Ερωτήματα για τους τίτλους σπουδών του Μακάριου Λαζαρίδη – Τι αναφέρει δημοσίευμα του “Documento”

Σοβαρά ερωτήματα για τη νομιμότητα διορισμών σε θέσεις του Δημοσίου και τη χρήση τίτλων σπουδών θέτει δημοσίευμα του Documento, το οποίο αφορά τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριος Λαζαρίδης. Το περιεχόμενο που ακολουθεί βασίζεται σε δημοσιογραφική αναδημοσίευση και αποτύπωση των στοιχείων που παρουσιάζονται στο πρωτογενές ρεπορτάζ, χωρίς υιοθέτηση αξιολογικών κρίσεων, αλλά με ανάδειξη των κρίσιμων ζητημάτων που προκύπτουν.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τίθεται υπό διερεύνηση το κατά πόσο ο υφυπουργός είχε τα τυπικά προσόντα που απαιτούνταν για τον διορισμό του το 2007 σε θέση «ειδικού επιστήμονα» στο υπουργείο Παιδείας, θέση η οποία –βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας– προϋποθέτει πανεπιστημιακό τίτλο σπουδών. Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο ίδιος επικαλείται τίτλο από το “College of Southeastern Europe”, χωρίς να προκύπτει σαφής αναγνώριση του συγκεκριμένου ιδρύματος ως ανώτατου εκπαιδευτικού φορέα.

Από την πλευρά του, ο κ. Λαζαρίδης έχει απορρίψει τις αιτιάσεις, υποστηρίζοντας ότι κατέθεσε τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά κατά τον διορισμό του και ότι, εφόσον υπήρχε ζήτημα, αυτό θα είχε επισημανθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας, υπό την Σοφία Ζαχαράκη, έχει διατάξει έρευνα για την υπόθεση, όπως αναφέρεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, δεν αφορά μόνο το παρελθόν ενός διορισμού. Αφορά το εάν τηρήθηκαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την πρόσβαση σε θέσεις ευθύνης στο Δημόσιο. Εφόσον η θέση του «ειδικού επιστήμονα» απαιτεί αναγνωρισμένο πανεπιστημιακό τίτλο, προκύπτει εύλογα το ερώτημα: με ποια ακριβώς δικαιολογητικά τεκμηριώθηκε τότε η πλήρωση των όρων του νόμου;

Το ίδιο ρεπορτάζ επικαλείται στοιχεία από ΦΕΚ και εταιρικές καταχωρήσεις που σχετίζονται με το εκπαιδευτικό σχήμα στο οποίο αναφέρεται ο υφυπουργός, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για δομές που λειτουργούσαν ως εργαστήρια ελευθέρων σπουδών ή ιδιωτικές εκπαιδευτικές επιχειρήσεις. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί από τις αρμόδιες αρχές, δημιουργείται ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ερώτημα: υπήρξε έλεγχος της ισοτιμίας ή της αναγνώρισης του τίτλου κατά τον χρόνο διορισμού;

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά ότι ο αρμόδιος οργανισμός αναγνώρισης τίτλων εξωτερικού, ο ΔΟΑΤΑΠ, φέρεται –σύμφωνα με το δημοσίευμα– να μην έχει καταγεγραμμένο το συγκεκριμένο ίδρυμα. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί επισήμως, τότε η συζήτηση μετατοπίζεται σε επίπεδο θεσμικής ευθύνης: ποιος ελέγχει, με ποια διαδικασία και με ποια κριτήρια τα προσόντα όσων διορίζονται σε κρίσιμες θέσεις του κρατικού μηχανισμού;

Παράλληλα, στο πολιτικό επίπεδο, έχουν ήδη κατατεθεί αιτήματα για την προσκόμιση τίτλων σπουδών στη Βουλή, ενώ έχουν κινηθεί διαδικασίες ελέγχου από αρμόδιες αρχές. Η εξέλιξη αυτών των ενεργειών αναμένεται να κρίνει εάν πρόκειται για μια υπόθεση διοικητικής αστοχίας ή για κάτι βαθύτερο που αγγίζει τον πυρήνα της αξιοπιστίας του συστήματος.

Το ζήτημα, όπως αναδεικνύεται, δεν είναι μόνο προσωπικό ή κομματικό. Αγγίζει τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και κράτους. Πώς διασφαλίζεται ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους; Ποιοι μηχανισμοί ελέγχου ενεργοποιούνται όταν υπάρχουν σκιές; Και τελικά, ποια θα είναι η θεσμική απάντηση σε μια υπόθεση που ήδη προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις και απαιτεί καθαρές εξηγήσεις.