Ν.Γιαννακοπούλου: Η Κυβέρνηση είναι δέσμια μιας αλαζονικής αυτάρκειας

Στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών, τοποθετήθηκε η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Νάντια Γιαννακοπούλου, όπου αναφέρθηκε στην ασφυκτική πίεση που υφίστανται τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, από την ακρίβεια.

Συγκεκριμένα η Βουλευτής του Β2 Δυτικού Τομέα της Αθήνας, τόνισε:

«Την ώρα που τα φορολογικά έσοδα παρουσιάζονται αυξημένα περίπου κατά 1 δισ. ευρώ έναντι του στόχου του προϋπολογισμού. Την ίδια ώρα η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων πια δοκιμάζεται καθημερινά.

Τα νοικοκυριά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν φτάσει στα όρια τους, και καθημερινά η κατάσταση χειροτερεύει. Χειροτερεύει, καθώς είδαμε τον πληθωρισμό τον Μάιο να έχει φτάσει πια στο 11,4% και όπως φαίνεται τα μέτρα της Κυβέρνησης δεν αποδίδουν. Μέτρα που η Κυβέρνηση έλαβε καθυστερημένα και τα οποία καλύπτουν ένα μικρό μέρος του προβλήματος που υπάρχει.

Παράλληλα το φετινό καλοκαίρι, εκτιμάται ότι η τουριστική κίνηση θα κινηθεί στα επίπεδα του 2019. Η τουριστική κίνηση όμως και εν γένει ο τουρισμός, ιδίως στα νησιά, δυστυχώς δεν φαίνεται να αφορά τον εγχώριο πληθυσμό, ο οποίος έχει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα να διαχειριστεί. Οι δε θερινές διακοπές για τους περισσότερους τείνουν να γίνουν ολιγοήμερες τοπικές κοντινές εξορμήσεις.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της ακρίβειας, προστασίας της κοινωνίας, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να υπάρχει. Η Κυβέρνηση δεν ακούει κανέναν, είναι δέσμια μιας αλαζονικής αυτάρκειας. Δεν προχωράει σε τολμηρά μέτρα που μπορούν να δώσουν ανάσα, όπως η μείωση του φόρου καυσίμων και καταναλωτικών προϊόντων έστω πρώτης ανάγκης. Ολιγωρία και ανεπάρκεια για ακόμα μια φορά, με μέτρα που ΘΑ ανακοινωθούν όταν ΘΑ είναι έτοιμη η κυβέρνηση. Μέχρι τότε η κοινωνία αγωνιά.»

Αναφερόμενη στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, επισήμανε:

«Όπως αναδείχθηκε σε αυτήν εδώ την αίθουσα, βασικός σκοπός των προωθούμενων αλλαγών ως προς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είναι διαδικασία η σταδιακής αποεπένδυση του Δημοσίου από τις συστημικές τράπεζες. Προβλέπεται δηλαδή μετά από μια μεταβατική περίοδο έως και το έτος 2025 οπότε και θα επανέλθει το πιστωτικό σύστημα σε αμιγώς ιδιωτική σύνθεση.

Πως θα γίνει όμως αυτό και με πιο τίμημα ; Το ελληνικό δημόσιο ως γνωστόν έχει συμβάλει τα μέγιστα, εμπράκτως με ποσό άνω των 40 δισ ευρώ, για τη διάσωση και σταθερότητα των εθνικών τραπεζών, μέσω της ανακεφαλαίωσης αυτών. Συνεπώς, εύλογα θα ανέμενε κάποιος ότι μια τέτοια δημόσια επιβάρυνση αυτού του ύψους θα πρέπει να προστατευτεί με κάποιο τρόπο και η όποια διαδικασία αποεπένδυσης να γίνει με κανόνες και όχι στη λογική της δωρεάς ή του “ξεπουλήματος”. Γιατί στη βάση τους ομιλούμε για κρατικά χρήματα και κρατική περιουσία.

Πως θα προστατευθούν λοιπόν τα συμφέροντα του Δημοσίου, κ Υπουργέ, όταν προβλέπεται ότι η διάθεση των μετοχών του Ταμείου θα γίνει με βιβλίο προσφορών σε τιμές που θα προσδιορίσουν ως εύλογες οι εκάστοτε σύμβουλοι;»

Τέλος η κα Γιαννακοπούλου αναφερόμενη στη τροπολογία για την ΛΑΡΚΟ, είπε:

«Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής από την αρχή θεωρούσαμε ότι θα είναι ατελέσφορη -όπως αποδεικνύεται σήμερα- το να ενταχθεί η ΛΑΡΚΟ σε ειδικό καθεστώς διαχείρισης, τη στιγμή που οι τιμές του νικελίου το τελευταίο διάστημα είναι οι υψηλότερες της τελευταίας δεκαετίας.

Η πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης να μην παράγει η ΛΑΡΚΟ σύμφωνα με τις δυνατότητές της, έχει οδηγήσει αφενός σε απαξίωσή της και αφετέρου, σε απώλεια εσόδων από την χαμένη παραγωγή των δύο τελευταίων ετών.

Είναι προφανές ότι η επιλογή της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε απολύσεις και στη θεσμοθέτηση μιας γενικής διάταξης για την ένταξη των υπό απόλυση εργαζομένων, σε ειδικές δράσεις, ειδικά προγράμματα απασχόλησης, αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, θα λειτουργήσει ως σπιράλ ανεργίας και φτωχοποίησης των τοπικών.

Καλέσαμε, κατ’ επανάληψη την κυβέρνηση να διασφαλίσει τη συνέχιση της λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ ώστε να μην οδηγηθεί σε κλείσιμο ή με το σπάσιμο σε τμηματική λειτουργία, από τις σημερινές δραστηριότητες. Καθώς επίσης να βρεθεί άμεσα λύση εξυγίανσης της επιχείρησης, ώστε να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και η επιχείρηση να αποκτήσει ξανά εξωστρέφεια, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου το νικέλιο στις διεθνείς αγορές αποτιμάται πάρα πολύ υψηλά.

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση, για άλλη μια φορά, επιμένει σε λύσεις που οδηγούν σε αδιέξοδα, ακολουθώντας λάθη και παραλείψεις του δικού της κακού παρελθόντος.»

Ολόκληρη η ομιλία

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

θα ήθελα και από μέρους μου να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου για την απώλεια μιας σπουδαίας γυναίκας, της Μαρίνας Λαμπράκη Πλάκα, η οποία με θέρμη και αφοσίωση υπηρέτησε το χώρο του πολιτισμού, 30 δε έτη από τη θέση της Διευθύντριας της Εθνικής Πινακοθήκης. Στα χρόνια της θητείας της η Εθνική Πινακοθήκη εκσυγχρονίστηκε και επεκτάθηκε, η δε συλλογή της εμπλουτίστηκε σημαντικά. Το έργο της αειμνήστου κας Λαμπράκη Πλάκα αποτελεί κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας και του πολιτισμού μας. Την ευχαριστούμε γι’ αυτό !

Στα δικά μας τώρα, αυξημένα περίπου κατά 1 δισ. ευρώ έναντι του στόχου του προϋπολογισμού εμφανίζονται τα φορολογικά έσοδα στο πρώτο τρίμηνο του έτους. Την ίδια ώρα όμως η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει πια δοκιμάζεται καθημερινά, μειώνεται.

Τα νοικοκυριά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν φτάσει στα όρια τους, και καθημερινά η κατάσταση χειροτερεύει. Χειροτερεύει, καθώς είδαμε τον πληθωρισμό τον Μάιο να έχει φτάσει πια στο 11,4% και όπως φαίνεται τα μέτρα της Κυβέρνησης δεν αποδίδουν. Μέτρα που η Κυβέρνηση έλαβε καθυστερημένα και τα οποία καλύπτουν ένα μικρό μέρος του προβλήματος που υπάρχει.

Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής έχει θέσει μια σειρά από ερωτήματα στην Κυβέρνηση και τον αρμόδιο Υπουργό. Ερωτήματα όπως, γιατί η Κυβέρνηση λέει ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για μέτρα, όταν όλοι ξέρουμε ότι το τελευταίο εξάμηνο υπάρχει υπεραπόδοση φόρων λόγω των ανατιμήσεων. Για ποιο λόγο δεν αξιοποιεί αυτά τα έσοδα, προκειμένου να προχωρήσει σε δραστικά μέτρα, όπως η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ, προκειμένου να πάρουν μια ανάσα τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις;

Για πιο λόγο ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος πανευρωπαϊκά; Για πιο λόγο ο πληθωρισμός στα είδη πρώτης ανάγκης είναι κατά 45%,και στα καύσιμα κατά 50% μεγαλύτερος από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης;

Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα η τιμή της αμόλυβδης είναι κατά μέσο όρο στα 2,38, όταν στην Ιταλία η τιμή είναι στα 1,81 λόγω της μείωσης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης που υιοθέτησε η Ιταλική Κυβέρνηση. Ένα μέτρο που προβλέπεται από την εργαλειοθήκη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και που η Κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται πεισματικά να λάβει.

Ενώ πολύ σημαντικό είναι να μας πει η Κυβέρνηση τι γίνεται με τους ελέγχους για την πάταξη της αισχροκέρδειας. Πήγε ο αρμόδιος Υπουργός στα διυλιστήρια. Προέκυψε κάποιο στοιχείο και αν ναι πότε θα το πληροφορηθούμε. Ήταν επίσκεψη – έλεγχος ή απλά άλλο ένα επικοινωνιακό τρυκ;

Αυτά είναι κρίσιμα ερωτήματα που χρειάζονται άμεσα απαντήσεις και κυρίως καλούμε την Κυβέρνηση να λάβει ολιστικά μέτρα για την ανακούφιση των πολιτών. Μέτρα όπως αυτά που το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής έχει καταθέσει εδώ και μήνες και είναι: μείωση έμμεσων φόρων, πλαφόν στην λιανική τιμή της ενέργειας, περαιτέρω ενίσχυση των εισοδημάτων με αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και θεσμοθέτηση ενός νέου ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Το φετινό καλοκαίρι μάλιστα, εκτιμάται ότι η τουριστική κίνηση θα κινηθεί στα επίπεδα του 2019. Και μακάρι θα πω εγώ. Η τουριστική κίνηση όμως και εν γένει ο τουρισμός, ιδίως στα νησιά, δυστυχώς δεν φαίνεται να αφορά τον εγχώριο πληθυσμό, ο οποίος έχει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα να διαχειριστεί. Οι δε θερινές διακοπές για τους περισσότερους τείνουν να γίνουν ολιγοήμερες τοπικές κοντινές εξορμήσεις.

Μου προκαλεί ιδιαίτερη στεναχώρια η παρατήρηση ότι η Ελλάδα ναι μεν μπορεί να γεμίζει με τουρίστες από το εξωτερικό, αδειάζει όμως από τουρίστες του εσωτερικού. Διακοπές γιοκ λοιπόν, για τη μέση ελληνική οικογένεια φέτος, η οποία δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο καθημερινά αυξανόμενο κόστος ζωής. Μειώνει τις δαπάνες από παντού, μειώνει και τις όποιες διακοπές, σε ποιότητα και ποσότητα.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της ακρίβειας, προστασίας της κοινωνίας, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να υπάρχει. Η Κυβέρνηση δεν ακούει κανένα, είναι δέσμια μιας αλαζονικής αυτάρκειας. Δεν προχωράει σε τολμηρά μέτρα που μπορούν να δώσουν ανάσα, όπως η μείωση του φόρου καυσίμων και καταναλωτικών προϊόντων έστω πρώτης ανάγκης. Ολιγωρία και ανεπάρκεια για ακόμα μια φορά, με μέτρα που ΘΑ ανακοινωθούν όταν ΘΑ είναι έτοιμη η κυβέρνηση. Μέχρι τότε η κοινωνία αγωνιά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τώρα, επί του φερόμενου σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών επί του οποίου κληθήκαμε να τοποθετηθούμε, αναφορικά με την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών αλλά και τον εκσυγχρονισμό του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους.

Όπως αναδείχθηκε από τους περισσότερους σε αυτήν εδώ την αίθουσα, βασικός σκοπός των προωθούμενων αλλαγών ως προς το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είναι διαδικασία η σταδιακής αποεπένδυση του Δημοσίου από τις συστημικές τράπεζες. Προβλέπεται δηλαδή μετά από μια μεταβατική περίοδο έως και το έτος 2025 οπότε και θα επανέλθει το πιστωτικό σύστημα σε αμιγώς ιδιωτική σύνθεση.

Πως θα γίνει όμως αυτό και με πιο τίμημα ; Το ελληνικό δημόσιο ως γνωστόν έχει συμβάλει τα μέγιστα, εμπράκτως με ποσό άνω των 40 δισ ευρώ, για τη διάσωση και σταθερότητα των εθνικών τραπεζών, μέσω της ανακεφαλαίωσης αυτών. Συνεπώς, εύλογα θα ανέμενε κάποιος ότι μια τέτοια δημόσια επιβάρυνση αυτού του ύψους θα πρέπει να προστατευτεί με κάποιο τρόπο και η όποια διαδικασία αποεπένδυσης να γίνει με κανόνες και όχι στη λογική της δωρεάς ή του “ξεπουλήματος”. Γιατί στη βάση τους ομιλούμε για κρατικά χρήματα και κρατική περιουσία.

Πως θα προστατευθούν λοιπόν τα συμφέροντα του Δημοσίου, κ Υπουργέ, όταν προβλέπεται ότι η διάθεση των μετοχών του Ταμείου θα γίνει με βιβλίο προσφορών σε τιμές που θα προσδιορίσουν ως εύλογες οι εκάστοτε σύμβουλοι ; Γιατί αυτό λέει κ. Υπουργέ το επίμαχο άρθρο του νομοσχεδίου. Διάθεση με βιβλίο προσφορών και όχι φερ’ ειπείν με δημόσια προσφορά όπως θα ήταν συνετό, αλλά και σε οποιαδήποτε τιμή διάθεσης που θα προσδιορίσουν ως εύλογη οι εκάστοτε σύμβουλοι ακόμη και κάτω από τις χρηματιστηριακές αξίες ή την τιμή των μετοχών στην οποία αγόρασε το ίδιο το Ταμείο. Ολιστική προσέγγιση του θέματος για ακόμα μια φορά από τη κυβέρνηση.

Τι και ποια θεωρείται ως εύλογη τιμή, ουδέν ορίζεται, αφημένη όπως προσδιοριστεί εκ των υστέρων από τρίτους οι οποίοι δικαιούνται όπως αποφασίσουν κατά τη κρίση τους, διαθέτοντας αυτές όσο – όσο, ακόμα και κάτω του κόστους όπως απλά θα λέγαμε. Αυτό συμβαίνει λοιπόν όταν δεν τίθενται συγκεκριμένα μέτρα αλλά τουναντίον νομοθετούμε με αφηρημένες και γενικές έννοιες, οπότε και ως κριτήριο προσδιορισμού της τιμής διάθεσης χρησιμοποιείται το εύλογο…

Να θυμίσω μήπως τις πρόσφατες υπό αίρεση μετατρέψιμες ομολογίες, τα λεγόμενα CoCos, με τις οποίες στηρίχθηκε κεφαλαιακά η Τράπεζα Πειραιώς, οπότε και τελικά το Ταμείο ζημιώθηκε με ποσό άνω του 1ος δισ ευρώ;

Ουδείς θα επιθυμούσε να επαναληφθεί αντίστοιχη ζημία, όταν μάλιστα, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας διαθέτει σήμερα μετοχές συνολικής αξίας 2,15 δισ. ευρώ στις εγχώριες τράπεζες.

Και εσείς τώρα δίνετε τη δυνατότητα οι μετοχές αυτές αξίας 2 και δις. να διατεθούν ακόμη και κάτω από τις χρηματιστηριακές αξίες ή την τιμή κτήσης τους ;

Δυστυχώς και με το νόμο, προβλέπεται πιθανότατα νέα σημαντική οικονομική ζημία για το Δημόσιο με διάθεση περιουσίας του με όρους σχεδόν χαριστικούς. Έτσι δικαιολογείται άλλωστε και η μέριμνα σας για αποποίηση ευθυνών των μελών του Ταμείου, οι οποίοι ρητά προβλέπεται ότι δεν κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για τις πράξεις του περί κακουργηματικής απιστίας.

Και εδώ λοιπόν διαφέρουμε ως παράταξη και ως νοοτροπία. Η στρατηγική αποεπένδυσης κατ’ εμάς δεν είναι επιτρεπτό να γίνει για άλλη μια φορά εις βάρος του Δημοσίου. Βασικός στόχος θα έπρεπε να είναι η προστασία της αξίας του εναπομείναντος ποσοστού του Δημοσίου στις τράπεζες. Η διασύνδεση κράτους τραπεζών στην Ελλάδα δεν εξαντλείται μόνο στη χρηματοδότηση των ανακεφαλαιοποίησεων, αλλά είναι πολυσχιδής και ως εκ τούτου ανησυχητική και για τα δύο μέρη, ελλοχεύοντας κινδύνους.

Ο ίδιος ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επιβεβαίωσε αυτό που όλοι μας υποπτευόμασταν. Το εν Ελλάδι κόστος δανεισμού είναι εκ των υψηλότερων στην ευρωζώνη, τόσο για επιχειρήσεις όσο και για νοικοκυριά, με το μέσο επιτόκιο να ανέρχεται στο 3,90% όταν αντίστοιχα στα ευρωπαϊκά κράτη κυμαίνεται μόλις στο 1,68%. Τα δε, κόκκινα δάνεια στη χώρα μας εκτιμώνται στο 13%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 2%… Για τα ζητήματα αυτά τι μέτρα προβλέπεται να παρθούν ;

Πάμε παρακάτω. Εντύπωση μου προκάλεσε η διάταξη του άρθρου 5 της παραγράφου 17, κατά την οποία :”Όλες οι ενέργειες οποιουδήποτε µέλους του Διοικητικού Συμβουλίου παραμένουν έγκυρες παρά τη διαπίστωση ελαττώματος αναφορικά µε τον διορισμό, την καταλληλότητα ή τα προσόντα του µέλους”. Καταρχήν γιατί να είναι ελαττωματικός ο διορισμός ενός μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου ; Ούτε αυτό το απλό δεν μπορείτε να εγγυηθείτε ; Σας έχουμε εμπιστευθεί δημόσια περιουσία 2,5 δις και εσείς αμφιβάλλετε εκ των προτέρων ακόμα και για τα πρόσωπα που θα διορίσετε στο Συμβούλιο, πιθανολογώντας ότι θα υπάρχουν παρατυπίες.

Το Β΄ δε μέρος του νομοσχεδίου σχετίζεται με την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για τη σύσταση και λειτουργία του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών. Επικαιροποιείται το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά στο ως άνω Κεφάλαιο που είναι ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, εκτός Δημοσίου Τομέα και εκτός φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε και από τους Φορείς, το θέμα του Συνεγγυητικού είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και πολύπλοκο καθώς η αξιόπιστη λειτουργία του αυξάνει την φερεγγυότητα του συστήματος εγγύησης των επενδυτών και δια αυτού τα κίνητρα για επένδυση. Η εφαρμογή δε των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων κρίνεται ως θετική, αυξάνοντας την αξιοπιστία του Ταμείου. Και άργησε θα έλεγα προσωπικά, για μια πρωτοβουλία που θα έπρεπε να είχε θεσμοθετηθεί από έτη.

Ζητήματα υπάρχουν και σε αυτό το σκέλος του νομοσχεδίου, με τα σημαντικότερα εξ αυτών να συναντώνται ως προς την απουσία εκπροσώπων των πιστωτικών ιδρυμάτων από τη Διοίκηση, αλλά και την ελλιπής και ασαφή διατύπωση του τρόπου υπολογισμού του ποσού επιστροφής της μερίδας κάποιου μέλους που αποχωρεί.

Ως προς τον ΟΔΔΗΧ (Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους), αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, το οποίο ιδρύθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 2628/1998 επί εποχής ΠΑΣΟΚ, αποτελώντας μια ακόμα σημαντική νομοθετική τότε πρωτοβουλία της παράταξης μας. Η κυβέρνηση σήμερα πατώντας πάνω σε αυτό προχωράει σε κάποιες θετικές τροποποιήσεις, αλλά ήσσονος επί των πλείστον σημασίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ