ΦΡΙΚΗ: Ισραηλινοί βομβαρδισμοί σκότωσαν 9 από τα 10 παιδιά οικογένειας Παλαιστινίων στη Γάζα

Η κόλαση έχει όνομα: Χαν Γιουνίς. Εκεί όπου ισραηλινός πύραυλος ισοπέδωσε το σπίτι της Δρ Αλάα αλ-Νατζάρ, αφήνοντας νεκρά εννέα από τα δέκα της παιδιά και τραυματισμένο βαριά το μοναδικό που επέζησε. Η μητέρα εργαζόταν ως παιδίατρος στο νοσοκομείο Νάσερ – την ίδια στιγμή που το σπίτι της μετατρεπόταν σε τάφο. Ο πατέρας, επίσης γιατρός, γύρισε για να πεθάνει κι εκείνος. Το έγκλημα αυτό, όπως δεκάδες χιλιάδες άλλα, δεν έγινε σε κάποια σκιώδη περιοχή αμφισημίας. Ήταν ξεκάθαρο, ωμό, απολύτως κτηνώδες. Και όμως, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει πει ούτε λέξη.

Η σιωπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέναντι στη γενοκτονία που συντελείται στη Γάζα δεν είναι απλώς ντροπιαστική. Είναι πολιτική στάση. Ενώ οι εικόνες των απανθρακωμένων παιδικών σωμάτων επιβεβαιώνονται από διεθνή μέσα όπως το BBC, ενώ ο ΟΗΕ μιλά για ανθρωπιστική καταστροφή άνευ προηγουμένου και λιμό που απειλεί 2,1 εκατομμύρια ανθρώπους, η Αθήνα επιλέγει να σφυρίζει αδιάφορα. Ούτε καταδίκη, ούτε πίεση για τερματισμό των επιθέσεων, ούτε καν μία επίσημη αναγνώριση του προφανούς: ότι αυτό που γίνεται στη Γάζα είναι εθνοκάθαρση.

Η φρίκη δεν είναι πια μεμονωμένη. Είναι συστηματική. Είναι πολιτική. Ο ισραηλινός στρατός χτυπά νοσοκομεία, σπίτια, σχολεία, υποδομές, και ταυτόχρονα εμποδίζει την είσοδο της απαραίτητης ανθρωπιστικής βοήθειας. Η Ελλάδα, ιστορικά φιλική προς τον παλαιστινιακό λαό, πλέον συντάσσεται σιωπηρά με το στρατόπεδο της αδικίας και της βαρβαρότητας.

Η σφαγή των παιδιών της Δρ αλ-Νατζάρ δεν είναι μια τραγωδία σε κάποιο μακρινό τόπο. Είναι καμπάνα που χτυπά για όλους μας. Αν η κυβέρνηση δεν τολμά να πει την αλήθεια, τότε ας το κάνει ο λαός: Όχι στο έγκλημα. Όχι στη συνενοχή. Ναι στη δικαιοσύνη, ναι στη ζωή. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για ουδέτερες σιωπές.