Νέες μαρτυρίες στη δίκη του Predator βαθαίνουν το πολιτικό αδιέξοδο για το Μαξίμου

Νέες καταθέσεις στη δίκη για το σκάνδαλο των υποκλοπών με το Predator ρίχνουν βαριά σκιά πάνω στην κυβέρνηση και επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της θεσμικής εκτροπής που χαρακτήρισε τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Οι αποκαλύψεις δεν αφορούν απλώς επιμέρους πρόσωπα, αλλά σκιαγραφούν ένα περιβάλλον πολιτικής ασυλίας, σιωπής και οργανωμένης συγκάλυψης.

Μετά την κατάθεση του κ. Τρίμπαλη, η μαρτυρία της Λίνας Κατσούρα, γραμματέως των επιχειρηματιών Μπίτζιου και Λαβράνου, προσθέτει ένα ακόμη κρίσιμο κομμάτι στο παζλ. Σύμφωνα με όσα κατέθεσε στο δικαστήριο, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του Predator της μεταφέρθηκε καθησυχαστικά η φράση «όσο είναι η Νέα Δημοκρατία στα πράγματα, μη φοβάσαι τίποτα». Μια φράση που από μόνη της γεννά εύλογα ερωτήματα για το ποιοι ένιωθαν προστατευμένοι και γιατί.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση επιλέγει εκκωφαντική σιωπή απέναντι στις καταθέσεις που ενισχύουν το αφήγημα περί ενιαίου κέντρου λειτουργίας ΕΥΠ και Predator. Ένα αφήγημα που δεν περιορίζεται στις παρακολουθήσεις, αλλά επεκτείνεται και στις προσπάθειες ελέγχου της θεσμικής διερεύνησης του σκανδάλου. Μαρτυρίες που ήρθαν στο φως κάνουν λόγο για χειραγώγηση ακόμη και της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής το 2023, με βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να φέρονται ότι ενημέρωναν εκ των προτέρων κρίσιμους μάρτυρες για το περιεχόμενο των ερωτήσεων.

Το πολιτικό βάρος των αποκαλύψεων δεν αφορά μόνο την παραβίαση της ιδιωτικότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά την ίδια τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός μηχανισμού εξουσίας που λειτούργησε χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία και με απόπειρες ελέγχου των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, όταν αυτές άρχισαν να πλησιάζουν επικίνδυνα στην αλήθεια.

Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, που έχει πληρώσει πολιτικά και θεσμικά το τίμημα της υπόθεσης των υποκλοπών, επαναφέρει με έμφαση το ζήτημα της θεσμικής ευθύνης της κυβέρνησης. Οι καταθέσεις, όπως σημειώνεται, δεν αφήνουν περιθώρια για άλλοθι άγνοιας ή μεμονωμένων αστοχιών. Αντιθέτως, συνθέτουν ένα δυσώδες τοπίο απαξίωσης θεσμών, υπονόμευσης της δημοκρατικής λειτουργίας και κανονικοποίησης της ατιμωρησίας.

Όσο η δίκη του Predator συνεχίζεται, η πολιτική πίεση προς το Μέγαρο Μαξίμου εντείνεται. Όχι μόνο για το τι συνέβη, αλλά και για το πώς επιχειρήθηκε να θαφτεί. Και το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: πόσες ακόμη αποκαλύψεις χρειάζονται για να σπάσει η κυβερνητική αφωνία και να αναληφθούν οι ευθύνες που αναλογούν σε μια υπόθεση που έχει ήδη καταγραφεί ως μία από τις σκοτεινότερες σελίδες της μεταπολιτευτικής περιόδου.