Στο δρόμο για το συνέδριο: Ανοιχτές διαδικασίες – “Καθαρή” απόφαση συνεδρίου η μη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ – Διάλογος με τις προοδευτικές δυνάμεις

Γράφει η Μαρίζα Στεφάνου*

Στην προθέρμανση για ένα κρίσιμο Συνέδριο, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται αντιμέτωπο με σφοδρές εσωκομματικές αντιπαραθέσεις, καθώς οι χαμηλές δημοσκοπικές πτήσεις του κόμματος αναδεικνύουν την ανάγκη για ξεκάθαρες στρατηγικές αποφάσεις.

Ο Χάρης Δούκας παίρνει σαφή θέση, προτείνοντας στο Συνέδριο την υιοθέτηση ενός καθαρού «όχι» σε οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Παράλληλα, προτείνει την έναρξη προγραμματικού διαλόγου με τις προοδευτικές δυνάμεις και το κόμμα Τσίπρα, προκειμένου το ΠΑΣΟΚ να διατηρήσει την πολιτική του αυτονομία και να συμβάλλει σε μια προοδευτική πλειοψηφία.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος υπογραμμίζει την ανάγκη για ευρεία συζήτηση στο Συνέδριο και τη διεξαγωγή ψηφοφορίας για την κατεύθυνση του κόμματος. Ο βουλευτής Αρκαδίας επισημαίνει ότι η μικρή εκλογική δύναμη του ΠΑΣΟΚ καθιστά επίκαιρες τις συζητήσεις για τις στρατηγικές συνεργασίες, τονίζοντας ότι η επιστροφή του Τσίπρα δεν είναι παρά αποτέλεσμα των δικών μας αδυναμιών. «Αν εμείς ήμασταν στο 22%, το πολύ-πολύ ο κ. Τσίπρας θα έγραφε το βιβλίο του», δηλώνει, προτάσσοντας την ανάγκη για αυτοκριτική και στιβαρή ηγεσία.

Ο κ. Κωνσταντινόπουλος απορρίπτει την πρόταση της Άννας Διαμαντοπούλου για επιστροφή βουλευτών που πέρασαν στον ΣΥΡΙΖΑ και τάσσεται υπέρ της διεύρυνσης του κόμματος με σαφείς κανόνες. Με καυστικό ύφος σχολιάζει: «Ρωτήστε τον Τσίπρα πόσα από εκείνα τα ανεμομαζώματα που έκανε του έμειναν», υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα υπεύθυνων κινήσεων. Παράλληλα, τοποθετείται ξεκάθαρα για τα μπλόκα των αγροτών: «Στηρίζουμε τον αγώνα τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κλείνουν δρόμους».

Η λογική που υιοθετεί ο βουλευτής και αντιπρόεδρος της Βουλής είναι ξεκάθαρη: ένα κόμμα που επιθυμεί να κυβερνήσει πρέπει να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση, αναδεικνύοντας παράλληλα τα θετικά στοιχεία της, ώστε να χτίζει πάνω σε αυτά. Η θέση αυτή συνάδει με την καθαρή στάση Δούκα, που απορρίπτει λογικές συγκυβερνητικών συμβιβασμών και επιμένει στην αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ.

Ο Παύλος Γερουλάνος συμφωνεί με τον προγραμματικό διάλογο με τις προοδευτικές δυνάμεις, χωρίς όμως να διασπά την ενότητα του κόμματος, ενώ ο Μανώλης Χριστοδουλάκης απορρίπτει κάθε συζήτηση με τον Αλέξη Τσίπρα, επικαλούμενος το κυβερνητικό παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ και τη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ.

Από την άλλη πλευρά, ο Νίκος Ανδρουλάκης, σε συνέντευξή του στο Mega, υπερασπίζεται την πρωτοβουλία που έλαβε με την ευρεία συμμετοχή των μελών του κόμματος: «Την πρωτοβουλία που όφειλα να πάρω, την πήρα μαζί με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Και ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ πήρε μια απόφαση: να δώσουμε τον αγώνα για να νικήσουμε τη Νέα Δημοκρατία». Ο κ. Ανδρουλάκης ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει σενάριο συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ επισημαίνει ότι η χώρα δεν μπορεί να αντέξει τρίτη θητεία της ΝΔ με τα μέχρι τώρα αποτελέσματα.

Η εικόνα των δημοσκοπήσεων, όπως σημειώνει, δείχνει το ΠΑΣΟΚ πίσω από τη ΝΔ κατά 9–11 μονάδες, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για ισχυρή και συνεπή αντιπολιτευτική παρουσία. Ο αρχηγός του κόμματος απορρίπτει τις προτάσεις αυτοδικαίωσης και προσωπικής φιλοδοξίας που εμφανίζει ο Αλέξης Τσίπρας, επισημαίνοντας ότι η πολιτική αλλαγή παραμένει ο μοναδικός στόχος: «Το μέλλον της χώρας δεν μπορεί να εξαρτάται από τη φιλοδοξία αυτοδικαίωσης κανενός. Πρέπει να αλλάξουμε κυβέρνηση».

Η καθαρή στάση Δούκα, η ρεαλιστική και συγκροτημένη προσέγγιση Κωνσταντινόπουλου και η έμφαση στην προοδευτική αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζουν τη στρατηγική ανάγκη του κόμματος: να σταθεί όρθιο ως αυτόνομη δύναμη, υπερασπίζοντας τις αρχές του και ενισχύοντας την πολιτική αξιοπιστία του στον δημόσιο χώρο.

Σε αυτή τη φάση, η συζήτηση στο Συνέδριο αποκτά κρίσιμο χαρακτήρα για το μέλλον του κόμματος, με σαφή διαχωρισμό των γραμμών: αυτονομία, υπεύθυνη αντιπολίτευση και προοδευτικός διάλογος χωρίς αστερίσκους. Η Ελλάδα παρακολουθεί με ενδιαφέρον, καθώς η επόμενη ημέρα του ΠΑΣΟΚ θα καθορίσει σημαντικά τη διαμόρφωση του πολιτικού χάρτη και την ισορροπία δυνάμεων στην κεντρική σκηνή.

Με την καθαρή στάση Δούκα και την τεκμηριωμένη φωνή Κωνσταντινόπουλου, το κόμμα επιχειρεί να κερδίσει ξανά την αξιοπιστία του και να ανακτήσει τον πολιτικό του ρόλο, αποδεικνύοντας ότι η στρατηγική, η ενότητα και η υπευθυνότητα μπορούν να σταθούν όπλα απέναντι στις αβεβαιότητες των δημοσκοπήσεων και στις προκλήσεις της εποχής.