ΠΟΛΙΤΙΚΗ
KOEΣ ΠΑΣΟΚ: «Συμφωνεί ο Παύλος Γερουλάνος με Χάρη Δούκα: Όχι στη μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ»
Η παρέμβαση του Παύλος Γερουλάνος στην Ολομέλεια της ΚΟΕΣ δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών. Με λόγο καθαρό και πολιτικά δεσμευτικό, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τη γραμμή που έχει εισηγηθεί ο Χάρης Δούκας για ρητή απόφαση συνεδρίου περί μη μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Το κομβικό σημείο της ομιλίας του Γερουλάνου ήταν η ευθεία δέσμευση: «Θα τους φέρουμε στην κάλπη αν δώσουμε μια υπόσχεση και την τηρήσουμε: ότι δεν θα συνεργαστούμε με τη Νέα Δημοκρατία. Ότι δεν θα υπηρετήσουμε τη συντήρηση σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά». Η διατύπωση δεν συνιστά απλώς πολιτική διαφοροποίηση· συνιστά στρατηγική επιλογή. Συνδέει ευθέως την εκλογική ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ με την αποκοπή κάθε σεναρίου συγκυβέρνησης με τη δεξιά.
Ακόμη πιο αιχμηρός υπήρξε όταν προειδοποίησε ότι τέτοιες συμπράξεις «κάνουν κακό στην Πατρίδα» και ότι «όπου έγιναν τέτοιες συμπράξεις δυνάμωσαν τα άκρα», προσθέτοντας με νόημα πως «όποιος σκέφτεται συνεργασία με ΝΔ για να γίνει υπουργός, ας το ξεχάσει τώρα». Η αποστροφή αυτή δεν είναι ρητορικό σχήμα. Αποτελεί σαφή εσωκομματική προειδοποίηση και ταυτόχρονα πολιτικό σήμα προς την κοινωνική βάση.
Στο ίδιο πνεύμα, ο Γερουλάνος όρισε το εκλογικό δίλημμα με τρόπο απολύτως διαχωριστικό: «Πάμε μπροστά με το ΠΑΣΟΚ ή μένουμε πίσω με τη Νέα Δημοκρατία;». Ένα δίλημμα που ακυρώνει εκ των πραγμάτων κάθε σενάριο μετεκλογικής συνύπαρξης, καθώς μετατρέπει τη ΝΔ σε στρατηγικό αντίπαλο και όχι σε εν δυνάμει εταίρο.
Η πρόταση του Χάρη Δούκα για ρητό ψήφισμα συνεδρίου περί μη συνεργασίας αποκτά, υπό το φως αυτών των δηλώσεων, θεσμική και πολιτική ενίσχυση. Δεν πρόκειται για προσωπική γραμμή, αλλά για θέση που διατυπώνεται πλέον δημόσια και από κορυφαία στελέχη. Το μήνυμα είναι σαφές: το ΠΑΣΟΚ καλείται να διεκδικήσει αυτοτελή πορεία εξουσίας, συγκροτώντας τον προοδευτικό του πόλο «πρώτα στη βάση», όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γερουλάνος.
Σε μια συγκυρία όπου η κυβερνητική φθορά τροφοδοτεί σενάρια κεντροδεξιών εφεδρειών, η τοποθέτηση αυτή μετατοπίζει τον άξονα της συζήτησης. Αν το συνέδριο υιοθετήσει ρητή απόφαση, όπως προτείνεται, τότε η στρατηγική αυτονομίας θα πάψει να είναι ρητορική διακήρυξη και θα καταστεί δεσμευτική πολιτική πράξη.
