Σουηδία: Ήττα για το μπλοκ Κεντροδεξιάς–Ακροδεξιάς με 176–173 – Η Andersson και οι Σοσιαλδημοκράτες μπροστά στη δύσκολη εξίσωση της επόμενης κυβέρνησης

Διαβάστε και το σχετικό θέμα στο iAnatropi.gr

Η Σουηδία αλλάζει πολιτικό συσχετισμό, αλλά η επόμενη κυβέρνηση παραμένει ακόμη ζητούμενο. Η ολοκλήρωση της καταμέτρησης των εκλογικών περιφερειών, μαζί με τις καθυστερημένες και τις ψήφους του εξωτερικού, διαμόρφωσε το προκαταρκτικό αποτέλεσμα στις 176 έδρες για τα τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης έναντι 173 για το απερχόμενο κυβερνητικό μπλοκ.

Το αποτέλεσμα σηματοδοτεί την ήττα του μπλοκ της Κεντροδεξιάς με την Ακροδεξιά, πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η διακυβέρνηση της χώρας την προηγούμενη τετραετία. Μετά την αποσαφήνιση του εκλογικού συσχετισμού, ο συντηρητικός πρωθυπουργός Ulf Kristersson υπέβαλε την παραίτησή του στον πρόεδρο του σουηδικού Κοινοβουλίου. Ο ίδιος και οι υπουργοί του παραμένουν στις θέσεις τους ως μεταβατική κυβέρνηση έως την ανάληψη καθηκόντων από τη νέα.

Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον η Magdalena Andersson, η οποία καλείται να επιχειρήσει την επιστροφή της στην πρωθυπουργία, τέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή της από την εξουσία. Το αριθμητικό πλεονέκτημα υπάρχει. Η πολιτική συμφωνία που θα το μετατρέψει σε κυβέρνηση, όμως, δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί.

Πρώτοι οι Σοσιαλδημοκράτες – Υποχώρηση των Σουηδών Δημοκρατών

Οι Σοσιαλδημοκράτες παραμένουν με διαφορά η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της χώρας, συγκεντρώνοντας 28% και 99 από τις 349 έδρες του Riksdag. Ακολουθούν οι Μετριοπαθείς του Kristersson με 70 έδρες, ενώ οι Σουηδοί Δημοκράτες περιορίζονται στην τρίτη θέση με 62 έδρες.

Η ανατροπή αποκτά πρόσθετη πολιτική βαρύτητα επειδή η κυβέρνηση Kristersson στηρίχθηκε κοινοβουλευτικά στους Σουηδούς Δημοκράτες, ενώ πριν από τις εκλογές είχε ανοίξει η συζήτηση ακόμη και για κυβερνητική συμμετοχή τους. Τελικά, το μπλοκ των M, SD, KD και L περιορίστηκε στις 173 έδρες, χάνοντας την κοινοβουλευτική υπεροχή και οδηγώντας την κυβέρνηση στην έξοδο.

Η δύσκολη εξίσωση της Andersson

Οι 176 έδρες δεν συνιστούν από μόνες τους κυβερνητική συμφωνία. Η Andersson χρειάζεται να βρει κοινό έδαφος ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες, το Αριστερό Κόμμα, τους Πράσινους και το Κόμμα του Κέντρου, τέσσερις πολιτικές δυνάμεις με ουσιαστικές διαφορές σε κρίσιμα ζητήματα.

Το δυσκολότερο σημείο αφορά τη σχέση του Κόμματος του Κέντρου με το Αριστερό Κόμμα, καθώς οι μεταξύ τους «κόκκινες γραμμές» μπορούν να καταστήσουν τη διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης ιδιαίτερα περίπλοκη.

Η Andersson έχει ήδη καλέσει τους ηγέτες των άλλων τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης σε συνομιλίες για τον σχηματισμό κυβέρνησης, με τους Πράσινους να επισημαίνουν ότι και οι τέσσερις δυνάμεις είναι απαραίτητες για τη διαμόρφωση βιώσιμης κοινοβουλευτικής βάσης.

Ένα από τα ενδεχόμενα που βρίσκονται στο τραπέζι είναι η συγκρότηση κυβέρνησης μειοψηφίας, εφόσον εξασφαλιστεί η αναγκαία κοινοβουλευτική ανοχή. Το σουηδικό μοντέλο του «αρνητικού κοινοβουλευτισμού» επιτρέπει άλλωστε τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς ο υποψήφιος πρωθυπουργός να χρειάζεται απόλυτη πλειοψηφία θετικών ψήφων.

Η ευρωπαϊκή διάσταση της σουηδικής ανατροπής

Η σουηδική κάλπη προσθέτει ένα σημαντικό δεδομένο στη συζήτηση για τους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη. Μια κυβέρνηση της Κεντροδεξιάς που στηριζόταν κοινοβουλευτικά στην Ακροδεξιά χάνει την πλειοψηφία της, ενώ τέσσερις διαφορετικές δυνάμεις από τη Σοσιαλδημοκρατία έως το φιλελεύθερο Κέντρο διαθέτουν πλέον συνολικά 176 έδρες.

Το αποτέλεσμα καταγράφει, επομένως, μια σαφή εκλογική ήττα της συμμαχίας Κεντροδεξιάς και Ακροδεξιάς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η εναλλακτική κυβερνητική λύση είναι ήδη έτοιμη. Οι πολιτικές διαφορές στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης παραμένουν και η κυβερνητική αριθμητική της Andersson είναι πολύ πιο σύνθετη από την εκλογική αριθμητική.

Για τη Magdalena Andersson, η ανατροπή των 176–173 ανοίγει τον δρόμο για την επιστροφή στην πρωθυπουργία, χωρίς ακόμη να την κατοχυρώνει. Η επόμενη πολιτική μάχη διεξάγεται πλέον στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των τεσσάρων κομμάτων που διαθέτουν την οριακή πλειοψηφία του νέου Riksdag.