ΜΑΤ απέναντι σε γονείς και παιδιά: η εικόνα μιας χώρας που βυθίζεται στον αυταρχισμό

Η Αθήνα ξύπνησε χθες μέσα σε ένα σκηνικό που θα ταίριαζε περισσότερο σε καθεστώς φόβου παρά σε ευρωπαϊκή δημοκρατία. Έξω από το 36ο Δημοτικό Σχολείο, γονείς, εκπαιδευτικοί και παιδιά βρέθηκαν αντιμέτωποι με διμοιρίες των ΜΑΤ, δακρυγόνα και σπρωξίματα, επειδή τόλμησαν να ζητήσουν διάλογο. Αντί για παιδαγωγική ευαισθησία και θεσμική υπευθυνότητα, η κυβέρνηση απάντησε με το γνώριμο της πρόσωπο: τη βία.

Ο Νέος Σύλλογος Γονέων του σχολείου, σε μια ανακοίνωση που ξεχειλίζει οργή απεναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη και την στάση της αρμόδιας Υπουργού Σοφίας Ζαχαράκη, αλλά και αξιοπρέπεια, κατήγγειλε: «Σήμερα καταλάβαμε πώς αντιλαμβάνεται την ασφαλή διεξαγωγή των διαδικασιών: βία και χημικά απέναντι σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς. Η κα Καραγιάννη φέρει προσωπικά ευθύνη για τα όσα βίωσαν σήμερα τα παιδιά μας. Αντί απαντήσεων και διαλόγου, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με διμοιρίες ΜΑΤ παρατεταγμένες έξω από τη Διεύθυνση». Η εικόνα αυτή, σύμβολο της κυβερνητικής σήψης, προκαλεί ανατριχίλα: παιδιά δημοτικού με μάτια που τσούζουν από χημικά, ενώ οι «θεματοφύλακες της τάξης» φυλούν τις πόρτες της εκπαίδευσης.

Το γεγονός δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι κρίκος μιας αλυσίδας αυταρχικών ενεργειών που σφίγγει ολοένα και περισσότερο γύρω από την κοινωνία. Από τις επιθέσεις σε φοιτητές και υγειονομικούς μέχρι την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στα σχολεία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει ότι ο μόνος διάλογος που γνωρίζει είναι αυτός του γκλομπ και των χημικών.

Η ίδια πολιτική αντίληψη αποτυπώνεται και στο Σύνταγμα, όπου, όπως σημειώνει η Εφημερίδα των Συντακτών, το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη μετατράπηκε σε ζώνη χημικού πολέμου και καταστολής. Το δόγμα «νόμος και τάξη» έχει μεταλλαχθεί σε «φόβος και φίμωση», αφήνοντας πίσω του μια κοινωνία κουρασμένη, πληγωμένη, αλλά όχι σιωπηλή.

Διότι όσο η κυβέρνηση επιμένει να μετατρέπει τον δημόσιο χώρο σε πεδίο μάχης, τόσο θα αναδεικνύονται οι φωνές που ζητούν δικαιοσύνη, ισονομία και σεβασμό. «Καλή τύχη», όπως σχολίασε δηκτικά ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, σε όσους νομίζουν πως μπορούν να κυβερνούν με δακρυγόνα και φόβο. Η κοινωνία, ωστόσο, έχει αρχίσει να θυμάται ξανά πώς να αναπνέει — και δεν θα επιτρέψει κανείς να της κόψει τον αέρα.