ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Δικαίωση Ανδρέα Γεωργίου: Παρέμβαση Παπανδρέου για το 2009 – «Ώρα να αναμετρηθούμε με την αλήθεια»
Παπανδρέου για Γεωργίου: «Το έλλειμμα μετρήθηκε επειδή η χώρα είχε ήδη οδηγηθεί στο χείλος της χρεοκοπίας»
Σε μια παρέμβαση που ανοίγει ξανά τον πολιτικό φάκελο της περιόδου που οδήγησε την Ελλάδα στα Μνημόνια, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου τοποθετείται για τη δικαίωση του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, μετά την απόφαση 922/2026 του Αρείου Πάγου.
Με άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι η υπόθεση Γεωργίου υπήρξε επί δεκαπέντε χρόνια κάτι πολύ περισσότερο από μια δικαστική περιπέτεια ενός δημόσιου λειτουργού: αποτέλεσε, κατά την άποψή του, μέρος μιας πολιτικής σύγκρουσης γύρω από τις ευθύνες για τη δημοσιονομική κατάρρευση της χώρας και το έλλειμμα του 2009.
Ο Άρειος Πάγος, με την υπ’ αριθμ. 922/2026 απόφασή του, ακύρωσε την καταδίκη του Ανδρέα Γεωργίου για παράβαση καθήκοντος, η οποία αφορούσε τη μη υποβολή των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ προς έγκριση από το Διοικητικό Συμβούλιο πριν από τη διαβίβασή τους στη Eurostat.
«Η Ελλάδα δεν βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας επειδή μετρήθηκε το πραγματικό έλλειμμα»
Ο Γιώργος Παπανδρέου απορρίπτει κατηγορηματικά την αφήγηση σύμφωνα με την οποία η καταγραφή του πραγματικού ύψους του ελλείμματος οδήγησε τη χώρα στον μηχανισμό στήριξης.
«Η Ελλάδα δεν βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας επειδή μετρήθηκε το πραγματικό έλλειμμα. Το έλλειμμα μετρήθηκε επειδή η χώρα είχε ήδη οδηγηθεί στο χείλος της χρεοκοπίας», τονίζει.
Υπενθυμίζει παράλληλα μια κρίσιμη χρονική ακολουθία: ο Ανδρέας Γεωργίου ανέλαβε την προεδρία της ΕΛΣΤΑΤ τον Αύγουστο του 2010, ενώ η Ελλάδα είχε ήδη προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Με αυτό το δεδομένο, ο πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι ο Γεωργίου δεν θα μπορούσε να έχει προκαλέσει την προσφυγή της χώρας στον μηχανισμό μέσω της μεταγενέστερης πιστοποίησης των δημοσιονομικών στοιχείων.
Στο άρθρο του ο κ. Παπανδρέου αποδίδει ευθέως πολιτικές ευθύνες στη Νέα Δημοκρατία για τη δημοσιονομική διαχείριση της περιόδου πριν από τις εκλογές του 2009, ενώ υποστηρίζει ότι στη συνέχεια οικοδομήθηκε η θεωρία των «φουσκωμένων στοιχείων» προκειμένου να μετατοπιστεί η συζήτηση από τις αιτίες της κρίσης.
Η πολιτική σύγκρουση για τον «μύθο των φουσκωμένων στοιχείων»
Ο πρώην πρωθυπουργός επαναφέρει έτσι μια από τις σκληρότερες πολιτικές αντιπαραθέσεις της προηγούμενης δεκαπενταετίας. Όπως υποστηρίζει, αντί να υπάρξει αναμέτρηση με τις ευθύνες που οδήγησαν στην κρίση, διαμορφώθηκε μια αφήγηση που μετέφερε το βάρος στον επικεφαλής της ανεξάρτητης στατιστικής αρχής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, στη συγκεκριμένη πολιτική αφήγηση συνέκλιναν σε διαφορετικές περιόδους και με διαφορετικές αφετηρίες η ΝΔ, οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το ΛΑΟΣ και η Χρυσή Αυγή.
Η παρέμβαση Παπανδρέου έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία και για έναν ακόμη λόγο: επαναφέρει στο προσκήνιο την υπεράσπιση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ της περιόδου 2009-2011 απέναντι στην κατηγορία ότι η χώρα οδηγήθηκε στον μηχανισμό στήριξης εξαιτίας της αναθεώρησης των δημοσιονομικών στοιχείων.
Η θέση του πρώην πρωθυπουργού παραμένει η ακριβώς αντίθετη: ότι η κυβέρνησή του παρέλαβε μια χώρα με εξαιρετικά υψηλό έλλειμμα, περιορισμένη πρόσβαση στις αγορές και σοβαρό πρόβλημα διεθνούς αξιοπιστίας και αναγκάστηκε να διαχειριστεί μια ήδη διαμορφωμένη δημοσιονομική κρίση.
Από την ΕΛΣΤΑΤ στο κράτος δικαίου
Ο Γιώργος Παπανδρέου, ωστόσο, δεν περιορίζει την παρέμβασή του στη συζήτηση για το 2009. Μεταφέρει την υπόθεση Γεωργίου στο πεδίο της θεσμικής ανεξαρτησίας, της Δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου.
Υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είχε παρέμβει στην υπόθεση, ενώ επισημαίνει ότι η Eurostat είχε επανειλημμένα αποδεχθεί τη μεθοδολογία και τα δημοσιονομικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Παράλληλα αναφέρεται στη διεθνή στήριξη που είχε λάβει ο πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής από επιστημονικούς και θεσμικούς φορείς, παρουσιάζοντας την υπόθεση ως δοκιμασία της δυνατότητας ενός ανεξάρτητου δημόσιου λειτουργού να ασκεί τα καθήκοντά του χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις.
«Η αλήθεια και τα δημόσια δεδομένα δεν ανήκουν στις κυβερνήσεις. Ανήκουν στους πολίτες», είναι το κεντρικό πολιτικό μήνυμα της παρέμβασής του.
Παπανδρέου: Το ζήτημα δεν τελειώνει με την απόφαση του Αρείου Πάγου
Ιδιαίτερο βάρος αποκτά το τελευταίο μέρος του άρθρου, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός συνδέει την ιστορική πλέον υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ με τη σημερινή συζήτηση για τη λειτουργία των θεσμών.
Αναφέρεται στις υποκλοπές, στα Τέμπη, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις συμβάσεις με συμβουλευτικές εταιρείες, στη λειτουργία των ΜΜΕ και στις καταγγελίες για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης», υποστηρίζοντας ότι οι υποθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει το έλλειμμα εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στην Πολιτεία.
Για τον Γιώργο Παπανδρέου, συνεπώς, η δικαίωση Γεωργίου δεν αποτελεί μόνο την κατάληξη μιας υπόθεσης που ξεκίνησε στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Τη χρησιμοποιεί ως αφετηρία για μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την ανεξαρτησία των θεσμών, τη διαφάνεια, την πολιτική λογοδοσία και τη σχέση της εξουσίας με την αλήθεια.
Και κλείνει την παρέμβασή του με μια σαφώς πολιτική τοποθέτηση ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης: «Στις επόμενες εκλογές δεν αρκεί απλώς μια διαφορετική κυβέρνηση. Απαιτείται ένας διαφορετικός τρόπος να κυβερνιέται η Ελλάδα».
Η απόφαση του Αρείου Πάγου κλείνει πλέον έναν μακρύ δικαστικό κύκλο για τον Ανδρέα Γεωργίου. Η πολιτική αντιπαράθεση, όμως, για το ποιος οδήγησε τη χώρα στην κρίση, πώς οικοδομήθηκαν οι αφηγήσεις της μνημονιακής περιόδου και ποια είναι τα όρια της πολιτικής εξουσίας απέναντι στους ανεξάρτητους θεσμούς επιστρέφει, δεκαπέντε χρόνια μετά, στο προσκήνιο.
