Στεγαστική κρίση: Μια “φούσκα” έτοιμη να “σκάσει” με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη – Αυτές είναι οι ακριβότερες περιοχές στην Ελλάδα

Οι τιμές στα ακίνητα εκτοξεύονται και η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη μια στεγαστική κρίση που πνίγει την κοινωνία. Σύμφωνα με τον δείκτη τιμών του Spitogatos (SPI), το τρίτο τρίμηνο του 2025 καταγράφηκε αύξηση 10% στις ζητούμενες τιμές πώλησης κατοικιών και 7,2% στα ενοίκια σε σχέση με πέρυσι. Η στέγη έχει μετατραπεί σε άπιαστο όνειρο για τη μεσαία τάξη, για τους νέους, για τους εργαζόμενους. Η κατοικία, θεμελιώδες δικαίωμα κάθε πολίτη, έγινε πλέον εμπόρευμα στα χέρια λίγων.

Η Αττική βρίσκεται στο επίκεντρο του στεγαστικού πυρετού. Οι τιμές πώλησης αυξήθηκαν κατά 8,8%, με τη Βουλιαγμένη να φτάνει τα 7.586 ευρώ ανά τετραγωνικό, ενώ ακολουθούν Βούλα, Γλυφάδα και Κολωνάκι. Στα ενοίκια, τα Νότια Προάστια παραμένουν τα πιο ακριβά, με τιμές που αγγίζουν τα 16,3 ευρώ ανά τετραγωνικό. Στον αντίποδα, Αγία Βαρβάρα, Αχαρνές και Πατήσια αποτελούν τις τελευταίες νησίδες προσιτής στέγης, σε μια Αθήνα που διώχνει σταδιακά τους κατοίκους της προς τα προάστια και την περιφέρεια.

Η Θεσσαλονίκη ακολουθεί με ρυθμούς διψήφιους. Οι τιμές πώλησης αυξήθηκαν κατά 11% και τα ενοίκια κατά 7,7%. Στην Καλαμαριά, το κέντρο και την Πυλαία η αγορά κινείται στα 2.800 με 3.000 ευρώ ανά τετραγωνικό, ενώ το κέντρο φτάνει τα 11,5 ευρώ στα ενοίκια. Οι πιο φτηνές περιοχές, όπως η Μυγδονία και τα Βασιλικά, καταγράφουν πια σημαντικές αυξήσεις, δείγμα πως η κρίση εξαπλώνεται στη Δυτική Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές.

Η περιφέρεια δείχνει τις βαθιές ανισότητες της ελληνικής οικονομίας. Κυκλάδες, Νότια και Βόρεια Προάστια της Αθήνας φτάνουν έως τα 4.000 ευρώ ανά τετραγωνικό, ενώ Καστοριά, Κοζάνη, Φλώρινα και Καρδίτσα κινούνται κάτω από τα 1.000 ευρώ. Δύο Ελλάδες στο ίδιο νόμισμα. Μια Ελλάδα των λίγων, που αγοράζει, επενδύει, μετατρέπει σπίτια σε βραχυχρόνιες μισθώσεις, και μια Ελλάδα των πολλών, που πληρώνει ενοίκια ίσα με μισθούς.

Το φαινόμενο δεν είναι φυσικό ούτε αναπόφευκτο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εγκατέλειψε κάθε ρυθμιστικό ρόλο στην αγορά κατοικίας, παραδίδοντας τα πάντα στους νόμους της κερδοσκοπίας και των real estate funds. Οι νέοι αναγκάζονται να επιστρέψουν στο παιδικό τους δωμάτιο, οι οικογένειες στενάζουν κάτω από τα ενοίκια, οι μικρομεσαίοι δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε γκαρσονιέρα.

Η στεγαστική κρίση δεν είναι νούμερα. Είναι κοινωνική αδικία, πολιτική αποτυχία, οικονομικός αποκλεισμός. Είναι το σύμπτωμα μιας χώρας που βλέπει τη στέγη ως επένδυση, όχι ως δικαίωμα. Και όσο η κυβέρνηση παραμένει θεατής, η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα όπου ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει, μόνο να επιβιώνει.