Δίκη Τεμπών: Καταγγελία Πάνου Ρούτσι για ψυχολογική πίεση συγγενών από «μπράβους» μέσα στο δικαστήριο

Σοβαρά ερωτήματα για το κλίμα που επικρατεί εντός του Δικαστικού Μεγάρου Λάρισας κατά τη διάρκεια της δίκης για το έγκλημα των Τεμπών προκαλεί η δημόσια καταγγελία του Πάνου Ρούτσι, πατέρα θυμάτων της τραγωδίας, μετά τη σημερινή συνεδρίαση που αφορούσε το επίμαχο βιντεοληπτικό υλικό της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε, άτομα που περιγράφει ως «μπράβους» βρέθηκαν εντός του δικαστηρίου, ασκώντας ψυχολογική πίεση σε μητέρα θύματος, χωρίς να έχουν καμία εμφανή θεσμική ή διαδικαστική ιδιότητα στη συγκεκριμένη δίκη. Ο ίδιος έκανε λόγο για εικόνες που δεν τιμούν τη Δικαιοσύνη, μιλώντας για ειρωνικές συμπεριφορές και απόπειρα υποτίμησης του πόνου των συγγενών, σε μια υπόθεση που έχει συγκλονίσει την κοινωνία και παραμένει ανοιχτή πληγή.

Την καταγγελία ενίσχυσε και η συνήγορος υπεράσπισης οικογενειών θυμάτων, κ. Χατζηκωνσταντίνου, η οποία σημείωσε ότι πρόκειται για άτομα που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τη δίκη και εμφανίστηκαν ως δήθεν συνοδοί, οδηγοί ή σωματοφύλακες, με μοναδικό αποτέλεσμα να προκαλούν και να δημιουργούν ένταση εις βάρος συγγενών που βρίσκονταν στην αίθουσα με απόλυτη ψυχραιμία και αξιοπρέπεια.

Η συγγενής θύματος, κ. Χρυσούλα Χλωρού, μίλησε με λόγια που δύσκολα αμφισβητούνται, ξεκαθαρίζοντας ότι οι οικογένειες δεν δίνουν καμία παράσταση. Όπως ανέφερε, πρόκειται για ανθρώπους βαθιά πληγωμένους που βρίσκονται εκεί μόνο και μόνο για να αναζητήσουν δικαιοσύνη, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα προσπάθειες απομάκρυνσης συγγενών από την αίθουσα και προκλητικές συμπεριφορές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι ποιος και με ποια νομιμοποίηση επιτρέπει την παρουσία τρίτων προσώπων σε μια τόσο κρίσιμη δίκη, σε έναν χώρο που οφείλει να εγγυάται ασφάλεια, σεβασμό και ισονομία. Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί υπό σκιές, ούτε να ανέχεται εικόνες που γεννούν φόβο και καχυποψία στους ίδιους τους ανθρώπους που έχουν ήδη χάσει τα πάντα.

Οι συγγενείς των θυμάτων ξεκαθαρίζουν ότι θα παραμείνουν παρόντες μέχρι τέλους. Όχι από πείσμα. Από καθήκον απέναντι στους νεκρούς τους και απέναντι σε μια κοινωνία που εξακολουθεί να ζητά απαντήσεις για τα Τέμπη. Και αυτές οι απαντήσεις οφείλουν να δοθούν σε συνθήκες διαφάνειας και αξιοπρέπειας, όχι πίεσης και εκφοβισμού.