ΚΟΙΝΩΝΙΑΠΟΛΙΤΙΚΗ

Aστυνομική Βία: “Το Πολυτεχνείο ζει, μα η κοινωνία αργοπεθαίνει… Μην την αφήσουμε να σβήσει…” Του Ηλία Κάμπαξη

“Το Πολυτεχνείο ζει, μα η κοινωνία αργοπεθαίνει… Μην την αφήσουμε να σβήσει…” Γράφει ο Ηλίας Κάμπαξης*

Είτε συμφωνούμε, είτε όχι με τις πορείες για την Επέτειο από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου, για ποιό λόγο να χρησιμοποιηθεί βία; Εντάξει. Απαγορεύτηκαν με το πρόσχημα της υγείας. Δεν είμαι νομικός, αν και το θεωρώ μέθοδο αυταρχισμού από την Κυβέρνηση – να γνωρίζω αν είναι συνταγματικό ή όχι. Αλλά γιατί τόση βία; Γιατί; Μετά τα πρόστιμα, αυτός είναι ο τρόπος καταπολέμησης της νόσου; Είδαμε αστυνομικό να πιάνει άνθρωπο από το λαιμό. Για όνομα του Θεού. Είναι δυνατόν; Γιατί μωρέ Έλληνες να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο; Ναι, η αστυνομία είχε την εντολή να αποτρέψει τους διαδηλωτές να προχωρήσουν. Γιατί χημικά; Γιατί βία; Που πήγαν οι τρόποι σου Έλληνα; Έγινες κι εσύ ένας βάρβαρος σαν αυτούς που κοροϊδεύεις; Όλοι ξεσηκώθηκαν με σύνθημα το “I can ‘t breathe” για την ωμή αστυνομική βία και το θάνατο του George Floyd στην Αμερική. Καταδικαστέα 1.000%. Όμως για αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος “couldn ‘t breathe” στην πορεία για την Επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ο οποίος το πιο πιθανό είναι να ήταν μεροκαματιάρης, τσιμουδιά. Για την κυρία αυτή που πήγε να αφήσει ένα απλό λουλούδι στο Πολυτεχνείο και να τιμήσει τους φοιτητές αυτούς του ’73, της “έκοψαν” κλήση για άσκοπη μετακίνηση. Ποια υγειονομικά μέτρα όμως ετήρησαν οι αστυνομικοί κατά τις προσαγωγές των διαδηλωτών τους οποίους στοίβαξαν σαν μερικά κομμάτια κρέας στη Σταδίου; Είναι αυτές εικόνες που να αρμόζουν σε ένα έθνος, όπως αυτό των Ελλήνων. Δώσαμε σε όλο τον κόσμο το λίκνο του Πολιτισμού. Τι το κάναμε; Τι το κάναμε αυτό το λίκνο; Το σβήσαμε;
Και στην τελική θα πρέπει να σωθούμε από τον ιό αυτόν που μας ταλαιπωρεί τους τελευταίους μήνες και να έχουμε να επιλέξουμε αν θα πεθάνουμε από την πείνα ή αν θα φαγωθούμε μεταξύ μας; Είναι φρικτό να βλέπεις ανθρώπους – είτε συμφωνείς, είτε διαφωνείς με τις απόψεις τους – να είναι αιμόφυρτοι.
Γιατί τόση βία; Πραγματικά ζητείται Ελπίς… Και αυτή η ελπίδα φαίνεται πως πνίγηκε.
She can ‘t breathe yet…
Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η κατάσταση, όπως κι αν την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας. Είτε την πιστεύει είτε όχι, είτε είναι υπέρ είτε είναι κατά των μέτρων, ένα είναι σίγουρο και το ομολογώ μετά λύπης μου. Δεν θα μας κάνει καλύτερους, αλλά χειρότερους. Όταν βλέπεις έναν άλλον άνθρωπο να λιποθυμά στο δρόμο και δεν πλησιάζεις να τον βοηθήσεις, γιατί φοβάσαι μήπως κολλήσεις το οτιδήποτε, τότε έχεις χάσει την ανθρωπιά σου. Αν δεν τον δεις όπως τον εαυτό σου, ένα δημιούργημα από χώμα και νερό, όπως εσύ, τότε έχουν ενεργοποιηθεί πια τα ζωώδη ένστικτα της επιβίωσης και έχουν σιγήσει αυτά της ανθρωπιάς και της φιλαδελφείας. Και αμέσως αυτά που λες ότι πρεσβεύεις για ακτιβισμούς και ανθρώπινα δικαιώματα είναι κουραφέξαλα. Εκεί έξω διεκδικούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην κοινωνία, όχι στις πορείες και στα συγκινητικά άρθρα που γράφεις. Δεν επιστήμη η ανθρωπιά να κάτσουμε να τη σπουδάσουμε.
Ας ψάξουμε να βρούμε την ανθρωπιά μας είναι η μόνη μας ελπίδα…
Το Πολυτεχνείο ζει, μα η κοινωνία αργοπεθαίνει… Μην την αφήσουμε να σβήσει…
Ηλίας Κάμπαξης
– Μέλος Ν. Ε. Κινήματος Αλλαγής /ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας
– Μέλος Νέας Γενιάς Κινήματος Αλλαγής / Νεολαίας ΠΑΣΟΚ