O Mamdani “πονάει” Τραμπιστές και νεοτραμπικούς – Καθιερώνει την καθολική παιδική φροντίδα για όλους

Νέα Υόρκη: Η κοινωνική στροφή του Ζόραν Μάμντανι και το στοίχημα της καθολικής παιδικής φροντίδας

Η Νέα Υόρκη γυρίζει σελίδα και το κάνει με πολιτικό πρόσημο που δύσκολα παρερμηνεύεται. Ο νέος δήμαρχος, Ζόραν Μάμντανι, μόλις λίγες ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, έθεσε εξαρχής το πλαίσιο της διακυβέρνησής του: κοινωνικό κράτος, στήριξη της εργασίας και επένδυση στη συλλογική ευημερία, απέναντι στη λογική της ατομικής ευθύνης και της αγοράς-ρυθμιστή των πάντων.

Η ανακοίνωση για την καθιέρωση καθολικής παιδικής φροντίδας σε συνεργασία με την πολιτεία της Νέας Υόρκης και την κυβερνήτρια Kathy Hochul δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής. Αποτελεί πολιτική δήλωση. Δωρεάν παιδική φροντίδα για παιδιά από δύο ετών, ενίσχυση και διεύρυνση του προγράμματος 3K για την προσχολική εκπαίδευση και ουσιαστική οικονομική ανακούφιση που μπορεί να φτάσει έως και τα 20.000 δολάρια ανά παιδί ετησίως για τις οικογένειες.

Με χρηματοδότηση που κυμαίνεται από 1,2 έως 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια, η δημοτική αρχή Μάμντανι επενδύει εκεί όπου για δεκαετίες οι κυβερνήσεις δίσταζαν: στην καθημερινότητα των εργαζόμενων οικογενειών και ιδιαίτερα των γυναικών, που σηκώνουν το δυσανάλογο βάρος της φροντίδας και συχνά εξαναγκάζονται σε μερική εργασία ή αποχώρηση από την αγορά εργασίας.

Η εφαρμογή του μέτρου ξεκινά από τις περιοχές υψηλής κοινωνικής ανάγκης, με ορίζοντα πλήρους κάλυψης έως το 2029. Πρόκειται για επιλογή που αποτυπώνει μια καθαρή πολιτική ιεράρχηση: πρώτα οι κοινωνικές ανάγκες, πρώτα οι πολλοί. Σε μια πόλη-σύμβολο των ανισοτήτων, ο Ζόραν Μάμντανι επιχειρεί να μετατρέψει τον δήμο σε μοχλό αναδιανομής και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Σε μια εποχή όπου ο νεοφιλελευθερισμός αντιμετωπίζει τη φροντίδα ως ατομικό πρόβλημα και το παιδί ως «κόστος», η Νέα Υόρκη, υπό τη νέα της ηγεσία, στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα. Η πολιτική μπορεί να είναι εργαλείο προστασίας, χειραφέτησης και ελπίδας – αρκεί να υπηρετεί τους ανθρώπους και όχι τα ισοζύγια.