Το μόνο “Κύμα” που υπάρχει είναι αυτό της αγανάκτησης του κόσμου για την υπόθεση των Τεμπών..

Ο Νίκος Καραχάλιος, γνωστός από την εποχή των «ένδοξων ημερών» του Κωστάκη Καραμανλή, αποφάσισε ξαφνικά να ανακαλύψει νέο πολιτικό ρεύμα. Ένα «Κίνημα», λέει, που ξεκινά από ένα… γράμμα. Το «Κ». Όμως το Κ δεν στάθηκε για «κίνημα», αλλά για Καρυστιανού, την Πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, την οποία εντελώς αυθαίρετα και απροκάλυπτα «έμπλεξε» στο σενάριο του —χωρίς φυσικά να έχει καμία απολύτως σχέση.

Η Μαρία Καρυστιανού, σε μια σκληρή ανακοίνωση-κόλαφο, έσβησε κάθε υποψία συμμετοχής σε οποιοδήποτε πολιτικό εγχείρημα, αφήνοντας έκθετο τον πρώην σύμβουλο του Σαμαρά, που μάλλον είδε “κύμα” εκεί που υπήρχε… αναβρασμός φαντασίας.

Αν είχε ρίξει μια ματιά στην εξαιρετική γερμανική ταινία «Die Welle» (Το Κύμα), ίσως να καταλάβαινε πως τα αυθόρμητα κινήματα δεν φτιάχνονται με hashtags, φήμες και φιλοδοξίες, αλλά με κοινωνικό υπόβαθρο και αλήθεια. Γιατί, όπως λέει και ο λαός —και ας το κρατήσει για την επόμενη ανάρτηση—, με πορδές δεν βάφονται αυγά και τα φύκια δεν γίνονται μεταξωτές κορδέλες.

Το μόνο «κύμα» που φαίνεται προς το παρόν, είναι εκείνο της αγανάκτησης απέναντι στη χυδαία εκμετάλλευση του πόνου των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών.
Και αυτό το κύμα, κύριε Καραχάλιο, δεν έχει αρχικά. Έχει αξιοπρέπεια.