ΠΑΣΟΚ: Εβδομάδα πρωτοβουλιών και προβληματισμού για Χ.Τρικούπη

Μια εβδομάδα γεμάτη πολιτικές πρωτοβουλίες ξεκινά για το ΠΑΣΟΚ, με την κοινοβουλευτική του ομάδα να σηκώνει το βάρος των θεμάτων που «καίνε» χιλιάδες πολίτες. Η τροπολογία που θα κατατεθεί την Τρίτη στη Βουλή από τη Μιλένα Αποστολάκη και τον γραμματέα του τομέα Ιδιωτικού Χρέους Δημήτρη Σπυράκο, θα επιχειρήσει να βάλει στο επίκεντρο το ζήτημα των servicers, των funds και του ελβετικού φράγκου. Ζητήματα που έχουν οδηγήσει σε απόγνωση δανειολήπτες και οικογένειες, που βλέπουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους να βρίσκονται στο έλεος μιας αγοράς ανεξέλεγκτης και μιας κυβέρνησης που επιμένει να μιλά για σταθερότητα ενώ οι πολίτες νιώθουν αδικία και εγκατάλειψη.

Το μήνυμα που θέλει να στείλει η Χαριλάου Τρικούπη είναι ότι εκεί που η Νέα Δημοκρατία αδυνατεί να δώσει λύσεις, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να προτείνει διέξοδο. Αυτό το αφήγημα θα συνεχίσει να στηρίζεται σε εστιασμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, με σαφές κοινωνικό πρόσημο.

Την ίδια ώρα, το κόμμα προχωρά σε νέα φάση επικοινωνιακής αντεπίθεσης. Βουλευτές και κορυφαία στελέχη ξεκινούν συνεντεύξεις Τύπου ανά την Ελλάδα, για να εξηγήσουν στις τοπικές κοινωνίες το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε στη ΔΕΘ. Οι περιοδείες, οι συγκεντρώσεις και οι τοπικές δράσεις συνδέονται με το κεντρικό σύνθημα «ΠΑΣΟΚ παντού» που επιχειρεί να γίνει πράξη, θυμίζοντας ρυθμούς προεκλογικής καμπάνιας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή. Μέσα στην εβδομάδα θα παραχωρήσει δύο τηλεοπτικές συνεντεύξεις, ενώ την Τετάρτη αναμένεται ομιλία του στη Βουλή με επίκεντρο τα εθνικά ζητήματα. Η συγκυρία είναι χαρακτηριστική: η κυβέρνηση ετοιμάζεται για τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, ενώ παράλληλα η παγκόσμια πολιτική σκηνή θα στραφεί στην επικείμενη συνάντηση Τραμπ – Ερντογάν. Στην Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι η γραμμή «ήρεμα νερά» που ακολούθησε η κυβέρνηση στο Αιγαίο, έδωσε χώρο και χρόνο στην Τουρκία, με κόστος για τα εθνικά συμφέροντα. Παράλληλα, ο Ανδρουλάκης αναμένεται να χτυπήσει στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, κατηγορώντας την κυβέρνηση για μεθοδεύσεις που αγγίζουν τον πυρήνα της πολιτικής αξιοπιστίας.

Ωστόσο, πίσω από την έντονη κινητικότητα και τις πολιτικές παρεμβάσεις, δεν λείπουν οι σκιές. Στα εσωκομματικά, το αίτημα του Χάρη Δούκα για ένα μεγάλο ανοιχτό συνέδριο που θα ξεκαθαρίσει τον προσανατολισμό του ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να αιωρείται πάνω από την ηγεσία. Το «χαμένο χρονοδιάγραμμα» είναι πλέον κραυγαλέο: ενώ ορίστηκε γραμματέας της ΚΟΕΣ ο Γιάννης Βαρδακαστάνης ήδη από τα τέλη Μαΐου, τα μέλη της γραμματείας δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Το Πολιτικό Συμβούλιο, το κορυφαίο όργανο χάραξης στρατηγικής, παραμένει ανενεργό εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο – γεγονός που τροφοδοτεί την κριτική ότι η ηγεσία Ανδρουλάκη λειτουργεί με μια κλειστή ομάδα συμβούλων, παραμερίζοντας τις συλλογικές διαδικασίες. Το δε συνέδριο που είχε προαναγγελθεί για τον Δεκέμβριο μοιάζει πρακτικά αδύνατον να πραγματοποιηθεί, θυμίζοντας σε πολλά στελέχη την προεκλογική δέσμευση του προέδρου που κινδυνεύει να μείνει κενό γράμμα.

Μέσα σε αυτήν την εικόνα, η πολιτική και η ανθρώπινη διάσταση συγκρούστηκαν μπροστά στο δράμα του Πάνου Ρούτσι, που συνεχίζει την απεργία πείνας ζητώντας την εκταφή της σορού του παιδιού του, θύματος της τραγωδίας των Τεμπών. Αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ – με τον Δημήτρη Μπιάγκη, τον Δημήτρη Μάντζο και τη Μιλένα Αποστολάκη – συνάντησε τον Ρούτσι έξω από τη Βουλή, στέλνοντας το μήνυμα πως πρόκειται για «αναφαίρετο δικαίωμα ενός γονέα, στο οποίο οι δικαστικές αρχές οφείλουν να εγκύψουν». Το ερώτημα όμως μένει αναπάντητο: γιατί ο ίδιος ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν στάθηκε δίπλα του ως πατέρας και πολιτικός αρχηγός, αλλά προτίμησε να στείλει «αντιπροσώπους»; Σε μια κοινωνία που διψά για αυθεντική συμπαράσταση και όχι για τυπικές κινήσεις, το κενό είναι ηχηρό.

Η εβδομάδα που ξεκινά βρίσκει το ΠΑΣΟΚ σε διπλή πίεση: από τη μια να επιδείξει την εικόνα ενός κόμματος που μπορεί να απαντήσει στα προβλήματα της κοινωνίας με ουσιαστικές παρεμβάσεις και προτάσεις· από την άλλη να διαχειριστεί τις εσωτερικές εκκρεμότητες που φθείρουν την αξιοπιστία του. Και κάπου ανάμεσα, το πολιτικό ερώτημα παραμένει: μπορεί το ΠΑΣΟΚ να εμφανιστεί ως εναλλακτική διακυβέρνηση, όταν τα ίδια του τα όργανα παραμένουν σε «καραντίνα» και όταν στις κρίσιμες στιγμές η ηγεσία προτιμά να διατηρεί αποστάσεις;

Το αν η Χαριλάου Τρικούπη θα καταφέρει να ισορροπήσει ανάμεσα στην κοινωνία που διεκδικεί λύσεις και στο κόμμα που διψά για λειτουργία και δημοκρατία, θα φανεί τους επόμενους μήνες. Προς το παρόν, η εικόνα είναι αυτή μιας παράταξης σε συνεχή κίνηση προς τα έξω, αλλά με βαθιά ακινησία προς τα μέσα