ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Συνέντευξη: Σοφία Σακοράφα:Το βασικό δόγμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι αυτό του “Εχθρού του λαού”

Η Βουλευτής του ΜέΡΑ25, Σοφία Σακοράφα, παραχώρησε συνέντευξη στον Άγγελο Γαβρή και το “The Socialist”.

Το μήνυμα της Σακοράφα για την υποψηφιότητας της (video) - maksports.gr

Σε μια συνέντευξη εφ’όλης της ύλης, η Βουλευτής Β3 του Νοτίου τομέα Αθηνών με το ΜέΡΑ25, Σοφία Σακοράφα, άσκησε δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση, θέτοντας επί τάπητος τόσο τις πολιτικές που εφαρμόζει με πρόσχημα την πανδημική κρίση όσο και τον σχεδιασμό της για το “αύριο της χώρας”. Αναφορικά με την στάση του ΜέΡΑ25 στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, η Κα Σακοράφα, τόνισε, πως το κόμμα της, έχει “αποκλειστεί” από τα ΜΜΕ-αποδίδοντας ευθύνες τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο ΕΣΡ- ενώ επισήμανε το “κοινωνικό πρόσημο” των προτάσεων του ΜέΡΑ25. Αμφισβήτησε την περίπτωση ενός μετώπου της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα-αποδίδοντας ευθύνες στον ΣΥΡΙΖΑ για “διασυρμό της έννοιας Αριστερά στην χώρα μας”, ενώ τέλος, τάχθηκε υπερ της συναδέλφου της, Αγγελικής Αδαμοπούλου, σχετικά με την πολύκροτη είδηση της άρσης της Βουλευτικής Ασυλίας της, μετά από δηλώσεις της για την ΕΛ.ΑΣ, ενώ χαρακτήρισε “θλιβερή” την στάση που κράτησαν κάποιοι από τους βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής ως προς το ζήτημα αυτό…

Αναλυτικά η Συνέντευξη:

 

  • Κυρία Σακοράφα, το 2ο κύμα της πανδημίας, αφήνει μέχρις στιγμής, πίσω του 2.500 νεκρούς, το Ε.Σ.Υ να είναι στα όρια του και την αγορά και την κοινωνία σε καθεστώς απόλυτης αβεβαιότητας. Πώς κρίνετε την διαχείριση της πανδημικής κρίσης από την κυβέρνηση Μητσοτάκη; 

Στην επίθεση του κορωνοϊού, η χώρα μας βρέθηκε ανέτοιμη. Και δεν είναι η μόνη. Ο κύριος παράγοντας αδυναμίας είναι η ανεπάρκεια του Συστήματος Υγείας,  εξαιτίας της προηγούμενης πολιτικής πολλών ετών. Οι κυβερνώντες, πανικόβλητοι, επέβαλαν καθολικό αποκλεισμό, αφού δεν είχαν την ικανότητα για οποιονδήποτε άλλο σχεδιασμό. Η ιστορία, πάντως, θα γράψει ότι η κυβέρνηση εγκλημάτησε ιδίως με την αδράνειά της για την ενίσχυση του ΕΣΥ μετά το πρώτο κύμα, καθώς και με την άρνηση της για την μόνη ορθή επιδημιολογική αντιμετώπιση, με μαζικά τεστ, αλλά και με τη διαχείριση του τουρισμού το καλοκαίρι. Όλα αυτά δεν είναι απλά λάθη. Βασίζονται στην πολιτική αντίληψη, στην ιδεολογία τους. Η ενίσχυση του ΕΣΥ, λ.χ., θα έφερνε την απόλυτη επιβεβαίωση της σημασίας του, την οποία θέλουν να αρνούνται. Τα μέτρα κοινωνικής στήριξης είναι απολύτως ανεπαρκή για τους πληττόμενους επαγγελματίες και εργαζόμενους. Η δε προστασία της εργασίας είναι “θέμα εκτός ύλης” για την κυβέρνηση. Ακόμα χειρότερα, εκμεταλλεύονται την κρίση για να συνεχίσουν την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων. Μια ακόμη επίθεση κατά της κοινωνίας. Ούτως ή άλλως, η αντίληψη πως η κατοχή της εξουσίας είναι αυτοσκοπός, συνεπάγεται πλήρη αδιαφορία για την κοινωνία. Γι’ αυτό και η άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής δεν αφορά κατά κύριο λόγο την ουσία των πραγμάτων αλλά μόνο τη επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης, η οποία, όμως,  δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν μπορεί να ανατρέψει την πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε.

 

  •  Το ΜεΡΑ25 σε επίπεδο δημοσιότητας στα πανελλαδικά ΜΜΕ βρίσκεται πολύ χαμηλά. Ποια η άποψη σας για την ενημέρωση; Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για την “παραφωνία της -σχεδον μονοφωνίας- “στα κανάλια και τον Τύπο; Τι θεωρείτε πως πρέπει να πράξει το ΕΣΡ; 

Στη λειτουργία της δημοκρατίας μας, προστίθενται διαρκώς συμπτώματα παθογένειας. Αυτό συμβαίνει τόσο στις θεσμικές εξουσίες, εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική, όσο και στη λεγόμενη τέταρτη εξουσία, τον Τύπο. Αυτό, ας μην τρέφουμε αυταπάτες, είναι αναμενόμενο, όσο τον κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση της πραγματικότητας τον έχουν τα ολιγαρχικά συμφέροντα. Μία πτυχή, μόνο, αυτής της παθογένειας, είναι η πρακτική των ΜΜΕ. Και μία, μόνο, πλευρά της, είναι και η διαχείριση της ενημέρωσης ως προς τη δράση και τις θέσεις των κομμάτων. Στην ελεγχόμενη, με αυτόν τον τρόπο, πραγματικότητα, ίσως να είναι πλεονεξία να ζητάμε το αυτονόητο, δηλαδή αναλογική παρουσίαση των κομμάτων. Από εκεί, όμως, μέχρι τον πλήρη, ουσιαστικά, αποκλεισμό, η απόσταση είναι πολύ μεγάλη. Όχι μόνο δεν παρουσιάζονται στοιχειωδώς οι θέσεις και προτάσεις του Κόμματός μας, αλλά μας αποστερούν και κάθε δυνατότητα να απαντήσουμε στη διαρκή επίθεση κατασυκοφάντησης και παραπληροφόρησης εναντίον μας. Οι ευθύνες αφορούν τόσο την αντιδημοκρατική αντίληψη της Κυβέρνησης όσο και την προκλητική απραξία του ΕΣΡ. Ο θεσμός των λεγόμενων Ανεξάρτητων Αρχών δοκιμάζεται καθημερινά. Και αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα είναι πλήρως ενταγμένες και υποταγμένες στο σύστημα εξουσίας. Η ανεξαρτησία του τίτλου τους είναι απλώς εικονική. Με ρωτάτε, τι πρέπει να πράξει το ΕΣΡ. Θα ήταν θετικό να δούμε έστω και μία ενέργειά του στην κατεύθυνση της αποκατάστασης των στοιχειωδών. 

  •  Ζήσαμε την 17 Νοεμβρίου τα “εγκαίνια” του δόγματος αστυνομοκρατία & καταστολή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το ίδιο και την ημέρα της “μαύρης Επετείου” από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, πως σχολιάζετε την τακτική της κυβέρνησης μα και την πολιτική των κομμάτων απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα; 

Η Κυβέρνηση ακολουθεί και στον τομέα της καταστολής, την πολιτική της επίθεσης προς την κοινωνία. Το βασικό της δόγμα είναι το δόγμα του “Εχθρού Λαού”. Με βάση αυτό, ασκούν μία αλόγιστη πολιτική κατασταλτικών ασκήσεων, χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής αιτιολόγησης. Δεν είναι, πιστεύω, ανάγκη να φέρω παραδείγματα για τον προφανή και πρωτοφανή κυβερνητικό παραλογισμό. Η διασπορά του κορωνοϊού χρησιμοποιείται απλώς ως πρόσχημα, για την δοκιμαστική εφαρμογή κατασταλτικών σχεδίων. Αυτό επιλέγουν να κάνουν την ώρα της κοινωνικής κρίσης. Αυτές είναι οι προτεραιότητές τους. Δεν θα έλεγα ότι μας εκπλήσσουν. Μάλλον θα είναι μάταιο να ελπίζουμε σε μια αποκατάσταση της λογικής. Στην πραγματικότητα προετοιμάζονται, κάνουν δοκιμές, για να αντιμετωπίσουν τη βέβαιη κοινωνική αντίδραση που θα έχουν τα νέα μέτρα που έχουν έτοιμα, αυτά που θα αποτελούν το πέμπτο μνημόνιο. 

  •  Ως παρατηρήτρια στις εκλογές της Βολιβίας, μετά την επικράτηση του Προέδρου Άρσε, θεωρείτε ποιος θεωρείτε πως είναι ο ρόλος της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα ; Μετά το κοινό κείμενο που υπέγραψε το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ κα το ΜεΡΑ25, υπάρχει ελπίδα για περαιτέρω διεύρυνση του αντί-δεξιού μετώπου; – Υπάρχει όντως κοινό μέτωπο των κομμάτων της Αριστεράς; 

Οι εκλογές στη Βολιβία απέδειξαν τη βούληση ενός λαού να απαντήσει σε όσους θέλουν να καθορίσουν το μέλλον του ερήμην ή και εναντίον του. Αυτό είναι ένα στίγμα δύναμης και αντίστασης. Ας αναρωτηθούμε αν στις δικές μας συνθήκες μπορεί να υπάρξει κάτι ανάλογο. Για ποια Κεντροαριστερά μιλάμε; Το Κέντρο, ως όρος, είναι ένα πολιτικό τοπόσημο που στην Ελλάδα φαίνεται ξεπερασμένο, αφού δεν έχει πλέον ευδιάκριτα όρια προς τη συντηρητική παράταξη. Το άλλο συνθετικό, η Αριστερά, διασύρθηκε με τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που κατάφερε να προσθέσει ένα ιστορικό υποταγής και συμβιβασμών. Επομένως, είναι αναγκαίο να επανακαθορίσουμε τις έννοιες και τις αξίες.  Δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε για μέτωπο. Υπήρξε μια στοιχειώδης κοινή αντίδραση απέναντι στον κυβερνητικό εκτροχιασμό. Εξάλλου, το ζητούμενο σήμερα δεν είναι μια κομματική συνεργασία κορυφής. Το πραγματικό στοίχημα είναι η ενεργοποίηση της κοινωνίας. Η επίθεση των κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων δεν είναι κάτι περιστασιακό και τα ιστορικά περιθώρια για την ανατροπή αυτής της πολιτικής είναι ήδη πολύ περιορισμένα. Αν, λοιπόν, έχει νόημα να μιλάμε για μέτωπο, μιλάμε μόνο για το αναγκαίο κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, απέναντι στις πολιτικές που πλήττουν κατάφωρα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της κοινωνικής βάσης.

  •  Το εμβόλιο κατά του κορονοϊού είναι καθ’οδόν, σύμφωνα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη το ίδιο και το “εμβόλιο” που θα αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση λόγω πανδημίας, το πόρισμα της επιτροπής Πισσαρίδη. Ποια η γνώμη σας τόσο για το εμβόλιο και την διάθεση του στο κοινό όσο και για το σχέδιο Πισσαρίδη;

Ομολογώ πώς αδυνατώ να παρακολουθήσω αυτόν τον παραλληλισμό. Το εμβόλιο αναμένεται για να ανατρέψει τη δυστοπική κατάσταση του κορωνοϊού, προσφέροντας ανοσία στον πληθυσμό. Θα είναι σημαντικό όπλο στην υγειονομική μάχη, εφόσον διατεθεί σύμφωνα με τις επιστημονικές υποδείξεις και προτεραιότητες. Είναι άλλο το ζήτημα ότι η Κυβέρνηση επενδύει όλες της τις δικές της ελπίδες στο εμβόλιο, έχοντας πλήρη γνώση της αποτυχίας της. Πάντως, πραγματικό σχεδιασμό για τη διαχείριση του εμβολιασμού δεν έχουμε δει. Ας μην ξεχνάμε ότι λείπουν και οι αναγκαίες πρωτοβάθμιες δομές υγείας, με διαχρονικές κυβερνητικές ευθύνες. Από το άλλο μέρος, η λεγόμενη Έκθεση Πισσαρίδη υποτίθεται ότι αφορά στην ορθολογική διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Στην ουσία, όμως, εξαντλείται σε μία προκαταρκτική επιβεβαίωση ήδη αποφασισμένων πολιτικών. Θέλει απλώς να δώσει επιστημονικό χρίσμα στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για την Οικονομία, να προσφέρει επιστημονικό άλλοθι στις πολιτικές που μας επιβλήθηκαν με τα μνημόνια και σε αυτές που εξακολουθούν να μας επιβάλλονται. Σε αντίθεση, λοιπόν, με το εμβόλιο, αυτού του είδους οι προτάσεις επιδεινώνουν και διαιωνίζουν τη νοσηρότητα στην Οικονομία. 

 

  • Προ λίγων ημερών, ο κος Βαρουφάκης έκανε κάλεσμα-πρόταση για μποϊκοτάζ σε μεγάλους διαδικτυακούς πολυεθνικούς κολοσσούς, δεδομένης της τεράστιας αύξησης του τζίρου των αγορών μέσω διαδικτύου, καταθέτοντας και τροπολογία για οριζόντια φορολόγηση 4%. Θεωρείτε πως η κυβέρνηση θα κάνει δεκτή την τροπολογία; 

Είναι γνωστό ότι αυτές οι ψηφιακές πλατφόρμες απολαμβάνουν μία ιδιότυπη ασυλία. Ενώ είναι ελεύθερες στην κερδοσκοπική τους δράση, δεν έχουν καμία υποχρέωση απόδοσης φόρου. Γι’ αυτό και καταθέσαμε τροπολογία, προτείνοντας οριζόντια φορολόγηση 4% επί των μεικτών εσόδων των ψηφιακών επιχείρησεων στην Ελληνική επικράτεια. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ήδη υπάρχουν αντίστοιχες ρυθμίσεις. Και μάλιστα, προτείναμε τα αντίστοιχα έσοδα να διατίθενται για τη στήριξη ζωτικών δημόσιων υποδομών αλλά και κλάδων, που σχετίζονται με το αντικείμενό τους, όπως οι παραγωγοί πολιτιστικών προϊόντων, που δοκιμάζονται εξαντλητικά στη συγκυρία του κορωνοϊού. Δυστυχώς, δεν είμαστε πολύ αισιόδοξοι για την ελληνική Κυβέρνηση, αφού δεν μπορεί ξεπεράσει το σύμπλεγμά της, να αρνείται κάθε πρόταση που προέρχεται από άλλο κόμμα, ακόμα και σε πείσμα της πραγματικότητας.   

 

  •  Σε ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, το ΜεΡΑ25 κινείται οριακά εντός του ποσοστού που το βάζει στη Βουλή, δεδομένου του γεγονότος της απλής αναλογικής, θα υπάρξουν σίγουρα σενάρια συνεργασίας, ποια στάση θα κρατήσει το ΜεΡΑ25;

Παρά τον επικοινωνιακό αποκλεισμό, που αντιμετωπίζουμε ως κόμμα, γινόμαστε δέκτες εμπειριών που σημαίνουν διαρκώς αυξανόμενη ανταπόκριση  από την ελληνική κοινωνία. Εξάλλου, η ανάγνωση των δημοσκοπήσεων δεν οδηγεί σε συμπεράσματα για οριακή είσοδο στη Βουλή. Εν πάση περιπτώσει, το θέμα της μετεκλογικής στάσης του ΜέΡΑ25 έχει δεδομένη απάντηση. Συνεργασία σε οποιαδήποτε βάση που διαιωνίζει τις πολιτικές που επιβλήθηκαν και επιβάλλονται με τα πάσης φύσεως μνημόνια δεν είναι δυνατή. Εμείς θα επιμείνουμε, και θα επιμένουμε πάντα, στην ανατροπή αυτών των πολιτικών. Αυτός είναι ο λόγος ίδρυσης και ύπαρξης του κόμματός μας. Για κάποιους, όμως, αυτό σημαίνει ρήξη με το παρελθόν τους. Αυτό είναι δικό τους θέμα. Για μας, δεν αποτελεί αυτοσκοπό η συμμετοχή σε οιαδήποτε διακυβέρνηση. Είμαστε κόμμα που μας ενδιαφέρει μόνο η κοινωνική πραγματικότητα και η προοπτική της. Αυτό θα καθορίζει πάντα τη στάση μας.

  • Η άρση της βουλευτικής ασυλίας της κας Αγγελικής Αδαμοπούλου, προκάλεσε “πυρ-ομαδόν” από την πλειονότητα της αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο. Τι σημαίνει για την Δημοκρατία μας, η τελική ψηφοφορία που τάχθηκε υπερ της άρσης της ασυλίας της βουλευτού του ΜέΡΑ25; 

Η κυβερνώσα παράταξη είναι προφανές ότι έχει χάσει κάθε έλεγχο. Ίσως πρέπει να ξαναρχίσουμε να συζητάμε τα βασικά. Η μεθόδευση δίωξης κατά βουλευτή, και μάλιστα με την  επιδίωξη ποινικοποίησης ομιλίας από το βήμα της Βουλής, είναι βαριά και ασυγχώρητη αντιδημοκρατική εκτροπή. Την πλήρη ευθύνη την έχει η κυβερνητική πλειοψηφία, την οποία απλώς συνέδραμαν, δυστυχώς, και ορισμένοι βουλευτές του ΚΙΝΑΛΛ. Οι συντηρητικές δυνάμεις στη χώρα βρήκαν έναν ακόμα τρόπο να μας δείξουν ότι η Δημοκρατία δεν αποτελεί, γι’ αυτές, προτεραιότητα. Αντίθετα, εργαλειοποιούν κατά βούληση τους θεσμούς. Η άρση της ασυλίας της συναδέλφου Αγγελικής Αδαμοπούλου είναι ένα ακόμα θλιβερό, αλλά και εξοργιστικό, σύμπτωμα παρακμής. Αυτή η παρακμή, απλώς επιβεβαιώνει αλλά και επαυξάνει τις ευθύνες μας.