Το κόμμα “Καρυστιανού” τραντάζει το πολιτικό σκηνικό – Το βλέμμα στραμμένο στις 28 Φεβρουαρίου

Γράφει η Ιωάννα – Μαρία Παπαδημητρίου*

Το «κόμμα Καρυστιανού» ως κοινωνικό ρήγμα στο πολιτικό σύστημα – Αντιδράσεις, φόβοι και το ορόσημο της 28ης Φεβρουαρίου

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τη μετεξέλιξη της πρωτοβουλίας της Μαρίας Καρυστιανού σε πολιτικό φορέα δεν αποτελεί απλώς ακόμη ένα επεισόδιο στον κομματικό ανταγωνισμό.

Συνιστά ένα βαθύ κοινωνικό ρήγμα, που αναδεικνύει το έλλειμμα εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και τη συσσωρευμένη οργή μιας κοινωνίας που δεν βρήκε δικαίωση μετά την τραγωδία των Τεμπών.

Η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων εμφανίζεται αποφασισμένη να μεταφέρει αυτό το αίτημα από τον δρόμο και τα συλλαλητήρια στο πεδίο της πολιτικής εκπροσώπησης, επιμένοντας ότι πρόκειται για μια ανιδιοτελή προσπάθεια με μοναδικό στόχο την κάθαρση και την ουσιαστική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Η ίδια δεν μιλά ως επαγγελματίας πολιτικός, αλλά ως πολίτης που βίωσε την απόλυτη απώλεια και βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα κράτος ανίκανο να αποδώσει ευθύνες. Η δήλωσή της ότι «ό,τι χρειαστεί να κάνω για να δικαιώσω την κόρη μου και μέσα από αυτό να βοηθηθεί η χώρα, θα το κάνω» συμπυκνώνει ένα ηθικό φορτίο που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί ή να απαξιωθεί. Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος δεν αφορά πρόσωπα, αλλά το αν η δημοκρατία μπορεί να ενσωματώσει τη φωνή των θυμάτων χωρίς να την αποστειρώσει.

Η κυβερνητική αντίδραση, μέσω του Άκη Σκέρτσου, υπήρξε ενδεικτική της αμηχανίας που προκαλεί το νέο αυτό ρεύμα. Η επίκληση κινδύνων «οχλοκρατίας» και «αυτοδικίας» λειτουργεί περισσότερο ως αμυντικός μηχανισμός ενός συστήματος που νιώθει ότι απειλείται, παρά ως ουσιαστική απάντηση στο αίτημα για λογοδοσία. Η μετατόπιση της συζήτησης από τις ευθύνες του κράτους στον φόβο της κοινωνικής αντίδρασης αποκαλύπτει την απροθυμία της εξουσίας να αναμετρηθεί με τις δικές της αποτυχίες.

Αντιδράσεις καταγράφηκαν και από άλλα κόμματα. Το ΚΚΕ αντιμετωπίζει με επιφύλαξη τη ρητορική περί «κάθαρσης», ενώ η Ελληνική Λύση επέλεξε τη γνωστή γραμμή της αποδόμησης, μιλώντας για αναζήτηση «σωτήρων». Κοινός παρονομαστής, ωστόσο, παραμένει η δυσκολία του πολιτικού συστήματος να αναγνωρίσει ότι η κοινωνική αγανάκτηση δεν γεννήθηκε σε κενό αέρος, αλλά ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών και παραλείψεων.

Ο Φαραντούρης και η διαγραφή του από τον ΣΥΡΙΖΑ
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο αντίκτυπος στον χώρο της Αριστεράς και ειδικά στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι δημόσιες τοποθετήσεις και οι επαφές του ευρωβουλευτή Νίκου Φαραντούρη με τη Μαρία Καρυστιανού λειτούργησαν ως καταλύτης εσωκομματικών εξελίξεων. Η απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτη Φάμελλου, να προχωρήσει στη διαγραφή του Φαραντούρη από την ευρωομάδα του κόμματος, με το επιχείρημα ότι δεν διασφαλίζεται η πολιτική του δέσμευση στη γραμμή του κόμματος, ανέδειξε τις υπαρκτές αντιφάσεις μιας παράταξης που δυσκολεύεται να συνομιλήσει πειστικά με νέα κοινωνικά αιτήματα. Η εξέλιξη αυτή ενίσχυσε την αίσθηση ότι το πολιτικό σύστημα κλείνεται στον εαυτό του τη στιγμή που η κοινωνία αναζητά νέες διεξόδους.

Η ίδια η Καρυστιανού έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν επιδιώκει συνεργασίες με τα υπάρχοντα κόμματα και πρόσωπα, απορρίπτοντας ρητά κάθε σενάριο συμπόρευσης με τη Νέα Δημοκρατία ή ανακύκλωσης φθαρμένων πολιτικών σχημάτων. Η στάση αυτή ενισχύει το αφήγημα μιας πρωτοβουλίας που επιδιώκει να σταθεί απέναντι στο σύστημα εξουσίας και όχι να ενσωματωθεί σε αυτό.

Καθοριστικό σημείο για τις εξελίξεις αναμένεται να αποτελέσει η 28η Φεβρουαρίου, επέτειος τριών ετών από το έγκλημα των Τεμπών. Το ενδεχόμενο νέου συλλαλητηρίου, με διευρυμένη ατζέντα που θα αγγίζει την Υγεία, την ακρίβεια και τη λειτουργία του κράτους συνολικά, δείχνει ότι η πρωτοβουλία δεν περιορίζεται στη μνήμη, αλλά επιχειρεί να μετατραπεί σε πολιτικό λόγο με κοινωνικό βάθος.

Το «κόμμα Καρυστιανού», είτε τελικά συγκροτηθεί είτε όχι, έχει ήδη επιτελέσει έναν κρίσιμο ρόλο: υποχρεώνει το πολιτικό σύστημα να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Και αυτό, από μόνο του, αποτελεί μια πράξη πολιτική με βαθιά δημοκρατικό πρόσημο.

με πληροφορίες από “Το ΒΗΜΑ”