γκρίνια μας βοηθάει να γίνουμε αποτελεσματικότεροι στην προώθηση των συμπληρωματικών μας μέτρων, όπως η δρομολόγηση mini bus από το Μετρό προς τον λόφο κατά ην διάρκεια των συναυλιών 

Ο δήμος δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοεί τα αιτήματα αλλά ούτε και την αφέλεια να υποχωρεί σε κάθε πρόταση που πριμοδοτεί το ΙΧ έναντι της ήπιας κινητικότητας.  Αυτό όμως που πρέπει να κάνει- είναι: (α) να επεξεργάζεται όσο πιο ολοκληρωμένες προτάσεις, απευθυνόμενος σε όλους τους συναρμόδιους φορείς (ΟΑΣΑ Μετρό, Περιφέρεια) ώστε να πετύχει μια συστράτευση των δημόσιων πολιτικών με ανατροπή ¨στενόμυαλων¨ διοικητικών πρακτικών και (β) να αναλάβει μια καμπάνια προς την κοινωνία με σύνθημα “άσε το αυτοκίνητο στο σπίτι”. Θα χαιρόμουν πολύ να έκανε ο Δήμος μας μια τετοια ανάθεση.   

Έτσι  στην προχθεσινή συζήτηση, προσπαθήσαμε με ειλικρίνια (τόσο ο Δήμαρχος όσο κι εγώ με τον συνεργάτη συγκοινωνιολόγο Κωστή Κουρέτα), να παρουσιάσουμε το σύνολο των πολιτικών που παλεύουμε, ώστε ΚΑΙ η υλοποίηση ποδηλατικών διαδρόμων να είναι εφικτή, αλλά  ΚΑΙ οι Αθηναίοι, που δεν είναι ποδηλάτες, να μπορέσουν να αλλάξουν τρόπο ζωής. 

Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΕΞΆΡΤΗΣΗΣ από το ΙΧ για να κατφέρουμε να αναδιατάξουμε τον πολύτιμο και περιορισμένο δημόσιο χώρο.. 

Ενδεικτικά καταγράφω τα πεδία βιώσιμης κινητικότητας που προωθούμε και συζητήσαμε προχθές : 

1.Προτεραιότητα στον πεζό και το περπάτημα  με διαπλάτυνση πεζοδρομίων, προσθήκη πεζοδιαβάσεων, και μονοδρομήσεις, με το πρόγραμμα “ανοικτή γειτονιά 15 λεπτών”. 

2.Βόρειος ποδηλατικός άξονας από το Γκάζι προς Γαλάτσι, με παράλληλες μονοδρομήσεις όπου χρειάζεται να εξασφαλιστεί αποκλειτική λωρίδα 

3.Δημοτική συγκοινωνία, για την οποία εξασφαλίστηκε χρηματοδότηση από το κλιματικό ταμείο.  

4. Σχέδιο Αστικής Προσβασιμότητας (ΣΑΠ)

5. Καθιέρωση της ελεγχόμενης στάθεμυσης στις γειτονιές με τοπικά κέντρα και δημιουργία μητρώου θέσεων στάθμευσης, που θα διευκολύνει την επέκταση του συστήματος και την ψηφιακή διαχείρισή του. 

6.Εξορθολογισμό της τροφοδοσίας με περιορισμό των ωραρίων και του μεγέθους των οχημάτων 

7. Κατασκευή χώρων στάθμευσης στους περιμετρικους σταθμούς του Μετρό

8. Διεκδίκηση πόρων (από το Πράσινο Ταμείο) για κτίρια στάθμευσης στις περιοχές κατοικίας, αποκλειστικά ως συνοδό μέτρο της κατάργησης “θέσεων σταθμευσης παρά την οδό” προς όφελος των πεζοδρομίων, ποδηλατοδρόμων και φύτευσης.  

Πρόκειται για ένα συνδυασμό άμεσων και μακροχρόνιων επιλογών που δεν θα δώσουν ολοκληρωμένα αποτελέσματα στην διάρκεια της θητείας μας αλλά, ας σκεφτουμε επί τέλους, μια φορά πιο μακροπρόθεσμα και ας εγκαταλείψουμε την πρακτική της προώθησης μόνο των έργων που “κόβουν κορδέλα”. ή απλά την υπόσχονται.