Τα πυρηνικά του Ιράν για τον Νετανιάχου ήταν ό,τι τα “όπλα μαζικής καταστροφής” του Μπους για το Ιράκ

Του Ανδρέα Γεωργιάδη – Διεθνολόγου

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, προειδοποιεί με επιμονή ότι το Ιράν βρίσκεται ένα βήμα πριν την απόκτηση πυρηνικής βόμβας. Από το 1992, ως βουλευτής, μέχρι και σήμερα, η ρητορική του παραμένει αναλλοίωτη: «σε τρία έως πέντε χρόνια», «σε έναν ή δύο μήνες», «την άνοιξη ή το καλοκαίρι», το Ιράν θα έχει ολοκληρώσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Οι προειδοποιήσεις αυτές ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν από διεθνείς οργανισμούς ή υπηρεσίες πληροφοριών, ωστόσο χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για σειρά στρατιωτικών και πολιτικών ενεργειών του Ισραήλ.

Το σχετικό αφιέρωμα της Al Jazeera (18/6/2025) παρουσιάζει με χρονολογική ακρίβεια τις δημόσιες τοποθετήσεις του Νετανιάχου: από την πρώτη του παρέμβαση στη Βουλή το 1992, μέχρι την παρουσίαση του διαβόητου σκίτσου-βόμβας στον ΟΗΕ το 2012, και τις πρόσφατες δηλώσεις του το 2025, όπου για ακόμη μία φορά τονίζει ότι το Ιράν βρίσκεται «μια ανάσα» από την πυρηνική βόμβα. Σε όλα τα στάδια, οι προβλέψεις διαψεύστηκαν.

Παράλληλα, η αμερικανική κοινότητα πληροφοριών έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι το Ιράν δεν έχει λάβει απόφαση να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο. Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας έχει καταγράψει τεχνικά και πολιτικά εμπόδια στο ιρανικό πρόγραμμα, ενώ ακόμη και οι επιμέρους παραβιάσεις της συμφωνίας JCPOA δεν αποτελούν απόδειξη ενεργού σχεδίου εξοπλισμού.

Η τακτική του Νετανιάχου θυμίζει έντονα την περίπτωση των «όπλων μαζικής καταστροφής» που επικαλέστηκε ο Τζορτζ Μπους Τζούνιορ το 2003, προκειμένου να νομιμοποιήσει την εισβολή στο Ιράκ. Όπως τότε οι πληροφορίες αποδείχθηκαν ψευδείς, έτσι και σήμερα, η ρητορική Νετανιάχου φαίνεται να στηρίζεται περισσότερο στην πολιτική σκοπιμότητα παρά σε επιβεβαιωμένα δεδομένα.

Η επίμονη προβολή της ιρανικής πυρηνικής απειλής εξυπηρετεί πολλαπλούς σκοπούς. Εσωτερικά, ενισχύει το προφίλ του Νετανιάχου ως εγγυητή της ασφάλειας του Ισραήλ. Εξωτερικά, λειτουργεί ως πίεση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη διεθνή κοινότητα, δικαιολογώντας ενδεχόμενες στρατιωτικές ενέργειες και ενισχύοντας τη γεωπολιτική θέση του Ισραήλ.

Ο παραλληλισμός με την περίπτωση του Ιράκ είναι πλέον αναπόφευκτος. Και στις δύο περιπτώσεις, μια διαρκώς επικαλούμενη απειλή λειτούργησε ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και εσωτερικής νομιμοποίησης, χωρίς να αποδειχθεί στην πράξη. Η πολιτική του φόβου, ακόμα και όταν διαψεύδεται από τα γεγονότα, εξακολουθεί να αποτελεί όπλο στα χέρια εκείνων που γνωρίζουν πώς να τη χρησιμοποιήσουν.

Πηγή: Al Jazeera – “The history of Netanyahu’s rhetoric on Iran’s nuclear ambitions”, 18/6/2025
https://www.aljazeera.com/gallery/2025/6/18/the-history-of-netanyahus-rhetoric-on-irans-nuclear-ambitions